بررسي 4 رشته رزمي در سال 89

هديه خطيبي

کد خبر: ۱۵۳۶۹۲

تاریخ: ۲۳ اسفند ۱۳۸۹ - ۱۴:۰۲

در نگاهي اجمالي به كارنامه چهار رشته مهم رزمي(تكواندو، كاراته، جودو و ووشو) سال 89 را براي تكواندو و البته ووشو سالي طلايي مي‌بينيم. اين در حالي است كه كاراته هنوز نسبت به درخشش چهار سال پيش خود در بازي‌هاي آسيايي دوحه قطر افت محسوسي کرده است، اما جودو ناكامي بزرگي از خود به جاي گذاشت.

عملكرد موفق تكواندو را بايد از روزهاي پاياني سال 88 پيگيري كنيم. زماني كه نوجوانان دست به كار بزرگي زدند و در رقابت‌هاي جهان بالاتر از كره‌جنوبي به قهرماني دست يافتند. رقابت‌هاي غرب آسيا، نوزدهمين دوره مسابقات قهرماني آسيا و بيستمين دوره جام‌جهاني رويدادهاي رسمي بود كه تيم ملي ايران در آنها جام قهرماني را بالاي سر برد.

تفكرات رضا مهماندوست باعث شد تا تكواندو ايران در ميان رقباي آسيايي تنگ‌نظر خود اوج بگيرد البته ليگ اين رشته هم تاثير بسزايي در موفقيت‌هاي ملي داشت. بانوان تكواندو كه هم از مرز تجربه‌اندوزي عبور كردند، بيكار نبودند و با كسب 5 مدال طلا، سه نقره و هفت برنز سال خوبي را سپري كردند ضمن اينكه مردان در 13 ميدان رسمي در آسيا و جهان 29 مدال طلا، 16 مدال نقره و 17 مدال برنز به نام خود ثبت كردند.

حالا فدراسيون تكواندو براي سهميه المپيك مي‌كوشد و باز هم به مربي موفق خود رضا مهماندوست اعتماد كرده است. اما مي‌رسيم به ديگر رشته موفق رزمي كه درخشش آن در گوانگجو نقطه عطفي براي ورزش ايران به شمار مي‌آيد. سه مدال طلا ووشوكاران علاوه بر جابه‌جايي ايران در جدول مجموع مدال‌ها، شيرين‌ترين لحظه براي اهالي اين رشته در بين موفقيت‌هاي اخير محسوب مي‌شود.

درخشش تيم چهارنفره ووشو در المپيك هنرهاي رزمي و عملكرد قابل قبول جوانان در مسابقات جهاني سنگاپور تمام قله‌هايي نبود كه فدراسيون ووشو آنها را فتح كرده بلكه پنج مدال طلا در جام‌جهاني چين حكم مستحكمي بر عملكرد خيره‌كننده فدراسيون علي‌نژاد بود.
سومين دوره جام پارس هم براي ووشوكاران با نتايج خوبي همراه بود. در نهايت بعد از حسين اوجاقي حالا نفراتي همچون سجاد عباسي، حميدرضا قلي‌پور، ميلاد قزل‌سفلو و خديجه آزادپور توانستند بر قدرت شماره يك جهان يعني چيني‌ها غلبه كنند بنابراين ووشو ايران را مي‌توان جزو موفق‌ترين‌ رشته‌هاي ورزشي سال 89 برشمارد. دو رشته كاراته و جودو وضعيت كاملا متفاوتي نسبت به ديگر رشته‌هاي موفق رزمي دارند.

در طول يك سال مديريت احمد پناهي بر كاراته هنوز يكه‌تازي ملي‌پوشان ايران در دوحه قطر نه‌تنها تكرار نشده بلكه كسب دومدال طلا و 2 مدال برنز در بازي‌هاي آسيايي هم نتوانست انتظارات را از اين رشته برآورده سازد.البته به دور از انصاف است که فراموش کنم او ک مدر تازه وارد است.هرچند كاراته نسبت به سال 88 كارنامه بهتري داشت، اما كماكان ناكامي‌اش پررنگ‌تر است. در ميان اين وضعيت قهرماني ايران در مسابقات قهرماني آسيا هنگ‌كنگ و نايب‌قهرماني در پيكارهاي جهاني صربستان باز هم اميدواركننده بود. با اين وجود جودو سال ناكام‌تري را سپري كرده چرا كه حتي در بازي‌هاي آسيايي نتوانست به مدال طلا دست يابد و به يك برنز رودكي بسنده كرد.

بهترين مقام جودوكاران را بايد مدال نقره آرش ميراسماعيلي در رقابت‌هاي كاپ جهاني قزاقستان دانست چرا كه از 15 مسابقه جهاني كه امتياز تاثيرگذاري در كسب سهميه المپيك داشت ايران فقط در چهار رقابت شركت كرد. جودوكاران در پيكارهاي جهاني ژاپن، گرند اسلم روسيه و جايزه بزرگ اسپانيا نيز حضور پيدا كردند اما اين ميادين چندان روي خوشي به آنها نشان نداد. رودكي و ميراسماعيلي با قرار داشتن در رنكينگ 58 و 64 جهاني بيشترين شانس را براي كسب سهميه المپيك البته در صورت شركت در همه مسابقات ورودي به المپيك دارند. به هر حال مديريت اميني كه انتظار مي‌رفت پس از گوانگجو پايدار نباشد تاكنون كه نتوانسته صحنه موفقي را براي جودو ترسيم كند.

رشته‌هاي رزمي برخلاف ساليان قبل حالا دوشادوش و حتي جلوتر از رشته‌هاي پرطرفدار ايران پرچمدار كشورمان در عرصه بين‌المللي و آسيايي هستند. به طوري كه پيش از گوانگجو چشم اميد كاروان ايران بعد از كشتي به تكواندو بود و همگان شاهد بودند كه رشته‌هاي گروهي حتي يك مدال طلا هم كسب نكردند. ضمن اينكه از حالا هم تكيه ورزش كشور براي موفقيت در المپيك لندن بر رشته‌هاي پرمدال رزمي است.