فاصله گرفتن مصر از ائتلاف ضد ایرانی

روزنامه آلمانی "تاگس سایتونگ" در تحلیلی نوشت : انقلابها و تحولات جهان عرب ساختمان فکری غرب را زیرو رو کرد و وزنه های ژئو پلیتیک در منطقه را جابجا کرد.

کد خبر: ۱۵۳۳۵۱

تاریخ: ۲۲ اسفند ۱۳۸۹ - ۰۷:۱۰

یک روزنامه آلمانی با تاکید بر پایان دورانی که آمریکا می توانست با تکیه به متحدان عربش، سیاستهای خود در منطقه را پیش ببرد، سرنگونی رژیم دیکتاتوری وابسته به غرب در مصر را سبب فاصله گرفتن دولت آتی این کشور از ائتلاف ضد ایرانی دانست.

به گزارش خبرگزاری مهر، روزنامه آلمانی "تاگس سایتونگ" در تحلیلی نوشت : انقلابها و تحولات جهان عرب ساختمان فکری غرب را زیرو رو کرد و وزنه های ژئو پلیتیک در منطقه را جابجا کرد.

نویسنده در ادامه خاطر نشان کرد: هفته های طولانی است که جهان عرب از اعتراضات مردمی به لرزه افتاده است. بحران اجتماعی و اقتصادی و غارتگریهای دولتی یک سیستم استبدادی یکی از مهمترین ستونهای حمایتی برای آمریکا در منطقه(مصر) را نابود کرد.

نویسنده در بخش دیگری از این مطلب خاطر نشان کرد: شورشهای مردمی در تونس، مصر و حرکتهای اعتراض آمیز در جهان عرب تنها به تحولات داخلی این کشورها مربوط نمی شود، بلکه همچنین به مناسبات قدرتی و سیاسی در منطقه نیز مرتبط است. برای اولین بار از سالهای 1970 ما نمی توانیم منطقه را از نظر ژئو پلیتیک بدون در نظر گرفتن ملتها که بار دیگر می خواهند خود سرنوشت کشورشان را در دست بگیرند مورد تجزیه و تحلیل قرار دهیم.

وی افزود: چنین وضعیتی درباره مصر نیز صادق است. البته هنوز خیلی زود است که تصویر واضحی از سیاست خارجی آینده قاهره ترسیم کنیم.البته همه بررسی کنندگان در این موضوع اتفاق نظر دارند که کاخ سفید یکی از متحدان وفادار و دوستان خوب خود در منطقه را از دست داده است. مصر در کنار اسرائیل در سی سال اخیر مهمترین ستون حمایتی راهبردی آمریکا در منطقه محسوب می شد.

نویسنده در ادامه با اشاره به حمایتهای مبارک از منافع اسرائیل و آمریکا در منطقه نوشت : مبارک در تحریم و محاصره نوار غزه سهم زیادی ایفا کرد و مسئول شکست همه تلاشهای آشتی جنبشهای فتح و حماس بود. اعتراض کنندگان مصری بر این عقیده بودند که تنها زبانی که مبارک به خوبی می فهمید زبان حکومت اسرائیل بود.

نویسنده در بخش دیگری از این مطلب تاکید کرد : مصریها که برای آزادی و دموکراسی شورش کردند به ایران به عنوان یک رقیب تاریخی می نگرند، اما خودداری کردن تهران از تسلیم شدن در برابر آمریکا برای آنها محبوب و دوست داشتنی است.
یک حکومت جدید در قاهره عقاید مصریها را بیش از پیش مد نظر قرار خواهد داد و از سیاست واشنگتن که در نظر داشت همراه با اسرائیل و برخی کشورهای عربی یک ائتلاف ضد ایرانی را در منطقه بسازد فاصله خواهد گرفت.

نویسنده در ادامه خاطر نشان کرد: انقلاب مصر در بسیاری از کشورهای جهان عرب و از همه جلوتر عربستان سعودی، از متحدان سرسخت آمریکا در منطقه نگرانی زیادی ایجاد کرد. تمام این کشورهای عربی با حکومتهای دیکتاتوری نگرانی ضعف نفوذ آمریکا در منطقه هستند.

در بخش دیگری از این مطلب آمده است : سقوط مبارک و پایان حکومت سعد حریری در لبنان ترس و نگرانی حاکمان دیکتاتور عربی را که در معرض تهدید تحرکات دموکراسی در منطقه قرار گرفته اند افزایش داده است.

نویسنده در بخش دیگری از این مطلب نوشت : شرایط فعلی در جهان عرب می تواند همچنین روی فلسطینیان در کرانه باختری نیز تاثیر گذاشته و آنها نیز به خیابانها آمده و نیاز خود به آزادی و شرافت انسانی را علنی اظهار کنند. آنها می توانند علیه اشغالگریهای اسرائیل و  برای وحدت همه گروههای فلسطینی اعتراض کنند. به نوشته یک روزنامه اسرائیلی، اسرائیل در حال آماده سازی ارتش خود برای برخورد با چنین وقایعی است.

در بخش دیگری از این مطلب آمده است: همزمان رهبری در رژیم اشغالگر قدس به واسطه تحولات جهان عرب فلج شده است. آنها درباره نقش اسلامگراها اغراق می کنند و انقلاب مصر را با انقلاب اسلامی ایران مقایسه می کنندو همواره ایران را به عنوان یک تهدید قلمداد می کنند که دنیا آن را درک نمی کند.

نویسنده همچنین اظهار داشت : آمریکا چندین دهه بدون شرط از اسرائیل حمایت می کرد بدون اینکه برای آن هزینه ای پرداخت کند؛اکثر رهبران عربی نیز متحدان وفادار آمریکا محسوب می شدند البته دیگر این دوران به پایان رسیده است.

نویسنده در قسمت پایانی این مطلب این طور نوشت : در سالهای آینده جهان یک سیستم قدرتی چند قطبی را تجربه خواهد کرد که در آن همه کشورهای بزرگ دنیا از جمله برزیل، آفریقای جنوبی و چین به دنبال جایگاه خود می گردند.

گراهام فولر از نویسندگان و کارشناسان آمریکایی درخواست می کند که این تحرکات در دنیا باید جدی گرفته شود. ملتهای منطقه تنها خواستار این هستند که زندگی و سرنوشت خود را خودشان تعیین کنند، اما چنین امری مستلزم این است که دخالتهای دائمی آمریکا در منطقه پایان یابد. واشنگتن باید بالاخره از منطقه حذف شود و این جوامع را رها کند و به سیاست بچه فرض کردن ملتهای خاورمیانه پایان دهد. آمریکا باید به تلاشهای بی پایان و دائمی خود برای تعیین زندگی سیاسی کشورهای منطقه و بر اساس علایق و منافع خود پایان دهد.