اولویت آمریکا؛ سرنگونی، نه صلح

«دنیس راس» مشاور ارشد دولت آمریکا، در جلسه گروه یهودی جی استریت که منتقد دولت اسرائیل در شهرک سازی و... است، اظهار داشت که دولت آمریکا در جهات مختلف کار می‌کند، و مانند کلینتون وزیر امور خارجه اعلام کرد مشخصا گفتگوهای جداگانه با طرفین داریم. وی هشدار داد که مسئله مقدم و اولویت آمریکا در منطقه، رابطه حاکمان با مردم تحت حکومتشان است.هیچ جای گزینی برای مذاکرات صلح نیست وما مصمم هستیم از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای جلوگیری کنیم.

کد خبر: ۱۵۲۸۳۲

تاریخ: ۱۸ اسفند ۱۳۸۹ - ۱۶:۵۵

مشاور ارشد دولت آمریکا در امور خاورمیانه، «دنیس راس»، به برنامه گفت‌وگوی جی استریت ( موسسه غیر انتفاعی) رفت و این در حالی اتفاق افتاد که «جی استریت» همنوا با شورای ملی ایرانیان آمریکایی با انتخاب وی برای شرکت در این جلسه مخالف بودند.
لابي چپ‎گراي جي استريت، يک گروه هوادار رژيم اسرائيل در آمريکا مي‌گويد، اسرائيل بايد بين دموکراسي و حفظ تمامي اراضي اشغالي، يک گزينه را انتخاب کند.

به گزارش بولتن، اعضای جی استریت که در مورد مسائل ایران با تحریم‌ها موافقند ولی به شدت با حمله نظامی مخالفت می‌کنند و طرفدار گفت‌وگو‌های سازنده و همه جانبه ایران و جامعه جهانی هستند، به دنیس راس خوشامدگویی جزئی گفتند و در مجموع از سخنرانی او و پاسخی که به سوالات به خصوص در مورد اسرائیل می‌داد، راضی نبودند.

دنیس راس با زیرکی سعی کرد به آنها بگوید برنامه و استراتژی آنها دور از واقعیت است. جی استریت معتقد است که اعمال دولت اسرائیل و بخصوص شهرک‌های اسرائیلی مرکز بیشتر مشکلات نه تمامی گرفتاری‌ها در منطقه است. با این وجود راس در بیشتر قسمت‌های سخنان خود، نامی از اسرائیل نبرد و به شهرک‌ها هیچ اشاره‌ای نکرد. درعوض وی اظهار داشت که موضوع اصلی در خاورمیانه سرنگونی رژیم‌های مستبد است.

وی به اعضای گروه گفت که از الجزایر تا یمن فشار از جانب مردم خاورمیانه بیشتر می‌شود.

وی از اصطلاح ناپایدار که جناح چپ به مسئله اشغال کرانه باختری اطلاق می‌کند، برای توصیف رژیم‌های استبدادی استفاده کرد.

باید گفت که سخنرانی وی بسیار یکنواخت بود، ولی زمانی که از مطالبی چون آزادی، انقلاب و مستبدان مسلمان صحبت می‌کرد، عده‌ای به سخنان او توجه می‌کردند.

زمانی که وی اظهار داشت دولت‌های مسلمان باید بر اصلاحات داخلی خود تمرکز نمایند بدون آنکه اسرائیل را مقصر قلمداد کنند، جمعیت حاضر توجهی نکرد و حاضران به این موضوع که دنیس راس می‌خواست وسواس استریت درمورد اسرائیل و شهرک‌ها را به سخره بگیرد، اهمیت ندادند.

(وی سعی کرد توضیح بدهد که چگونه دولت از ابتدا به مصر برای اصلاحات فشار می‌آورد).

هنگامی که دنیس راس بالاخره به اسرائیل اشاره کرد، بیشتر بحث خود را در مورد روابط نظامی آمریکا با رژیم صهیونیستی مطرح کرد. وی اعلام کرد که موضع اساسی دولت آمریکا، تعهد غیر قابل تغییر آن به امنیت اسرائیل است که این سخنان تشویق‌های چندانی را در پی نداشت؛ چرا که این چیزی نبود که آن مخاطبین برای شنیدنش آمده بودند.

وی تاکید کرد: «در هیچ زمانی روابط امنیتی به این استحکام نبوده است. و این یک واقعیت است.» بار دیگر کف زدن کوتاه بود.

در بخش پایانی سخنرانی، دنیس راس در نهایت به جریان صلح رسید و وضع موجود را ناپایدار دانست. این سخن کمی جمعیت را به هیجان آورد که شاید در آن لحظه راس به هدف اصلی آنها کوبیدن اسرائیل، بپردازد. اما افسوس که راس اظهار داشت: «هیچ جایگزینی برای مذاکرات صلح نیست.» سکوت کامل در محل برقرار شد. ( می‌توانستی علامت سوال در ذهن حاضرین را ببینی که می‌پرسند: این مردک تصور می‌کند در کجا است؟ آیپک؟)

در ادامه راس به ایران پرداخت. وی استفاده ایران از وقایع مصر را سخره آمیز دانست و حتی با بازی لغات، آن را اعتبارگرفتن ایران به نفع خود نامید. در مورد برنامه هسته‌ای ایران از جمله «مورد تایید اوباما» استفاده کرد و گفت: «ما مصمم هستیم از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای جلوگیری کنیم.»

میزبان بلافاصله از راس پرسید که آیا زمان آن نرسیده که آمریکا برای حل مناقشه فلسطین دست به ابتکاری بزند؟

در این لحظه دنیس راس به عنوان یک دیپلمات تعلیم دیده خبره، بر وسوسه پرسیدن این سوال که آقا حواست کجا بود غلبه کرد و به جای آن گفت: دولت در جهات مختلف کار می‌کند، (همان چیزی که کلینتون وزیر امور خارجه در پائیز گذشته طی سخنرانی خود در نروژ مطرح کرد) مشخصا گفت‌وگوهای جداگانه با طرفین. وی هشدار داد که مسئله مقدم و اولویت آمریکا در منطقه، رابطه حاکمان با مردم تحت حکومتشان است.

میزبان بار دیگر سعی کرد بپرسید آیا زمان آن نرسیده که پیشنهادی علنی مطرح گردد؟
راس گفت که دولت مشغول مذاکرات محرمانه و بی سرو صدا است.

از وی درمورد تلاش یک طرفه فلسطینیان برای مستقل شناخته شدن سوال شد. که در جواب اظهار داشت: «اقدامات یکطرفه منجر به توافق نخواهد شد.» وی افزود: «سازمان ملل جایگاه مطرح شدن این مسائل نیست.» سکوت کامل در سالن برقرار شد.

سال گذشته دولت مشاور امنیت ملی جیمز جونز را به این جلسه فرستاد. امسال نماینده‌‌ای از دولت که در سلسله مراتب کاخ سفید یک درجه پایین تر بود، به این جلسه آمد. علاوه بر آن هیچ خوراکی برای کوبیدن اسرائیل یا مطرح کردن عقایدش به جمعیت حاضر نداد.

شاید دولت آمریکا سال آینده به فرستادن یک کارآموز بسنده کند. یا اینکه چون سال انتخابات است، تیم اوباما ترجیح بدهد کاری با این گروه که اتهامات مالی دارد و به صورت علنی منتقد اسرائیل است، نداشته باشد؛ زیرا این می‌تواند چهره طرفداران اسرائیل در دولت آمریکا را خدشه دار کند.

توضیحات:

جی استریت (J Street): یک سازمان غیرانتفاعی لیبرال در آمریکا است. موسسین آن یهودی هستند، ولی از عضویت دیگران هم استقبال می‌کنند. آنها هوادار اسرائیل هستند ولی به گفته خود با نگاهی متفاوت، به اعمال دولت اسرائیل انتقاد دارند. این گروه طرفدار راهبری آمریکا در حل مسئله عرب ـ اسرائیل و رویکرد تازه آمریکایی به مسائل خاورمیانه است که شامل راهکار دیپلماتیک به جای راه حل نظامی باشد.

یکی از دست اندرکاران جی استریت گفته، اولویت‌های آنها با آیپک (AIPAC) فرق دارد ولی در اصول تفاوت چندانی ندارند.

آنها درمورد مسائل ایران با تحریم‌ها موافقند، ولی به شدت با حمله نظامی مخالفت می‌کنند و طرفدار گفت‌وگو‌های سازنده و همه جانبه ایران و جامعه جهانی هستند.