پرسشي كه بايد آموزش و پرورش پاسخ دهد

کد خبر: ۱۵۰۶۹۹

تاریخ: ۰۸ اسفند ۱۳۸۹ - ۰۹:۴۲

جام جم نوشت: زماني كه شهيدان رجايي و باهنر در هشتم اسفند 1359 ستادهاي امور تربيتي در مدارس را پايه‌ريزي كردند، هدفي جز ترويج اخلاق پسنديده و شخصيت‌هاي موجه با توجه به ارزش‌هاي اسلامي نداشتند.

برهمين اساس، مربيان امور تربيتي موظف شدند در كنار ساير مربيان كه وظيفه تدريس دانش و مهارت‌هاي فني را برعهده داشتند، نقش اجتماعي كردن دانش‌آموزان و همسازي آنان با اخلاق اجتماعي را بردوش گيرند.

اما بايد ديد مسوولان آموزش و پرورش، تا چه اندازه در تربيت مربيان امور تربيتي كه فعاليتي بسيار ظريف و دشوار برعهده دارند، تلاش كرده‌اند، مگر نه اين‌كه تنها كساني مي‌توانند از پس اين فعاليت مهم برآيند كه داراي علم و تجربه هستند؟ و مگر نه اين‌كه حفظ حيثيت و شخصيت دانش‌آموز يكي از اصول اساسي تربيتي است؟

از ديد جامعه‌شناسان، تثبيت شخصيت كودك از سوي والدين و معلمان، اصلي ضروري در امور تربيتي است. زيرا با حفظ شخصيت، بهتر مي‌توان دگرگوني‌هايي در كودك به وجود آورد. اما گفتگويي كوتاه با والدين دانش‌آموزان كافي است تا از جملات مشابه آنان متاثر شويم.

اين‌كه اغلب اولياي دانش‌آموزان باور دارند هيچ‌گاه مربيان تربيتي يا پرورشي، گل سرسبد آموزش و پرورش نيستند، بلكه نيروهاي تازه‌كاري هستند كه بيش از تسلط به تخصصشان، به دنبال كسب سابقه‌ كار مي‌گردند.

پس شايد طرح اين مساله از آموزش و پرورش مبني بر اين‌كه اگر مربيان تربيتي يا به اصطلاح خودمان معلمان پرورشي از تشريح اصالت اسلامي ـ ايراني و تشويق به بازگشت هويت از دست رفته ايراني براي دانش‌آموزان ناتوان باشند، پس امور تربيتي چه دليلي براي ماندگاري دارد، سوال بي‌راهي نباشد!

تحقيقات نشان مي‌دهد ميزان مشاركت در مسابقات فرهنگي و هنري مدارسي كه معاونان جديد در آنها منصوب شده‌اند به خاطر اين‌كه بسياري از آنها خود را در درجه نخست يك مربي نمي‌دانند و بيشتر در نقش يك ناظم مدرسه ظاهر شده‌اند، بسيار پايين بوده است.

راستي چرا نبايد مربيان و معاونان پرورشي و تربيتي از ميان باهوش‌ترين، جوان‌‌ترين، معتقدترين و باانگيزه‌ترين نيروهاي آموزش و پرورش گلچين شوند؟

آيا نبايد در خصوص ارتقا سطح علمي و هنري مربيان پرورشي چاره‌اي انديشيد و با علوم روز و مسائل متنوعي كه دانش‌آموزان با آنها درگير مي‌شوند، بيشتر آشنايشان كرد؟

آيا روزي فرا خواهد رسيد كه در نظام آموزشي ما مربي و معاون پرورشي تداعي‌گر شخصيتي باشند كه شاگردان هميشه آرزو داشته‌اند مانند او باشند؟ و ده‌ها آيا و اگر ديگر....