در غایله 25 بهمن؛

همه ترفندهایی که ضد انقلاب در چنته داشت...

در غایله 25 بهمن ماه که برای خروج آمریکا و اسراییل از بن بست خاورمیانه طراحی شده بود، همه ترفندهاي يك سال گذشته برای ضربه به نظام به كار گرفته شد، شبكه هاي اجتماعي به شدت به تشويق و تبليغ و حتي جعل شايعه پرداختند، شبكه هاي خارجي سردمدار تبليغ رسانه اي عليه نظام شد. هجمه بزرگ سایبری به بیش از نیمی از سایت های خبری درونی برای از کار انداختن اطلاع رسانی آنان با همکاری مستقیم پنتاگون و موساد انجام شد...

کد خبر: ۱۴۸۶۶۰

تاریخ: ۲۷ بهمن ۱۳۸۹ - ۱۵:۱۲

غایله روز 25 بهمن، از جمله رویدادهایی بود كه عوامل و مسببان آن، هر چه در چنته داشته و هر ترفندي را كه فرا گرفته بودند تا با نظام سياسي كشور به معارضه بپردازند، انجام دادند.

به گزارش «تابناك»، از روزي كه زمزمه هاي راهپيمايي به بهانه انقلاب مردم مصر به پا شد، مقامات رژیم صهیونیستی، صفحه اي را براي فرستادن عكس از رخدادهای ايران اختصاص دادند؛ رخدادهایی كه آنان مي خواستند خونين باشد، ولی آن دو نفري كه خود را پيرو امام مي دانند، هيچ نگفتند؛ امامي كه مي گفت اسرائيل غده سرطاني است و بايد از صحنه روزگار محو شود، ولی اينك حامي به اصطلاح دو تن از ياران امام شده است.

به راستي اين چه تناقضي است؟ اسرائيل عوض شده يا آن به اصطلاح دو يار؟ نتانياهو كه اكنون در اسرائيل حكومت مي كند ـ كه افراطي تر از همه نخست وزيران آن رژيم در رویارویی با ايران و اسلام است ـ طبيعتا وي در مواجهه با اسلام و ايران، جري تر از گذشتگان خود مي باشد، پس اين چه همراهي شگفت آوري است و رفتار اين آقايان از چه كينه اي سرچشمه مي گيرد كه حتی براي حفظ آبروي خود پيش حضرت امام(ره) نيز حاضر نيستند از اين كينه بگذرند.

راستي انسان آزاده اي هست كه حمايت اسرائيل را از آقايان و عدم تمايل آنان براي رد چنين حمايتي را ببيند و به آنان شك نكند. حمايت و تشويق گروهک تروریستی منافقين كه ديگر جاي بحث ندارد. همان سال هايي كه آقايان بر تخت هاي قدرت در نخست وزيري و مجلس تكيه زده بودند، دسته دسته از جوانان اين وطن با هر عقيده اي، قرباني عمليات تروريستي سازمان منافقين مي شدند، ولی اكنون رئيس آن گروهک منحرف از غایله 25 بهمن حمايت مي كند، ولی اينان هيچ نمي گويند. آیا منافقين، اسلام خواه، آزادي طلب، وطن دوست و... شده اند، يا اینان عوض شده اند؟

افزون بر اين، بهانه اين مدعيان آزادي، حمايت از جنبش مردمي مصر و شريك شدن در شادي آنان براي رفتن حسني مبارك ديكتاتور بود؛ اما همين حسني مبارك ديكتاتور در رخدادهای سال گذشته از خود آنان و رفتار قانون شکنانه آنان حمايت كرده بود. اين ديگر چه تناقض و سكوتي است كه همراهي ديكتاتور را پاس مي دارند و رفتنش را شادباش مي گويند.

اگر حسني مبارك ديكتاتور و مخالف آزادي بود كه بود؛ چرا این آقایان حمايت وي را رد نكردند؟ مگر مي توان هم آزادي خواه بود و هم مورد تشويق ديكتاتور قرار گرفت؟ بالاخره يا مبارك ديكتاتور نبود و يا آنان آزاديخواه نيستند. اين مسأله آنقدر بديهي است كه به فرموده حضرت امام، تصورش موجب تصديقش خواهد شد.

اين تناقضات براي مردم از فرداي انتخابات رياست جمهوري هويدا شد، وگرنه پیش از آن و پيش از محرز شدن شكست و بالاتر بودن آراي باطله از آراي يكي از نامزدها، همه ساختارهاي نظام قانوني بود، نهادها مشروع بودند و... پس به یکباره چه شد که همه اینها زیر سوال رفت؟!

گویا همه اين مسائل از سال گذشته تاكنون، از كينه و لجاجتی کور سرچشمه مي گيرد؛ كينه اي كه از یک سو عقده های سی ساله همه دشمنان ـ اعم از ضد انقلاب، سلطنت طلب، منافقین، بهاییت، وهابیت و... ـ را بر خود سوار کرد و از دیگر سو، با سوار شدن بر احساسات و عواطف جوانان ایرانی، برخی از آنها را هم قربانی هوس بازی های خود کرد و یک سال و اندی، كشور را به مخاطره انداخت و هنوز هم دست بردار نیست.

در غایله 25 بهمن ماه نيز که پروژه ای طراحی شده برای خروج آمریکا و اسراییل از بن بست خاورمیانه بود، همه ترفندهاي يك سال گذشته برای ضربه به نظام به كار گرفته شد، شبكه هاي اجتماعي به شدت به تشويق و تبليغ و حتي جعل شايعه پرداختند. شبكه هاي خارجي همچون «بي بي سي» فارسي، سردمدار تبليغ رسانه اي عليه نظام شد و هجمه بزرگ سایبری به بیش از نیمی از سایت های خبری داخلی برای از کار انداختن اطلاع رسانی آنان با همکاری مستقیم پنتاگون و موساد انجام شد. شعارهاي ساختارشكنانه به وفور جعل و ساخته شد، شبيه سازي هاي عجيب و غريب درست كردند، برخي از نمايندگان مجلس ششم كه در بیرون از كشور هستند، با حرارت اعلام كردند كه فردا خود در خيابان ها حضور خواهند يافت، نبرد با سطل هاي آشغال بالا گرفت و سرانجام، خون دو تن از جوانان وطن ريخته شد.

اما حمايت رسانه هاي غربي معاند نظام، در واقع يك بازي برد ـ برد براي آنان بود، چرا كه اگر دامنه آشوب ها بالا مي گرفت، آنان مدعي پيروزي بودند و اگر هم مانند آنچه رخ داد، ناكام مي ماند، با پخش چند عكس بهره برداري لازم را مي كردند و در اين ميان، خون هاي جوانان وطن بر زمين مي ماند.

مگر بازيچه بودن غير از اين است؟ مگر در عمليات مرصاد، صدام سازمان منافقين را بازيچه نكرد تا خود بهره برداري كند. صدام مدعي بود اگر منافقين در مرصاد پيروز شوند، پيروزي اوست و اگر آنان شكست مي خوردند كه خوردند، صدام باز بهره برداري خاص خود را مي كرد و اين سازمان منافقين و رهبران فريب خورده بودند كه بازيچه شدند. فرموده مولا علي (ع) چه قدر زيباست كه چه زيادند عبرت ها و چه كم هستند عبرت گيرنده ها.

هرچند همه این رخدادها، آنقدر حقیر و ناچیز بود که نتوانست در حد خراشي هم بر چهره انقلاب اسلامي باشد، از آنجا كه دعوت كنندگان آن خود در برج هاي آهنين خود نشسته اند و با همراهي رسانه هايي خاص جوانان وطن را به نزاع هم مي فرستند، قابل توجه و بررسي است. به راستي آنان تاكنون از خود پرسيده اند كه آيا حس انتقام جويي و كينه ورزي، ارزش آن را دارد كه جوانان وطن را درگير نزاعي خانمان سوز با هم بكنند و زندگي هايي را به تباهي بكشانند تا حس قدرت خواهي و انتقام گيري شان ارضا شود؟

به هر روی، به نظر می رسد این لجاجت همراه با حماقت دیگر حتی از مفهوم نفاق هم جهش کرده و این شمشیرهای از رو بسته شده که با خیانت های آشکار، کمر به هدم میراث امام و شهدا بسته اند، خیال کوتاه آمدن ندارند، که اگر داشتند مگر کم استدلال و منطق و برهان برای فهم بازیچه بودن و در توهم بودن آنان ارایه شد، ولی چه سود؟ هر استدلالی را به بهانه ای و هر مستندی را با نیرنگی در ذهن خود و هوادران خود مخدوش کردند تا توجیهی باشد بر راه باطلشان و زیر بار یک کلمه عذرخواهی از ملت نروند.

و اما یک نکته در پایان:

قطعا ملت شهید داده ایران اسلامی، زیر بار خیانت عده ای از خود راضی نخواهد رفت و با همه توان از حیثیت، انقلاب، نظام و رهبر خود ـ که ثمره خون هزاران شهید این آب و خاک است ـ دفاع خواهد کرد و اجازه نخواهد داد، عمله های بیگانه دسترنج سی و دو سال زحمت را از بین ببرند. این را هم شما بدانید و هم اربابان خارجی تان.