اظهارات شبهه انگيز یک ورزشكار

ورزشكار سالاري پديده ايي است كه در ورزش بر اثر ندانم كاري برخي مديران ضعيف درفدراسيون ها و باشگاه ها بروز مي كند ولي بياد داشته باشيم كه خوشبختانه جامعه و افكار عمومي هرگز چنين پديده ايي را بر نمي تابد. در ورزش هايي كه بعضا تك ستاره هايي ظهور مي كنند و به مدالي دست مي يابند بر اثر سیاست مديران فدراسيون مربوطه به ورزشكار مورد نظر اين قضيه بيشتر نمود پيدا مي كند كه نمونه هاي آن را متاسفانه در سال هاي اخير شاهد بوده ايم.

کد خبر: ۱۴۶۷۲۰

تاریخ: ۱۸ بهمن ۱۳۸۹ - ۱۵:۰۲

البته باید قبول کرد که براي پيشرفت بيشتر بايد اصلاحات زيادي در بخش‌هاي مختلف صورت گيرد. و امکانات بهتری در اختیار ورزشکاران قرار بگیرد .

به گزارش سرویس ورزشی تابناک ؛ برخی از  اين ورزشكاران بعضا پا را فراتر از حد و حدود خود مي گذارند تا جاييكه براي فدراسيون و حتي ورزش كشور خط و ربط تعيين مي كنند.

نمونه روشن اين موضوع احسان حدادي پرتابگر ديسك كشورمان است كه مدال طلاي بازي هاي اسيايي را به دست‌آورد. در اينكه حدادي يكي از قهرمانان مطرح ورزش ايران است جاي هيچ شك و شبهه ايي نيست اما گفته هاي اخير وي و خط و نشاني كه اين ورزشكار براي سازمان تربيت بدني كشيده است جاي تامل دارد و بهتر است كه بزرگتر هاي حدادي وي را متوجه اظهاراتش كنند چرا كه اگر بيش از اين خود را در اين وادي گرفتار كند از قهرماني دور خواهد افتاد.

حدادي وقتي كه متوجه شد كه شوراي برون مرزي سازمان تربيت بدني با حضور او در اردوي آفريقاي جنوبي مخالفت كرده است داد و فغان برآورد كه آهاي مردم دنيا چرا نشسته ايد كه همه عالم و آدم بر عليه من شده اند و اگر اين و آن شود من قول مدال نمي دهم؟!

او حتي مسولان ورزش را تهديد هم كرده است كه اگر به خواسته وي تن ندهند چه بسا سر از يك كشور ديگر در آورد.

از باب دلسوزي و احساس وظيفه خطير رسانه ايي چند نكته را با حدادي در ميان مي گذاريم تا اگر خواند و ديد كه حرف منطقي است آن را‌آويزه گوش كند.

حدادي نبايد هيچ منتي بابت مدالي كه گرفته و مي گيرد بر سر مردم و يا مسولان داشته باشد و بداند كه اعتبار و جايگاه و موقعيت مادي و معنوي او ماحصل اعتباري است كه پيراهن ملي به او داده است و او از قبل همين مردم و مسولان حدادي شده است.

از طرفي حدادي اگر ته دلش اين است كه به كشور ديگري برود پس بايد سوال كرد كجاست آن رگ غيرت ملي و ميهني كه هنگام زدن دور افتخار در گوانگژو بوسه بر پرچم سه رنگ آن مي زد و هنگام نواختن سرود ايران اشك شوق مي ريخت؟

آيا اشك شوق او را هنگام نواختن سرود و برافراشته شدن پرچم سه رنگ كشورمان باور كنيم و يا تمايل و تهديد او براي پشت كردن به اين آب و خاك آن هم بخاطر عدم موافقت شوراي برون مرزي با سفر وي به‌آفريقا؟!

نكته شبهه انگيز اينكه چرا آقاي حدادي همواره اصرار بر اردوي خارجي آن هم در آفريقا را دارد و‌آيا هيچ جاي دنيا براي بر پايي اردوي وي مساعد نيست؟

مگر در همين كشور پهناور و خوش‌اب و هوا و 4 فصل خودمان كه اين همه تنوع آب و هوايي دارد ايشان نمي تواند تمرين كند كه اين همه اصرار بر اردوي‌آفريقا دارد؟

به شهادت تمامي آنهايي كه يك بار به ايران سفر كرده اند كشور ما در رديف بهترين نقاط دنياست كه با‌آب و هواي 4 فصل مي تواند بهترين مكان براي تشكيل اردوهاي مختلف ورزشي باشد و در همين فصل زمستان كه بيشتر نقاط كشور برفي است و دماي هوا به شدت سرد است در نقاطي همانند كيش – قشم- چابهار- بندرعباس و ...

مي توان در سواحل دريا شنا كرد و از هواي بهاري آنجا لذت برد و آيا در آفريقا شرايطي بهتر ااز اين مناطق وجود دارد؟

از همه اينها گذشته حدادي كه شوراي برون مرزي سازمان را به جبهه گيري مقابل خود متهم كرده است آيا از خود پرسيده كه دليل مخالف شوراي برون مرزي چيست؟

آيا شورا با يك قهرمان ملي مشكل شخصي دارد و مگر مي تواند چنين باشد؟

اعضاي شوراي برون مرزي همگي از بزرگان و كارشناسان و دلسوزان اين ورزش هستند كه قطعا دلشان صد برابر بيشتر از يك ورزشكار براي مصالح ورزش اين مرز و بوم مي تپد و مي سوزد بنابراين حتما يك مصلحتي در كار بوده كه اعضاي شورا با اين اردو مخالفت كرده اند و اي كاش يكي مثل حدادي متوجه اين مهم مي شد كه وي بارها با موافقت همين شورا اردوهايي را در سراسر دنيا برگزار كرده و چه خوب بود كه اين يك بار را هم در كنار آن موافقت ها مي گذاشت و همه چيز را خراب نمي كرد.

حدادي بايد متوجه باشد كه چه بسا افرادي او را جلو انداخته اند تا خود به منافعي برسند و او كه يك قهرمان ملي است نبايد دسيسه اين افراد قرار گيرد چرا كه حدادي از خانواده همين ورزش است و نبايد پل هاي پشت سر خود را خراب كند...