فريد ذكريا در واشنگتن پست؛

نه فقط مبارك، بلكه كل سيستمش بايد برود

وی سپس نتيجه مي گيرد: اگر آمريكا به دنبال انتقال قدرت در مصر است لازم است كه اين انتقال قدرت همه جانبه باشد و نه تنها مبارك بلكه همه ساختار و سيستمي كه وي هدايت مي كرده است را بايد دگرگون كرد، تا بتوان مصر را به آينده اي آن گونه که آمریکا می خواهد، رهنمون ساخت.

کد خبر: ۱۴۶۶۴۴

تاریخ: ۱۸ بهمن ۱۳۸۹ - ۱۰:۲۸

«فريد ذكريا»، ژورناليست و نويسنده معروف آمريكايي نزدیک به لابی صهیونیستی در مقاله اي كه در روزنامه «واشنگتن پست» منتشر نموده، به مقامات آمريكايي توصيه كرده است كه براي انتقال قدرت در مصر، نه تنها مبارك را مجبور به كناره گيري كنند، بلكه باید همه ساختار و سيستمي را كه وي هدايت كرده، نيز دگرگون سازند.

به گزارش «تابناك»، فريد ذكريا، در اين نوشتار همچنين نوشته است، هرچند طليعه هاي تظاهرات مردم مصر با تظاهرات خياباني سال 1979 ايران شباهت دارد، چند تمايز بين اين دو كشور هست كه انقلاب هاي آنان را نيز از هم متمايز مي كند؛ تمايزاتي چون شيعه بودن مردم ايران و سني بودن مردم مصر و وجود روحانيت سياسي و سلسله مراتبي در ايران و نبود آن در مصر.

اين نويسنده آمريكايي مي افزاید: آنچه اكنون در رسانه ها منتشر مي شود، اين است كه مصر به سمت مدلي هم چون تركيه مي رود، اما آنچه بيشتر محتمل می نماید، اين است كه مصر به سمت يك ديكتاتوري نظامي پيش مي رود و هم اکنون سه نفري كه مصر را عملي اداره مي كنند، معاون رئيس جمهور، نخست وزير و رئيس ستاد ارتشند كه هر سه نظامي هستند.

وی ادامه می دهد: نيمي از كابينه کنونی اين كشور هم نظامي بوده و افزون بر اين، 80 درصد فرمانداران قدرتمند در مصر، همگي از نظاميان اين كشور هستند؛ گویا اين افراد، حاضر شده اند تا مبارك را قرباني كرده و خود مديريت مصر را در دست بگيرند.

ذكريا مي افزايد: آنچه به ذهن نزديك است، حركت مصر به سمت يك دمكراسي تو خالي به سبك پاكستان است؛ كشوري كه اسما داراي دمكراسي است، ولی قدرت در اتاق هاي ژنرال هاي ارتش جابجا مي شود.

اين نويسنده آمريكايي سپس نتيجه مي گيرد، اگر آمريكا به دنبال انتقال قدرت در مصر هست، لازم است كه اين انتقال قدرت همه جانبه باشد و نه تنها، مبارك بلكه باید همه ساختار و سيستمي را كه وي هدايت مي كرده است، دگرگون كرد، تا بتوان مصر را به آينده اي آن گونه که آمریکا می خواهد، رهنمون ساخت.

نکته آنکه اين تحليل هرچند در وجهي درست و منطقي است، در وجهي هم ناقص به نظر مي رسد، چرا كه ذكريا، يكپارچگي جامعه مصر را در سكولار بودن، پيش فرض گرفته است كه اين پيش فرض با توجه به واقعيت ها و شعارهايي كه مردم مصر اين روزها در خيابان ها سر مي دهند، متناقض است.