دلایل موافقان و مخالفان تأسیس وزارتخانه ورزش

کد خبر: ۱۴۴۵۲۶

تاریخ: ۰۶ بهمن ۱۳۸۹ - ۱۳:۴۵

براساس مصوبه تشکیل وزارتخانه ورزش و جوانان که جزئیات آن با 157 رأی موافق، 44 رأی مخالف و 11 رأی ممتنع به تصویب رسید، مقرر شد سازمان‌های تربیت‌بدنی و ملی جوانان با اعتبارات، نیروی انسانی و امكانات، ادغام و به وزارت ورزش و جوانان تبدیل ‌شوند و اقدامات قانونی برای انجام اصلاحات لازم در مقررات مربوط به آن به عمل آید.

مقداد نجف‌نژاد و علی‌اصغر یوسف‌نژاد، نمایندگان مردم بابلسر و ساری، از اعضای هیأت رئیسه فراکسیون ورزش مجلس از پیشنهاددهندگان این طرح بودند. نمایندگان استان درباره موافقت یا مخالفت خود با احداث این وزارتخانه با روزنامه «وارش» مازندران سخن گفته‌اند که در ادامه می‌خوانید.

نیکنام: ورزش آماتور به حاشیه رانده شده است

نماینده مردم تنکابن و رامسر از موافقان ایجاد وزارتخانه ورزش و جوانان است. وی درباره دلایل این امر می‌گوید: ورزش در تمام دنیا به دو دسته عمده قابل تقسیم است؛ اول ورزش آماتور و سپس ورزش حرفه‌ای.

نیکنام ادامه می‌دهد: مسئولان ورزش و دولت‌ها تأکیدشان همواره بر ورزش آماتور بوده است و در این حوزه سرمایه‌گذاری‌های کلانی انجام می‌دهند.

این نماینده می‌افزاید: در نهایت ورزش حرفه‌ای دستش را به سمت عده‌ای از ورزشکاران که توانایی ویژه‌ای دارند و در میان دیگر افراد شاخص می‌شوند، دراز می‌کند و آن‌ها را به سیستم خود می‌برد. نیکنام می‌گوید: ورزش حرفه‌ای در واقع ورزش نمایشی است و علت اینکه این ورزش تماشاچی دارد، نیز همین نمایشی بودن آن است.

نماینده مردم رامسر و تنکابن با اشاره به وضعیت ورزش آماتور در کشور ما می‌گوید: متأسفانه ورزش آماتور در کشور ما به حاشیه رانده شده است. ما باید هزینه‌های فراوانی را که صرف ورزش حرفه‌ای می‌کنیم، صرف ورزش آماتور می‌کردیم، اما متأسفانه ورزش آماتور ما از این هزینه‌ها محروم است.

نیکنام همچنین توجه به ورزش و جوانان را از اولویت‌های برنامه نمایندگان می‌داند و می‌گوید: اکثر نمایندگان در تبلیغات خود ورزش و جوانان را در اولویت برنامه‌های معرفی شده خود عنوان می‌کنند، اما همین نامزدها وقتی نماینده می‌شوند، کمترین نظارتی بر بخش ورزش ندارند و این امر مغایر با برنامه‌های اعلام شده آنهاست. نیکنام در پایان تأکید می‌کند: با ایجاد وزارتخانه ورزش و جوانان، هم ورزش آماتور به نهایت آمادگی خود می‌رسد و هم مسائل جوانان به نحو شفاف‌تری مورد ارزیابی قرار خواهد گرفت.

یوسف نژاد: مجلس بر صلاحیت مسئولان ورزش نظارت می‌کند

علی‌اصغر یوسف‌نژاد، نماینده مردم ساری در مجلس شورای اسلامی نیز از موافقان ایجاد وزارتخانه ورزش و جوانان است.

این نماینده با اشاره به دلایل این موافقت می‌گوید: نکته اول پاسخگویی ورزش در برابر نمایندگان مجلس خواهد بود. این امر علاوه بر اینکه توسعه ورزش را به همراه خواهد داشت، هیأت‌های ورزشی و فدراسیون‌ها را نیز تقویت خواهد کرد. عضو هیأت رئیسه ورزش مجلس می‌افزاید: با تشکیل وزارت ورزش، سیاستگذاری و برنامه‌ریزی در دستگاه ورزش انجام می‌گیرد و کارها و امور تصدیگری به بخش غیردولتی واگذار می‌شود. این نماینده در ادامه می‌گوید: در صورت تحقق این امر، بودجه ورزش و طرح جامع ورزش جنبه واقعی‌تری به خود می‌گیرد و برنامه‌ریزیی‌ها به صورت شفاف‌تری انجام می‌پذیرد.

این نماینده که از پیشنهاددهندگان اصلی طرح تأسیس وزارت ورزش و جوانان است، در پایان می‌گوید: کسی که در رأس دستگاه ورزش به عنوان وزیر قرار دارد، یکی از افرادی است که نسبت معنی‌داری با ورزش دارد، چراکه برای گرفتن رأی اعتماد از مجلس، طبیعتاً باید صلاحیت مدیریتی، تجربه و تحصیلات لازم را در این زمینه داشته باشد. این امر موجب نگاه تخصصی‌تر به ورزش خواهد شد.

کریمی: ادغام وزارتخانه ورزش و آموزش و پرورش کارآمدتر بود

علی کریمی فیروزجایی، نماینده مردم بابل از جمله مخالفان ایجاد وزارتخانه ورزش و جوانان است.

وی با بیان مهمترین دلایل خود می‌گوید: اصلی‌ترین دلیل مخالفت من با این امر این است که ورزش امری مردمی و غیردولتی است. تشکیل وزارت ورزش و جوانان گامی است در جهت دولتی‌کردن ورزش، درحالی که ورزش متعلق به آحاد ملت است.

نماینده مردم بابل ادامه می‌دهد: در حال حاضر سازمان تربیت‌بدنی وظایت حمایتی انجام می‌دهد و این مردم و هیأت‌های ورزشي هستند که اصل کار را برعهده دارند و امور ورزش را جلو می‌برند. اما با دولتی‌شدن ورزش این پتانسیل به جای تقویت با خطر حذف روبه‌رو می‌شود. کریمی همسو نبودن و تفاوت مأموریت دو حوزه ورزش و جوانان را به عنوان دلیل دوم مخالفت خود ذکر می‌کند و می‌گوید: ادغام دو سازمان که از نظر ماهوی دو مأموریت مختلف دارند، به نظر درست نمی‌آید. وی ادامه می‌دهد: سازمان ملی جوانان مسئولیت برنامه‌ریزی در حوزه جوانان را برعهده دارد، در حالی که تربیت‌بدنی سازمانی اجرایی است.

این نماینده می‌افزاید: ضمن اینکه سیطره ورزش مربوط به دوران کودکی تا کهنسالی است، نه فقط جوانان. کریمی در ادامه می‌گوید: معتقدم اگر هم باید ادغامی صورت می‌گرفت، این ادغام باید ما بین وزارتخانه آموزش و پرورش با ورزش انجام می‌شد، زیرا دوره جوانی برای پرداختن به ورزش دیر است. در واقع تجربه کشورهای موفق در زمینه ورزش نشان داده است که تقویت ورزش قهرمانی با سرمایه‌گذاری در دوران کودکی امکان‌پذیر است، نه دوران جوانی.

نجف‌نژاد: رأی بالای نمایندگان ضرورت تبدیل ورزش به وزارتخانه را نشان می‌دهد

رئیس کمیته تخصصی فوتبال گفت: متأسفانه باید بگویم نظام باشگاهداری ما روی روال نیست. مدیریتی که باشگاههای کشور دارند، مدیریت هزینه است. یعنی مسئولیت آن‌ها هزینه کردن است. در واقع مدیران ورزشی به جای پرداختن به مدیریت‌های کلان و نظارت، خود را در حد باشگاهداری پایین آورده است. مقداد نجف‌نژاد ادامه داد: قرار است با ادغام دو سازمان تربیت‌بدنی و سازمان ملی جوانان، دانش، ارزش و ورزش را در کنار یکدیگر قرار دهیم و از این طریق زمینه رشد و توسعه ورزش را فراهم سازیم. نماینده مردم بابلسر ادامه می‌دهد: این امر به دلیل دستاوردهای فراوانی که برای توسعه ورزش دارد، از مدت‌ها پیش پیگری می‌شده و رأی بالای نمایندگان نشان‌دهنده ضرورت این امر بوده است. وی با بیان اینکه ایجاد وزارت ورزش، باعث صرفه‌جویی در دستگاه ورزش می‌شود، گفت: به دلیل شفافیت در هزینه کرد ورزش و بودجه مستقل شاهد صرفه‌جویی دستگاهها و هزینه‌های بهتر آن‌ها خواهیم بود. ضمن اینکه مسئولان ورزش مکلف به پاسخگویی به مجلسیان نیز می‌شوند.

اکبری: وزیر ورزش موظف به پاسخگویی به نمایندگان می‌شود

عـزت‌الله اکــبری تــالارپشتی، نمایـنده مردم قـــائــمشهر، سوادکــوه و جویبار نیز از جمله موافقان تبــدیل شدن ورزش بـــه وزارتخانه است. این نماینده در بیان دلایل خود بر این امر می‌گوید: در صورت تبدیل سازمان تربیت‌بدنی به وزارتخانه، مسئولان ورزش در قبال این امر به نمایندگان به طور جدی پاسخگو خواهند بود. وی ادامه می‌دهد: جدا از پاسخگویی مسئولان ورزش و به‌ويژه وزیر به نمایندگان، نظارت بر این مجموعه بزرگ و پراهمیت نیز افزایش چشمگیری می‌یابد.

عزت‌الله اکبری تالارپشتی در ادامه به بیان نمونه‌ای از عدم پاسخگویی مسئولان سازمان تربیت‌بدنی می‌پردازد و می‌گوید: خود من خواهان رسیدگی به موضوعی در حوزه ورزش بودم، اما به دلیل سازمان بودن تربیت‌بدنی، سه سال طول کشید تا مسئولان ورزش به من پاسخ دهند.

اکبری می‌افزاید: وقتی این زمان سه سال طول می‌کشد، نشان‌دهنده این است که کمترین نظارت بر سازمان تربیت‌بدنی وجود دارد، اما در صورت ایجاد وزارتخانه ورزش و جوانان، این نظارت افزایش یافته و مسئولان ورزش، پاسخگوی عملکرد خود خواهند بود.

منبع: روزنامه «وارش»