مجلس نظر مساعدی در مورد انتقال سوخت ندارد

کد خبر: ۱۴۲۷۴۹

تاریخ: ۲۶ دی ۱۳۸۹ - ۱۷:۰۸

جواد جهانگیرزاده عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس در یادداشتی به موضوع مذاکرات آتی ایران و 5+1 در استانبول پرداخته است.

مذاکرات آتی استانبول فوق العاده مهم است؛ چراکه برای کسانی که ادعا می کردند بدنبال ایجاد زمینه مطلوبی برای تداوم گفت و گوها و یافتن زمینه های مناسب همکاری که در مذاکرات ژنو 3 هم مطرح شد، هستند، این مذاکرات می توانند مدعای آنان را ثابت کند.در واقع این مذاکرات فرصتی را فراهم می کند که غرب مورد سنجش مجدد قرار گیرد.

حال اگر قرار باشد که بر طبق روال سابق بحث انتقال کلیه اورانیوم کمتر غنی شده ایران به ترکیه مطرح شود، این موضوع مربوط به دو سال گذشته است و طرح مجدد آن به نوعی برگشت به عقب است که در شان مذاکرات استانبول نیست. زمانی هم که بحث انتقال سوخت مطرح شد قالب نمایندگان با آن مخالف بودند چراکه به رفتارهای غرب اطمینان نداشتند و معتقد بودند که این بحث فرصت عمل و اعمال اراده را از ایران می گیرد.

این زمینه ای بود که پیشتر مورد توافق قرار نگرفت و مقصر آن هم غرب بود.حال اگر بنا باشد که مجددا این موضوع مطرح شود به نظر می رسد که نوعی بازگشت به عقب است و به طور قطع چنانچه در گذشته هم نتیجه ای نداد، این بار هم می تواند مثمرثمر باشد.

اینکه واکنش مجلس در این زمینه چیست به نتایج مذاکرات باز می گردد.در آن صورت هم مواضع یا ازسوی رئیس مجلس و یا در قالب صدور بیانیه ها اعلام می شود.بخش قابل توجهی از تحلیل نمایندگان مبتنی بر این است که نباید با دست خود عرصه را تنگ کرده و  زمینه های قابل تحقق را از میان برد.

در مجموع باید در انتظار نتایج مذاکرات استانبول بود اما امیدواریم که روند بازگشت به عقب که روندی غیر قابل دفاع است از سوی غرب مجددا مطرح نشود. روند گذشته نشان می دهد که مجلس با طرح مجدد انتقال اورانیوم به خارج چندان موافق نیست.

اینکه برخی با بررسی روند مذاکرات هسته ای به نوعی بدگمانی می رسند ناشی از آن است که غرب استراتژی را دنبال می کند که طی آن پیشنهادات مختلفی را مطرح می کند که از ابتدا هم مورد مخالفت جمهوری اسلامی ایران بوده است. با این حال این پیشنهادات را در مذاکرات هر بار مطرح می کند تا فضاسازی علیه جمهوری اسلامی ایران شکل گیرد.

به نظر می رسد که این راهکارها پیشتر آزمایش خود را پس داده و نتیجه هم در بر نداشته است و نخواهد داشت. مذاکرات یا یک بازی است یا یک واقعیت. غرب باید تجدید نظر کرده و مذاکرات را به یک رفتار واقعی تبدیل کند. رفتاری که از درون آن می توان نتایجی را انتظار داشت و نتایجی که از درون مذاکرات حاصل می شود نه نتایجی که از قبل تعیین شده است که به طور قطع مورد دلخواه غرب خواهد بود.

مذاکرات دو طرف دارد، اگر یک طرف داشت دیگر مذاکره نبود و صرفا یک تصمیم گیری بود. به نظر می رسد که غربی ها تلاش دارند مذاکرات را تبدیل به یک تصمیم گیری از جانب خود کند و این به طور قطع از سوی جمهوری اسلامی ایران مورد پذیرش نخواهد بود.

منبع : خبرآنلاین