آیا فضاي اخلاق سياسي در كشور پاك شدني خواهد بود؟

طنز تلخ ماجرا البته اينجاست كه اين فضاي بي اخلاقي در سياست و اجتماع به گونه ای شده است كه حتي در برخی موارد علماي اخلاق نمي توانند درباره اخلاق در سياست و يا توصيه به مسائل شرعي و اخلاقي در سياست حتي توصيه اي بنمايند چرا كه به محض اظهار نظر و يا ارائه توصيه اي در اين زمينه آماج حملات متعدد قرار مي گيرند و...

کد خبر: ۱۴۱۹۷۱

تاریخ: ۲۲ دی ۱۳۸۹ - ۱۰:۵۶

چندی پیش حجةالاسلام والمسلمین محسن قرائتي رئيس ستاد اقامه نماز كشور، فضاي سياسي كشور را به دست چربي تشبيه كرد كه هر چه آب به آن بزني، آب را پس خواهد داد.

به گزارش «تابناك»، وي همچنين افزود: متاسفانه فضاي سياسي امروز اخلاق را نمی پذیرد و اگر كسي در دنياي سياست هضم شود هر چه به او بگوييد پس مي زند.

بنابر اين گزارش، سخنان آقاي قرائتي از روند خطرناك و البته نكوهيده در سياست رسانه ها و سیاستمداران ايراني به ويژه در سال هاي اخير حكايت دارد كه با وجود داعيه دار بودن حكومت  ديني و زندگي ايماني روز به روز بيشتر سقوط مي كند و هر روز كه مي گذرد، آموزه هاي ماكياولي كه بر اساس آن به خاطر قدرت مي توان دست به هر عمل مشروع يا نامشروعي زد، بيشتر تقويت مي گردد.

طنز تلخ ماجرا البته اينجاست كه اين فضاي بي اخلاقي در سياست و البته اجتماع به گونه ای شده است كه حتي در برخی موارد علماي اخلاق نمي توانند درباره اخلاق در سياست و يا توصيه به مسائل شرعي و اخلاقي در سياست حتي توصيه اي بنمايند چرا كه به محض اظهار نظر و يا ارائه توصيه اي در اين زمينه آماج حملات متعدد قرار مي گيرند و شاید عطاي كار را به لقايش ببخشند.

این در حالی است که رهبر انقلاب نیز در مقاطع مختلف بارها و بارها به تبعات سوء و آفت زا بودن این گونه رفتارها اشاره داشته و علماي برجسته و فاضل نيز بر ضرورت رعايت حقوق مردم و مسائل شرعي در حوادث و وقايع مرتبط با سياست سخن رانده اند، که گاه با تفسیر به رأی ها و گاه با شانتاژهای رسانه ای عملا از آن عبور شده است.

البته غرض نبش قبر حوادث گذشته نيست، بلكه هدف نشان دادن فضايي است كه به قول آقاي قرائتي مانند دست چربي است كه آب را از خود مي راند و خواهان و مشتاق پاكي نيست و این یقینا چیزی نیست جز هوای نفس و دغدغه های شخصی که هیچگاه منفعت عمومی جامعه و نظام را در نظر ندارد.

نکته اینکه يقينا نتيجه اين بي اخلاقي ها به نفع هيچ كس و هيچ گروهي نخواهد بود و اگر به تدريج علما، صلحا و منتقدان مشفق به دليل اين فضاي فاقد اخلاق و حيا از صحنه كناره روند، روزي خواهد رسيد كه همين فضاي فاقد اخلاق دامان مسببان آن نيز را خواهد سوزاند و انجام هر عملي مباح خواهد بود و طبیعی است وقتي چنين شرايطي پيش آيد، خشك و تر با هم خواهند سوخت.

پس بدون شک باید هر کسی از خودش شروع کند و امیدوار باشیم که می شود جامعه ای پاک و اخلاقی داشت، البته اگر بخواهیم.