مكيدن انگشت كودكانتان را جدي بگيريد!

اما بايد توجه داشت كه فشار اعمال شده حين مكيدن انگشت مي‌تواند بر موقعيت دندان‌ها و شكل قوس فك‌هاي كودك اثر بگذارد، از اين رو والدين بايد پيگيري اين مسأله را جدي بگيرند.

کد خبر: ۱۴۱۷۹۴

تاریخ: ۲۱ دی ۱۳۸۹ - ۱۴:۴۱

شهر: مكيدن انگشت يكي از مواردي است كه مي‌تواند سبب اشكالاتي در زمينه دندان، گفتار و رفتار كودك شود و تكنيك‌هاي درماني جديد كمك مي‌كند تا با كودك در زمان مناسب و با روش مطمئن، مثبت و موثر كار كنيد.

يك متخصص دندانپزشكي كودكان درباره درمان مكيدن انگشت در كودكان با اشاره به اين نكته كه وجود اين عادت در كودكان كمتر از 5 سال و به خصوص در دو سال اول زندگي، جاي نگراني ندارد،گفت: اولين گام براي درمان اين عادت دهاني، درك تكامل احساسي كودك است و مادران بايد بدانند: اين عادت امري طبيعي است كه براي شاداب و سالم بودن كودك ضروري است.

دكتر رمضاني تأكيد كرد: پس از اين درك، ايجاد محيطي طبيعي، امن و آرام براي كودك و داشتن برنامه غذايي صحيح مهمترين عاملي است كه موجب ترك اين عادت مي‌شود.

وي، سن جادويي براي درمان اين عادت در كودكان را 5 سالگي عنوان كرد و افزود: در اين سن كودك مي‌تواند درك كافي از محيط داشته باشد و مشكلات آتي اين عادت را بفهمد.

اين متخصص با تأكيد بر نقش والدين در درمان اين عادت، تصريح كرد: در اين درمان مداخله‌اي، كودك بايد خود بخواهد اين عادت را ترك كند، چون در صورت تحميل، درمان جواب نمي‌دهد.

بر اين اساس آنچه بنظر مي‌رسد اين كه شايد برخي والدين از وجود رابطه مستقيم بين بروز اشكالاتي در زمينه دندان، گفتار و رفتار كودك و مكيدن انگشت آگاهي نداشته باشند و يا تا كنون نتوانسته باشند درمان مؤثري پيدا كنند، اما بايد اذعان كرد كه مكيدن انگشت مي‌تواند كودك را گوشه‌گير و خجالتي بار آورد، حالت لب‌ها و دندان‌هاي او را تغيير دهد، اعتماد به نفس كودك را ضعيف كند.

در همين حال تحقيقات نشان داده‌ است كه تعدادي از بچه‌ها در رحم مادر نيز شست خود را مي‌مكند. اين رفتار ممكن است بصورت طبيعي طي دوره شيرخواري نيز ادامه يابد.

نكته مهم ديگر در بروز عادت مكيدن اين است كه عناصر بيولوژيكي، شيميايي و رواني نيز با اين رفتار مرتبط هستند، بنا بر اين درك درست از شيمي بدن و شرايط سخت رواني در اصلاح اين عادت موثر است و استفاده از يك روانشناس مي‌تواند كمك خوبي براي درمان باشد.

متخصصان بر اين باورند كه مي‌توان با درمان بموقع از تشديد عوارض جلوگيري كرد، چراكه تغييرات ايجاد شده در ساختمان دندان‌ها و كام سبب محدود شدن حركت طبيعي زبان شده و باعث ايجاد اختلالاتي در توليد صداهاي گفتاري و بلع مي‌شود كه البته معاينه توسط آسيب‌شناس گفتار مي‌تواند از اختلالات مطرح شده جلوگيري كند.

سرانجام آنچه مسلم است روش برخورد با كودك است و به توصيه روانشناسان، والدين بايد وقت بيشتري براي چنين كودكي قائل شوند تا تنها نماند.

هرگز كودك را بخاطر مكيدن انگشت سرزنش نكنند. دائما به او تذكر ندهند و از او ايراد نگيريد.

نكته پاياني اين كه: والدين اگر گمان مي‌كنند اين عادت ناشي از فشار روحي است كه خودشان بر كودك وارد كرده‌اند، بايد سعي كنند از اين فشار بكاهند.