رمز و راز 100 ساله شدن

یک سوم از افراد مسن هنگامی که بازنشسته می‌شوند، هیچ گونه فعالیت اجتماعی و یا ورزشی انجام نمی‌دهند و این گونه افراد نسبت به افراد مسنی که حتی پس از بازنشستگی همچنان فعال هستند و ورزش می‌کنند، عمر کوتاه‌تری دارند.

کد خبر: ۱۳۸۵۶۳

تاریخ: ۰۶ دی ۱۳۸۹ - ۱۰:۵۲

فاکتورهای جدیدی در ارتباط با طولانی کردن عمر کشف شده است.

به گزارش ایران، تحقیقات گذشته نقش فاکتورهایی مانند ژنتیک و شیوه زندگی افراد را در داشتن عمر طولانی بررسی می‌کرد اما تحقیقات جدید فاکتورهای دیگری را در ارتباط با داشتن عمر طولانی پیش روی می‌گذارد.

چگونگی احساس نسبت به محیط و توانایی‌های افراد برای سازگاری و وفق دادن خود با شرایط زندگی از اهمیت بیشتری نسبت به دیگر فاکتورهای سلامتی برای داشتن عمر طولانی برخوردار است.

در این تحقیق میزان تأثیر فاکتورهای اجتماعی و روانشناختی نسبت به دیگر فاکتورها مانند ژنتیک و سلامتی، در عمر افراد مورد بررسی قرار گرفت و 250 نفر از افراد که به سن 100 سالگی و بیشتر رسیده بودند، در مدت 8 سال مورد مطالعه دانشمندان قرار گرفتند.

محققان دریافتند اتفاقات بحرانی زندگی و سابقه‌های شخصیتی همراه با چگونگی سازگاری افراد با شرایط استرس‌زا و توانایی برطرف کردن آنها، از فاکتورهای مهم و قاطع سالخوردگی موفق است. طی این تحقیق، دانشمندان دریافتند سلامت ادراک، دلالت کلانی برای یک زندگی سالم دارد و مهم‌تر از مشکلی که پیش می‌آید، ادراک افراد نسبت به آن مشکل است که ارتباط منحصر به فردی با سلامت جسمی و روحی انسان دارد.

همچنین آنها دریافتند احساسات مثبت افراد 100 ساله نسبت به زندگی خود و سلامتی‌شان، مؤثرتر و کاراتر از فاکتورهای دیگر مانند فشار خون و قند خون در داشتن عمر طولانی آنها است.
همچنین آنها شخصیت روشنفکر، باوجدان، وظیفه‌شناس و خونسردی دارند و استرس‌های زندگی‌شان را به شرایط آرام تغییر می‌دهند و احساس نشاط و شادی آنها در آن سنین بسیار بالاتر از دیگران است.

برخورد منحصر به فرد با شرایط استرس‌زا و اندیشیدن و یافتن یک راه حل مناسب، از عوامل مهم در داشتن عمر طولانی است و یکی از مخرب‌ترین عوامل در کاهش عمر، تندخویی و عصبانیت است که سلامت افراد را نیز تا حد زیادی کاهش می‌دهد.

این تحقیق همچنین نقش عوامل فیزیکی را در زندگی افراد مسن بررسی می‌کند. یک سوم از افراد مسن هنگامی که بازنشسته می‌شوند، هیچ گونه فعالیت اجتماعی و یا ورزشی انجام نمی‌دهند و این گونه افراد نسبت به افراد مسنی که حتی پس از بازنشستگی همچنان فعال هستند و ورزش می‌کنند، عمر کوتاه‌تری دارند.

در حقیقت کاهش فعالیت‌های اجتماعی، سلامتی را متزلزل کرده و به سرعت کاهش می‌دهد.
پزشکان، افراد را به داشتن فعالیت‌های ورزشی از سنین کودکی توصیه می‌کنند تا در طول مدت عمرشان و در میانسالی زندگی سالمی را تجربه کنند.