بالا برید ، پائین بیاید من از حرفم عقب نمی کشم ، ماشین فقط هشت سیلندر ....

سوبارو WRX؛ آخرین بازمانده یک نسل فراموش‌شده

بازار خودرو‌های اسپرت سال‌هاست تغییر کرده است. موتور‌های پرحجم یکی پس از دیگری کنار رفته‌اند، گیربکس‌های دستی آرام‌آرام به خاطره تبدیل می‌شوند و کراس‌اوور‌ها جای سدان‌های هیجان‌انگیز را گرفته‌اند. در چنین بازاری، هنوز خودرویی وجود دارد که انگار حاضر نیست تسلیم این جریان شود؛ خودرویی که نه لوکس است، نه بی‌نقص و نه حتی ارزان، اما پشت فرمانش هنوز همان حسی را منتقل می‌کند که روزگاری عاشقان رانندگی برای آن ساعت‌ها در جاده می‌ماندند. نامش سوبارو WRX است.

کد خبر: ۱۳۸۵۱۷۷

تاریخ: ۲۸ تير ۱۴۰۵ - ۱۱:۴۶

به گزارش تابناک؛ اگر چند سال قبل کسی می‌گفت روزی می‌رسد که تعداد سدان‌های اسپرت چهارچرخ محرک با موتور توربوشارژ و ریشه‌های رالی به تعداد انگشتان یک دست برسد، شاید کمتر کسی باور می‌کرد. اما امروز دقیقاً همین اتفاق افتاده است. بسیاری از نام‌های بزرگ یا تولیدشان متوقف شده یا آن‌قدر تغییر کرده‌اند که دیگر روح گذشته را ندارند. در این میان، سوبارو هنوز راه خودش را می‌رود؛ آرام، بی‌سروصدا و بدون آنکه بخواهد برای همه جذاب باشد.

WRX از همان نگاه اول نشان می‌دهد قرار نیست نقش یک سدان خانوادگی معمولی را بازی کند. گلگیر‌های عضلانی، ورودی‌های هوای بزرگ، ارتفاع کم از سطح زمین و فرم بدنه، همگی به گذشته‌ای اشاره دارند که این خودرو در جاده‌های خاکی مسابقات رالی برای خود نامی دست‌وپا کرده بود. البته طراحی نسل جدید نسبت به گذشته پخته‌تر شده است. دیگر آن خودرو خشن و اغراق‌آمیز دهه ۲۰۰۰ نیست، اما هنوز شخصیت خودش را حفظ کرده است.

زیر کاپوت، قلب اصلی این خودرو قرار گرفته است؛ یک موتور چهار سیلندر تخت یا همان باکسر ۲.۴ لیتری توربوشارژ که حدود ۲۷۰ اسب بخار قدرت و نزدیک به ۳۵۰ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کند. شاید روی کاغذ این اعداد در مقابل برخی رقبا شگفت‌انگیز نباشند، اما شخصیت موتور چیزی فراتر از اعداد است.

آرایش باکسر باعث شده مرکز ثقل خودرو پایین‌تر از بسیاری از رقبا باشد. همین ویژگی هنگام ورود به پیچ‌ها خودش را نشان می‌دهد. خودرو کمتر تمایل به حرکات عرضی دارد و احساس پایداری بیشتری منتقل می‌کند. این همان فلسفه‌ای است که سال‌ها در محصولات سوبارو دیده می‌شود؛ استفاده از موتور تخت در کنار سامانه چهارچرخ محرک دائمی.

برخلاف بسیاری از خودرو‌های امروزی که تنها هنگام لغزش چرخ‌ها نیرو را به محور دیگر منتقل می‌کنند، سامانه Symmetrical AWD سوبارو همیشه در حال تقسیم نیرو میان چهار چرخ است. نتیجه آن، چسبندگی فوق‌العاده در مسیر‌های بارانی، برفی و حتی پیچ‌های سریع است. این سیستم شاید کمی مصرف سوخت را افزایش دهد، اما در عوض اعتمادبه‌نفس راننده را چند برابر می‌کند.

فرمان خودرو نیز دقیق و زنده است. هنوز هم وقتی وارد یک پیچ می‌شوید، احساس می‌کنید خودرو با شما صحبت می‌کند. این ویژگی در بسیاری از خودرو‌های مدرن که فرمان‌های بیش از حد برقی و بی‌احساس دارند، کمتر دیده می‌شود. WRX هنوز اجازه می‌دهد راننده سطح چسبندگی لاستیک‌ها را حس کند؛ چیزی که برای علاقه‌مندان رانندگی اهمیت زیادی دارد.

تعلیق نسبت به گذشته کمی نرم‌تر شده است. این تصمیم شاید طرفداران قدیمی را ناراضی کند، اما واقعیت این است که خودرو حالا برای استفاده روزمره نیز مناسب‌تر شده است. عبور از دست‌انداز‌ها دیگر آزاردهنده نیست و در سفر‌های طولانی، خستگی کمتری به راننده منتقل می‌شود. البته همچنان با یک خودروی اسپرت روبه‌رو هستیم و نباید انتظار نرمی یک سدان لوکس را داشت.

داخل کابین نیز نسبت به نسل‌های قبل پیشرفت محسوسی دیده می‌شود. نمایشگر بزرگ مرکزی، کیفیت بهتر متریال، صندلی‌های مناسب و ارگونومی خوب باعث شده خودرو از فضای نسبتاً ساده گذشته فاصله بگیرد. البته هنوز هم اگر آن را کنار محصولات پریمیوم اروپایی قرار دهید، متوجه خواهید شد که کیفیت مونتاژ و برخی جزئیات به سطح برند‌هایی مانند ب‌ام‌و، آئودی یا مرسدس‌بنز نمی‌رسد.

صندلی‌های جلو یکی از نقاط قوت خودرو هستند. طراحی آنها به گونه‌ای است که هنگام رانندگی سریع بدن را به خوبی نگه می‌دارند، اما در استفاده روزمره نیز آزاردهنده نیستند. فضای ردیف عقب برای یک خانواده چهار نفره مناسب است و صندوق عقب نیز نیاز‌های معمول را پاسخ می‌دهد.

نکته جالب اینجاست که WRX برخلاف ظاهر تهاجمی خود، در زندگی روزمره خودرویی قابل استفاده است. دید مناسب، ابعاد منطقی، کیفیت خوب سیستم تهویه و امکانات رفاهی باعث شده بتوان هر روز با آن رانندگی کرد؛ بدون آنکه احساس کنید سوار یک خودروی مسابقه‌ای شده‌اید.

اما این خودرو بی‌نقص نیست. یکی از انتقاد‌هایی که همواره به WRX وارد می‌شود، کیفیت برخی پلاستیک‌های کابین است. همچنین مصرف سوخت آن نسبت به برخی رقبا بالاتر است و هزینه نگهداری سیستم چهارچرخ محرک نیز می‌تواند بیشتر باشد.

از طرف دیگر، صدای موتور باکسر شاید برای علاقه‌مندان سوبارو لذت‌بخش باشد، اما همه خریداران آن را دوست نخواهند داشت. این موتور شخصیت خاص خودش را دارد و قرار نیست مانند یک موتور شش سیلندر آلمانی یا یک چهار سیلندر هوندا رفتار کند.

رقبای WRX نیز هر کدام ویژگی‌های خاص خود را دارند. هوندا سیویک تایپ R تمرکز بیشتری روی پیست دارد، فولکس‌واگن گلف R از نظر فناوری پیشرفته‌تر است و تویوتا GR کرولا شخصیت تهاجمی‌تری ارائه می‌دهد. اما چیزی که WRX را از آنها جدا می‌کند، ترکیب موتور باکسر و سیستم چهارچرخ محرک دائمی است؛ ترکیبی که هنوز هم در بازار تقریباً منحصر‌به‌فرد محسوب می‌شود.

اگر قرار باشد این خودرو را با معیار‌های صرفاً اقتصادی ارزیابی کنیم، شاید انتخاب‌های منطقی‌تری هم وجود داشته باشند. اما WRX برای کسانی ساخته شده که هنوز رانندگی را فقط جابه‌جایی از نقطه‌ای به نقطه دیگر نمی‌دانند. این خودرو برای کسی است که صبح زود، قبل از شلوغ شدن جاده، فقط بهانه‌ای می‌خواهد تا چند کیلومتر بیشتر رانندگی کند.

نکته مهم دیگر، دوام فنی محصولات سوبارو است. اگر سرویس‌های دوره‌ای به‌موقع انجام شوند و از روغن و قطعات مناسب استفاده شود، موتور‌های باکسر عمر قابل قبولی دارند. البته مانند هر موتور توربوشارژ دیگری، بی‌توجهی به سرویس‌ها می‌تواند هزینه‌های قابل توجهی به همراه داشته باشد.

شاید WRX دیگر آن اسطوره بی‌رقیب مسابقات رالی نباشد، اما هنوز DNA همان خودرو را در خود حفظ کرده است. در دنیایی که خودرو‌ها هر روز بیشتر به کامپیوتر‌های متحرک تبدیل می‌شوند، سوبارو هنوز تلاش کرده بخشی از ارتباط مستقیم راننده و ماشین را زنده نگه دارد.

سوبارو WRX خودرویی نیست که همه عاشقش شوند. در ایران هم نباید دنبالش گشت ! شاید طراحی آن سلیقه همه نباشد، شاید کیفیت کابین به پای بهترین‌های اروپا نرسد و شاید مصرف سوختش کمی بیشتر از انتظار باشد. اما اگر معیار انتخاب، لذت رانندگی، فرمان دقیق، تعادل عالی، سیستم چهارچرخ محرک واقعی و شخصیت متفاوت باشد، WRX هنوز یکی از جذاب‌ترین سدان‌های اسپرت بازار است.

این خودرو ثابت می‌کند که هنوز هم می‌توان بدون موتور هشت سیلندر، بدون صد‌ها اسب بخار قدرت و بدون قیمت‌های نجومی، خودرویی ساخت که هر بار پشت فرمانش می‌نشینی، دلیلی برای لبخند زدن پیدا کنی؛ چیزی که این روز‌ها در صنعت خودرو، از هر فناوری جدیدی کمیاب‌تر شده است.(البته من هنوز معتقدم که هیچ موتوری موتور هشت سیلندر نمی شود) :)