ترامپ و نتانیاهو را به تهران دعوت کنید!

شرایط برای دعوت از ترامپ و نتانیاهو برای سفر به ایران، مهیاتر از همیشه است.

کد خبر: ۱۳۸۳۲۳۷

تاریخ: ۱۵ تير ۱۴۰۵ - ۱۳:۱۷

تابناک- آقایان ترامپ و نتانیاهو و دیگران، خوب نگاه کنید. این است تفاوت ما با شما. شما با کشتن یا کشته شدن یک انسان، تمام می شوید و دیگر نیستید.  اما اینجا، در مکتبی که خون بر شمشیر می‌چربد، قاعده دگرگون است. شما می‌کشید یا شما را می کشند و تمام می‌شوید، اما ما آنگاه که در کام مرگ فرو می‌رویم، زاده می‌شویم؛ چونان دانه‌های گندم که زیر خاک، نه تنها نمی‌پوسند، بلکه هزاران خوشه از تبار خود می‌رویانند.

شهید ما، نه یک تن که یک جریان است؛ درست مثل حسین(ع). هنگامی که حسین ما به شهادت می‌رسد، تازه «آغاز حسین» فرا می‌رسد. گویی با هر قطره خونی که از پیکر پاک او بر زمین می‌چکد، چشمه‌ای می‌جوشد و هر قطره، حسینی دیگر می‌آفریند. از این روست که برای ما، همهٔ جهان کربلا می‌شود؛ و هر روز روزگار، عاشوراست.

سید علی را نکشتید؛ تکثیرش کردید

فرق ما با شما در همین است: شما اگر دو روز پیامبرتان از میانتان غیب شود، به دامان گوساله‌پرستی می‌افتید و سامری خود را برمی‌گزینید، اما ما اگر حسین (ع) هم نباشد، رنگ حسین بر جامهٔ همهٔ روزهایمان می‌نشیند و نام و نشان همهٔ هستی ما، به او بازمی‌گردد.

حال، شما پنداشته‌اید که با شهادت رهبر ما، سید علی، کاری از پیش برده‌اید؟ ببینید این خیابانها را. بیایید و از نزدیک ببینید.  از امروز، سیل خروشانی از مردمی را می‌بینید که هر یک، یک سیدعلی‌اند؛ میلیون ها سید علی خامنه ای را ببینید. هر یک، چونان سیدی که نه در قامت، که در همت و اراده و استقامت، به پای او سوگند خورده است. شما سید علی را نکشتید؛ تکثیرش کردید. او یک تن بود، امروز میلیون‌ها سید علی در راه‌اند؛ او یک صدا بود، امروز صدای او در هر نغمه ای طنین‌انداز است.

گاه خسته می شویم اما...

بله، در میان ما هزاران نقد درون‌گفتمانی نیز هست؛ اما هرگز قرار نیست بر آستان گوساله‌پرستان سر فرود آوریم. ما گاهی از اندوهی گذرا خسته می‌شویم، اما نمی‌گذاریم این ابرهای تیره و موقت، به سقف خانه‌هایمان بچسبند و بر جانمان جاودانه شوند. ایران، این کهنسال سرافراز، همیشه در دل تاریخ، از کام فاجعه‌ها بارور شده است؛ چون خاکستر ققنوسی که هر بار در آتش می‌سوزد، جهانی تازه‌تر و زیباتر برای خود می‌سازد.

شما همان فاجعه هستید

شما امروز، همان فاجعه اید؛ فاجعه‌ای که ما می‌توانیم از میان گرد و غبار آن، دوباره سر برآوریم و شکوفا شویم، مشروط بر آنکه هوشیار باشیم، عاقلانه بیندیشیم و تندروی‌های بیهوده را ـ که جز هزینه‌سازی برای این ملت رنج‌کشیده نیست ـ از خود دور کنیم و به کناری نهیم.

ما از فاجعهٔ شما برمی‌خیزیم؛ ما از خاکستر توطئه‌های شما، گل خواهیم رویاند. این‌گونه است که تاریخ، نام ما را نه در دفتر قاتلان، که در دفتر جاودانگان می‌نویسد. تماشا کنید و بدانید که در این نبرد نابرابر، زورگویان روزافزون، همواره در برابر عاشوراییان بی‌پایان، زانوی خضوع خواهند زد.