کیهان:

جدایی در نیروهای انقلابی بر سر مذاکرات و رهبری

با عرض پوزش از این دوستان باید گفت، مواضع هر دو خط یادشده به‌گونه‌ای نا‌خود‌آگاه و بی‌آن‌که بخواهند، خدشه به جایگاه رفیع و مقدس رهبر معظم انقلاب است!

کد خبر: ۱۳۸۱۶۲۸

تاریخ: ۰۶ تير ۱۴۰۵ - ۰۸:۰۴

حسین شریعتمداری در یادداشتی از دو جریان درون نیروهای متعهد و انقلابی که بر سر مذاکره دچار انشقاق شده اند خواست که با بکدیگر متحد و هم راستا شوند. وی این دو جریان را به دو خط موازی تشبیه کرد که باید نه در بی نهایت که هم اینجا و اکنون به هم برسند.

به گزارش تابناک به نقل از کیهان؛ در این روزنامه آمده است:

خط اول:  احساس می‌کنند که آنچه در عرصه سیاسی کشور می‌گذرد و مخصوصاً مواضع و عملکرد مسئولان در جنگ اخیر با مواضع

رهبر معظم انقلاب نا‌همخوان و متفاوت است، ادعا می‌کنند که شرایط کنونی را به حضرت آقا تحمیل کرده‌اند‌(!)

خط دوم: جریانی است که اصرار دارد همه آنچه در عرصه سیاسی کشور می‌گذرد و مخصوصاً تمامی مواضع و عملکرد مسئولان مذاکره‌کننده و اعضای شورای عالی امنیت ملی (شعام‌) در هماهنگی کامل با رهبر معظم انقلاب صورت می‌پذیرد.

این دو خط موازی باید همین‌جا به هم برسند. متن کامل این یادداشت را در ادامه بخوانید.

این دو خط موازی باید همین‌جا به یکدیگر برسند!

۱- این، یک اصل غیر‌قابل تردید هندسی است که «‌دو خط موازی هرگز همدیگر را قطع نمی‌کنند». گاه در ادامه گفته می‌شود «‌مگر در بی‌نهایت‌». اما، این‌که دو خط موازی در بی‌نهایت یکدیگر را قطع می‌کنند یا نه؟ موضوع این نوشته نیست و به قول ظریفی، اصلاً چه کسی در بی‌نهایت حضور دارد که خبر بدهد آیا دو خط موازی در آنجا به هم رسیده و همدیگر را قطع کرده‌اند یا نه؟!

و اما، آنچه در این وجیزه مورد نظر است، وجود دو خط موازی در میان نیروهای متعهد و پاکباخته خودمان است. هر دو خط، دلباخته انقلابند و هرگز حاضر نیستند بر چهره مقدس و کبریائی انقلاب و ایران اسلامی عزیز کمترین لایه‌ای از «گرد و غبار» بنشیند.

این دو جریان را می‌توان به دو خط موازی تشبیه کرد که برخلاف آنچه در اصول هندسی آمده است، نه در «بی‌نهایت‌»، بلکه باید همین‌جا و همین حالا به یکدیگر بپیوندند و خط واحد و یگانه‌ای را علیه دشمنان اسلام و انقلاب و ایران، پدید آورند.

۲- این دو خط موازی را می‌توان با اندکی تسامح، این‌گونه توضیح داد:

خط اول: وقتی به هر علت، احساس می‌کنند که آنچه در عرصه سیاسی کشور می‌گذرد و مخصوصاً مواضع و عملکرد مسئولان در جنگ اخیر با مواضع رهبر معظم انقلاب نا‌همخوان و متفاوت است، ادعا می‌کنند که شرایط کنونی را به حضرت آقا تحمیل کرده‌اند‌(!) به بیان دیگر - و البته بی‌آن‌که بخواهند-رهبر معظم انقلاب را نستجیر‌بالله، «مخلوع‌الید»! و فاقد قدرت‌(!) معرفی می‌کنند!‌... نکته بی‌پایه و اساسی که این روزها در کانال‌ها و رسانه‌های ضد‌انقلاب نیز به آن دامن زده می‌شود!

خط دوم: جریانی است که اصرار دارد همه آنچه در عرصه سیاسی کشور می‌گذرد و مخصوصاً تمامی مواضع و عملکرد مسئولان مذاکره‌کننده و اعضای شورای عالی امنیت ملی (شعام‌) در هماهنگی کامل با رهبر معظم انقلاب صورت می‌پذیرد. این خط اصرار دارد که برخی از تخلفات آشکار از مواضع رسماً اعلام شده حضرت آقا را نیز، با «کسب اجازه»! از حضرت ایشان قلمداد کند! به بیان دیگر و بی‌آن‌که متوجه باشند، بسیاری از  اشکالات و پلشتی‌ها را -نستجیر‌بالله- در هماهنگی با حضرت آقا معرفی می‌کنند!

و اما، با عرض پوزش از این دوستان باید گفت، مواضع هر دو خط یادشده به‌گونه‌ای نا‌خود‌آگاه و بی‌آن‌که بخواهند، خدشه به جایگاه رفیع و مقدس رهبر معظم انقلاب است! چگونه؟ بخوانید!

۳- بیانیه اخیر رهبر معظم انقلاب هر دو دیدگاه یاد‌شده را نفی می‌کند. درباره خط اول باید پرسید، اگر حضرت آقا -خدای نخواسته-‌ تحشمیل‌پذیر بودند‌، چرا در بیانیه اخیر خود، با صراحت و شجاعتی مثال‌زدنی درباره مواضع اتخاذشده از سوی برخی مسئولان، تاکید می‌فرمایند که؛ «‌بنده علی‌الاصول، نظر دیگری داشتم‌». و به دوستان خط دوم نیز باید یاد‌آور شد که اگر به قول شما، همه آنچه مسئولان دست‌اندر‌کار مذاکرات انجام می‌دهند در هماهنگی کامل با حضرت ایشان است، چرا با صراحت می‌فرمایند «بنده علی‌الاصول، نظر دیگری داشتم‌»؟!

۴- بدیهی است که منظور از وجیزه پیش‌روی، سکوت و بی‌تفاوتی نسبت به آنچه در عرصه سیاسی و فرهنگی کشور می‌گذرد نیست بلکه تاکید بر دقت‌نظر و پیشگیری از سوءاستفاده دشمنان است. این نکته نیز برگرفته از بیانیه اخیر حضرت آقاست. آنجا که می‌فرمایند: «‌از این لحظه، ما یعنی شما ملّت سرافراز و این خادم ناچیز، منتظر تحقّق شروط گفته‌شده خواهیم بود‌». همان‌گونه که به وضوح دیده می‌شود مخاطب این جمله مردم هستند و در آن، رهبر معظم انقلاب، مردم را به نظارت فراخوانده‌اند. نظارت با نقد و اعلام‌ نظر همراه است وگرنه ناظر بی‌طرف که بود و نبودش فرقی نمی‌کند!