ایران چگونه باید با بلژیک بازی کند؟

دیدار تیم‌های ایران و بلژیک بیش از آنکه یک بازی صرفاً فنی باشد، یک نبرد تاکتیکی در سطح جزئیات خواهد بود.

کد خبر: ۱۳۸۰۰۱۵

تاریخ: ۲۸ خرداد ۱۴۰۵ - ۲۰:۱۰

به گزارش تابناک به نقل از مهر؛ تیم‌های مصر و بلژیک در دیدار نخست خود به تساوی یک - یک رسیدند، نتیجه‌ای که شاید پیش از آغاز مسابقه کمتر کسی با توجه به کیفیت فنی بلژیک برای مصر متصور بود. با این حال، مصری‌ها با ارائه یک بازی منظم، هدفمند و با تکیه بر محوریت محمد صلاح توانستند نمایشی فراتر از انتظار داشته باشند و پیام مهمی برای رقبا در گروه G ارسال کنند.

مصر با گل زودهنگام در دقایق ابتدایی مسابقه، توانست نقشه تاکتیکی خود را با دقت بیشتری اجرا کند. پس از این گل، تمرکز اصلی این تیم بر مدیریت میانه میدان و استفاده از حملات سریع و انتقال‌های مستقیم قرار گرفت.

از نظر سبک بازی، مصر به‌هیچ‌وجه وابسته به بازیسازی از عقب نبود و در اکثر دقایق، ترجیح می‌داد با پاس‌های مستقیم یا توپ‌های بلند از خط اول فشار خارج شود. در فاز حمله نیز استفاده از سمت چپ و سپس تغییر سریع جریان بازی به سمت راست، یکی از الگو‌های تکرار شونده این تیم بود.

در این ساختار، امام عاشور نقش مهمی در سمت چپ داشت و در سمت مقابل نیز بازیکنان کناری وظیفه داشتند با حفظ تعادل، فضای لازم را برای محوریت محمد صلاح فراهم کنند؛ بازیکنی که عملاً مرکز ثقل تمام حملات مصر بود. ارسال توپ بلند برای امام عاشور و استفاده از بازیکن رابط و یا احیانا ارسال مستقیم به جناح دیگر برای سوییچ کردن بازی باعث سردرگمی بلگیکی‌ها بود و البته از این به بعد محمد صلاح پایه ریز حملات این تیم می‌شد. شرایط گل زدن این تیم را مرور کنید تا تاثیر محمد صلاح و البته چرخش‌های توپ و بازیکنان درک شود.

با توجه به قدرت بالای کناره‌های بلژیک، به‌ویژه در سمت چپ با کوین دی‌بروینه و در سمت راست با دودی لوکباکیو، مصر تلاش کرد با بستن فضا‌ها و ایجاد تله‌های دفاعی، جریان بازی را به نفع خود کنترل کند. همین موضوع باعث شد بلژیک در مقاطعی ناچار به تغییر سیستم و اصلاح آرایش تاکتیکی خود شود. مصری‌ها با تحلیل ماسب و آگاهی لازم مخصوصا کناره‌ها را برای بلژیک بازتر از قبل برای تله کردن نشانه‌گذاری کرده بودند تا با برتری عددی و کیفی ایجاد شده قابلیت این تیم را در همان فضایی که باب میل حریف بود خنثی کرده باشند.

پس از گل اول، مصر با تمرکز بر برتری عددی در فاز دفاعی و بستن مسیر‌های نفوذ، سعی کرد فشار خط حمله بلژیک را کاهش دهد. در نتیجه، بلژیکی‌ها بیشتر به سمت کناره‌ها متمایل شدند، اما در آن مناطق نیز با تراکم دفاعی مصر مواجه بودند و در اکثر دوئل‌ها موفق عمل نکردند. یکی از نکات مهم در ساختار دفاعی مصر، حفظ فاصله مناسب بین خطوط بود؛ به‌طوری که این تیم در بسیاری از دقایق با یک بلوک فشرده و آرایش نزدیک به ۶-۳-۱ دفاع می‌کرد و هم عرض و هم عمق زمین را پوشش می‌داد.

نقطه عطف بلژیک در این مسابقه، ورود روملو لوکاکو بود که قدرت فیزیکی و حضور مؤثر او در محوطه جریمه، توان تهاجمی این تیم را افزایش داد. پس از این تغییر، بلژیک فشار بیشتری وارد کرد و مصر نیز برای کنترل بازی، خط دفاعی خود را عقب‌تر نگه داشت تا فضا‌های پشت مدافعان کمتر در معرض خطر قرار بگیرد.

در مجموع، این مسابقه بیشتر یک نبرد تاکتیکی در فاز انتقال و کنترل فضا بود؛ جایی که مصر با برنامه‌ریزی دقیق توانست جریان بازی را تا حد زیادی مدیریت کند. در ادامه بازی، مصر تلاش کرد با پایین آوردن ریتم مسابقه و افزایش تراکم در نیمه خودی، جریان حملات بلژیک را مدیریت کند. این تیم به‌خوبی می‌دانست که هرچه بازی به سمت دقایق پایانی برود، فشار روانی و فیزیکی روی بلژیک افزایش پیدا می‌کند و همین موضوع می‌تواند به سود آنها تمام شود.

از طرف دیگر، بلژیک با وجود مالکیت بیشتر توپ، در خلق موقعیت‌های صددرصد گلزنی با مشکل مواجه بود. علت اصلی این مسئله را باید در فاصله کم خطوط مصر و انسجام در پوشش نیم‌فضا‌ها دانست؛ جایی که عملاً اجازه پاس‌های عمقی و بازی بین خطوط به هافبک‌های بلژیک داده نمی‌شد.

جام جهانی ۲۰۲۶ , تیم ملی فوتبال مصر، تیم ملی فوتبال بلژیک.

در چنین شرایطی، بلژیک بیشتر به ارسال‌های عرضی و تلاش برای نفوذ از کناره‌ها روی آورد، اما تمرکز بالای مدافعان مصر در محوطه جریمه و برتری عددی در نقاط حساس باعث شد این حملات نیز به نتیجه مطلوب نرسد. نکته مهم دیگر، مدیریت لحظات انتقالی توسط مصر بود. این تیم حتی در زمان از دست دادن توپ نیز سعی می‌کرد بلافاصله ساختار دفاعی خود را بازسازی کند و اجازه شکل‌گیری ضدحملات سریع به حریف ندهد؛ موضوعی که نقش مهمی در کاهش خطرات بلژیک داشت.

با این حال، افزایش فشار بلژیک در دقایق پایانی و استفاده از بازیکنان فیزیکی‌تر در خط حمله، نشان داد که این تیم همچنان توان تغییر جریان بازی را دارد و اگر لحظه‌ای غفلت در ساختار دفاعی حریف ایجاد شود، می‌تواند نتیجه را تغییر دهد. در مجموع، این دیدار نشان داد که مصر با وجود محدودیت در مالکیت توپ، توانست با سازماندهی دفاعی مناسب، شناخت دقیق از نقاط قوت حریف و استفاده هوشمندانه از ضدحملات، بازی را به شکلی کنترل‌شده پیش ببرد؛ در حالی که بلژیک همچنان در فاز شکستن بلوک‌های فشرده دفاعی نیاز به تنوع و سرعت بیشتر در تصمیم‌گیری دارد.

باتوجه به شرایط پیش آمده، این دیدار فراتر از نتیجه، حامل پیام‌های مهم تاکتیکی برای رقبا، به‌ویژه تیم ملی ایران بود. مصری‌ها با وجود مالکیت کمتر توپ، با سازماندهی دفاعی منسجم، شناخت دقیق از نقاط قوت حریف و استفاده هوشمندانه از ضدحملات، توانستند جریان بازی را تا حد زیادی کنترل کنند؛ در حالی که بلژیک همچنان در فاز شکستن بلوک‌های فشرده دفاعی با چالش‌هایی در تنوع حمله و سرعت تصمیم‌گیری در یک‌سوم نهایی مواجه بود. مصری‌ها در یک بازی واکنش‌گرا توانستند به خواسته‌های خود برسند و تیم ملی ایران هم قطعا مقابل بلژیک به این فلسفه به میدان خواهد رفت.

مهم‌تر از نتیجه این مسابقه، پیام تاکتیکی آن برای رقباست؛ به‌ویژه ایران که در بازی آینده باید مقابل همین ساختار بلژیک قرار بگیرد. این مسابقه نشان داد که برای متوقف کردن بلژیک، صرفاً کیفیت فردی کافی نیست و تیم حریف باید بتواند فضا‌ها را ببندد، ریتم بازی را کنترل کرده و در لحظات انتقالی بی‌نقص عمل کند. ایران در دیدار یکشنبه شب باید بیش از هر چیز روی سه اصل تمرکز کند: اول، بستن نیم‌فضا‌ها و جلوگیری از بازی بین خطوط، اتفاقی که در بازی با نیوزیلند بار‌ها در ساختار تیم میل ایران دید شد و به نوعی پاشنه آشیل هم بود؛ دوم، کنترل ریتم بلژیک با کاهش زمان مالکیت حریف؛ و سوم، استفاده حداکثری از ضدحملات در لحظاتی که بلژیک در فاز هجومی قرار دارد.

در کنار این موارد، یک نکته کلیدی دیگر نیز برای ایران اهمیت دارد؛ مدیریت لحظات بدون توپ. بلژیک تیمی است که اگر حتی برای چند ثانیه فضای بین خطوط به آن داده شود، می‌تواند با پاس‌های سریع و جابه‌جایی‌های دقیق، ساختار دفاعی حریف را به‌هم بریزد؛ بنابراین تمرکز و هماهنگی لحظه‌ای در خط میانی و دفاعی برای ایران نقش تعیین‌کننده خواهد داشت.

از سوی دیگر، نباید از نقش ضربات ایستگاهی و جزئیات کوچک غافل شد. در چنین مسابقاتی که اختلاف کیفیت فردی بالاست، همین جزئیات می‌تواند نتیجه را تغییر دهد. ایران اگر بتواند از موقعیت‌های ایستگاهی بیشترین بهره را ببرد، شانس خود را برای تحت فشار قرار دادن بلژیک افزایش خواهد داد.

همچنین، مدیریت انرژی در نیمه دوم مسابقه اهمیت ویژه‌ای دارد. بلژیک معمولاً در دقایق پایانی با افزایش ریتم و استفاده از بازیکنان تعویضی هجومی، فشار زیادی وارد می‌کند و اینجاست که تمرکز و آمادگی بدنی می‌تواند تفاوت اصلی را رقم بزند.

در نهایت، تقابل ایران و بلژیک بیش از آنکه یک بازی صرفاً فنی باشد، یک نبرد تاکتیکی در سطح جزئیات خواهد بود؛ جایی که کوچک‌ترین اشتباه می‌تواند نتیجه را تغییر دهد و بزرگ‌ترین موفقیت، حاصل نظم، صبر و اجرای دقیق برنامه بازی خواهد بود.

تیم ملی کشورمان بعد از تساوی ۲-۲ با نیوزیلند، ساعت ۲۲:۳۰ یکشنبه ۳۱ خرداد رودرروی بلژیک قرار می‌گیرد و ساعت ۰۶:۳۰ صبح روز ۶ تیر ماه به مصاف مصر می‌رود.