غرور در خون انسان است

فرقي نمي‌كند كه انسان به چه علت به خود افتخار مي‌كند. در هر حال فرد اندام خود را بيشتر به نمايش مي‌گذارد. مثلاچانه را كمي بالا مي‌دهد، لبخند مي‌زند به احتمال زياد دست‌ها را كمي در هوا مي‌چرخاند. چنين رفتاري را حتي در ميان نابينايان هم مي‌بينيم. در نتيجه غرور احساسي است ذاتي و نه آموختني.

کد خبر: ۱۳۷۸۰۸

تاریخ: ۰۲ دی ۱۳۸۹ - ۱۳:۰۵

تهران امروز: کساني که به توانايي‌هاي خود افتخار مي‌كنند، يعني احساس غرور ذاتي در آنها نمايان است افرادي خوش‌مشرب و دوست‌داشتني هستند. اين افراد ثبات روحي بيشتري دارند و در روابط عاطفي و اجتماعي خود موفق‌ترند.

در مقابل كساني كه ‎به دليل وابستگي‌هايي مانند مليت، خانواده يا تعلق به گروهي خاص، به خود افتخار مي‌كنند به احتمال زياد گرفتار نوعي ترس پنهان هستند.

اين افراد بيشتر گرفتار رابطه‌هاي عاطفي و اجتماعي ناخواسته مي‌شوند. با آزمايش خون مي‌توان تشخيص داد كه احساس غرور فرد، از كدام نوع است. ‎در واقع بدن فردي كه به توانايي‌هاي خود مطمئن است، يعني مي‌داند كه كارش را با موفقيت به سرانجام مي‌رساند و البته در مقابل تشويق مي‌شود، تستوسترون كمتري ترشح مي‌كند. در خون چنين فردي هورمون سروتونين بيشتر است.

تستوسترون و سروتونين، دو هورموني هستند كه در رفتارهاي اجتماعي نقش مهمي بازي مي‌كنند. نتيجه تحقيقات گسترده پژوهشگران دانشگاه بريتيش كلمبيا نشان مي‌د‌هد، بدن افرادي كه شغل‌هاي مهمي دارند، تستوسترون بيشتري توليد مي‌كند. در نتيجه رفتار اين افراد با كمي تكبر آميخته است.

پژوهشگراني كه در اين زمينه تحقيق كرده‌اند، مي‌گويند كه اين احساس از حدود چهار سالگي خود را نشان مي‌دهد. يعني از زماني كه كودك رفته رفته توانايي‌هاي خود را تشخيص مي‌دهد و خود را با ديگران مقايسه مي‌كند. در نتيجه غرور احساسي است ذاتي و نه آموختني. پژوهشگراني كه در اين زمينه تحقيق كرده‌اند، مي‌گويند كه اين احساس از حدود چهار سالگي خود را نشان مي‌دهد.

يعني از زماني كه كودك رفته‌رفته توانايي‌هاي خود را تشخيص مي‌دهد و خود را با ديگران مقايسه مي‌كند. اما نشان دادن اين حس با گذشت زمان باتوجه به فرهنگ و آداب و رسومي كه فرد در آن رشد مي‌كند، دستخوش تغيير مي‌شود. به نظر مي‌‌رسد كه هنوز تكليف انسان با احساسي به نام غرور روشن نشده است اما يك نكته مشخص است؛ احساس غرور، نقش بسيار پررنگي در زندگي عاطفي انسان بازي مي‌كند.