آیا آمریکا برای توافق، اسرائیل را نادیده بگیرد؟

ائتلاف استراتژیک بین واشنگتن و تل‌آویو با یک آزمون ساختاری بی‌سابقه روبه‌رو است که ناشی از رویکرد عمل‌گرایانه‌ای است که مشخصه سیاست خارجی «دونالد ترامپ»، رئیس جمهور آمریکاست. در حالی که «بنیامین نتانیاهو»، نخست وزیر رژیم صهیونیستی بر تشدید حملات و تغییر نظام ایران اصرار دارد، دولت ترامپ تلاش‌های خود را برای ایجاد یک توافق دیپلماتیک برای پایان دادن به جنگ منطقه‌ای ادامه می‌دهد.

کد خبر: ۱۳۷۴۷۱۱

تاریخ: ۰۳ خرداد ۱۴۰۵ - ۱۶:۵۹

به گزارش تابناک به نقل از ایسنا؛ این تغییر ناگهانی و چشمگیر، یک سوال اساسی و نگران‌کننده را در محافل اسرائیلی مطرح می‌کند: آیا ترامپ در یک توافق تاریخی با ایران، نزدیکترین متحد خود را می‌فروشد؟

روزنامه عبری هاآرتص، در یک گزارش اطلاعاتی که محافل سیاسی را شوکه کرد، به نقل از منابع ارشد امنیتی اسرائیل فاش کرد که دولت ترامپ اسرائیل را به طور کامل از مذاکرات جاری با ایران در مورد آتش‌بس کنار گذاشته است. در نشانه آشکاری از کاهش اعتماد و نفوذ اسرائیل، تل‌آویو از طریق کانال‌های دیپلماتیک با رهبران منطقه‌ای از محتوای مذاکرات محرمانه بین واشنگتن و تهران مطلع شد، چرا که کاملاً از جریان اطلاعات از متحد استراتژیک اصلی خود محروم شده بود.

این محرومیت نشان‌دهنده یک تغییر اساسی در مقایسه با آغاز جنگ است، زمانی که هماهنگی نظامی فوری و واکنشی بود. در آن زمان، افسران اسرائیلی در مقر فرماندهی مرکزی ایالات متحده (CENTCOM) در فلوریدا مستقر بودند، در حالی که افسران آمریکایی در «محلی مستحکم» در وزارت جنگ این رژیم در تل‌آویو مستقر بودند، جایی که تصمیم‌گیری مشترک صورت می‌گرفت.

به گفته منابع امنیتی، این بیگانگی پس از آن تشدید شد که حلقه نزدیکان ترامپ ایده «تغییر نظام» را بیهوده دانستند و رئیس جمهور، نتانیاهو را به عنوان یک متحد زمان جنگ نه یک شریک معامله - کسی که باید در حل و فصل مناقشات مهار و کنترل شود - دید.

علاوه بر این، واشنگتن کنار گذاشتن اسرائیل را برای فاصله گرفتن از برخی از جنجالی‌ترین عملیات‌ها، مانند ترور آیت‌الله سید علی خامنه‌ای رهبر فقید انقلاب اسلامی ایران، ضروری می‌داند، زیرا ایالات متحده پیش از این هرگز رهبر هیچ کشوری را بدون محاکمه به طور علنی از بین نبرده است.

شروط دشوار تهران

از سوی دیگر، «ران بن-ییشای»، تحلیلگر نظامی و امنیتی باسابقه، در مقاله‌ای در یدیعوت آحارانوت، به نقل از منبعی آشنا با امور ایران، هشداری جدی به مقامات رژیم صهیونیستی می‌دهد: «اگر وارد اتاق مذاکره با ایرانی‌ها شوید، خواهید باخت!»

به گفته بن ییشای، پیش‌نویس توافق فعلی، پرونده‌های هسته‌ای و موشکی را از توافق موقت جدا می‌کند. تهران خواستار تعهد ایالات متحده به پایان کامل جنگ در ایران و لبنان، به رسمیت شناختن جایگاه ویژه آن در تنگه هرمز و آزادسازی فوری ۲۴ میلیارد دلار از دارایی‌های مسدود شده خود است. در عوض، واشنگتن از گنجاندن موشک‌های بالستیک و پهپاد‌ها در توافق موقت فعلی صرف نظر کرده و ادعا می‌کند که بعداً در مورد آنها بحث خواهد کرد.

این امر باعث ایجاد ترس‌های استراتژیک در تل‌آویو شده است که کل موضوع به حاشیه رانده شود و قابلیت‌های هسته‌ای و غنی‌سازی در خاک ایران باقی بماند. توهم برابری از بین رفته است.

در همین راستا، «یوآو لیمور»، تحلیلگر نظامی روزنامه «اسرائیل هیوم»، در مقاله خود ادعا می‌کند که موضع ترامپ بین از سرگیری جنگ و دستیابی به توافق به شدت در نوسان بوده است، اما محاسبات او در نهایت به سمت یک توافق متمایل شده است.

لیمور که شبکه گسترده‌ای از ارتباطات در محافل امنیتی اسرائیل دارد، توضیح داد که دستاورد حداقلی حذف اورانیوم غنی‌شده، کپی برابر اصل توافق اوباما در سال ۲۰۱۵ است که ترامپ و نتانیاهو پیش از این از آن خارج شده بودند و این نشان دهنده شکست آشکار سیاست اسرائیل است.

وی همچنین بر خطر شروط ایران در مورد جبهه لبنان تأکید می‌کند. تهران خواستار خروج ارتش اسرائیل از جنوب است، خواسته‌ای که ترامپ ممکن است برای کنار گذاشتن ایران از دستور کار خود به آن تن دهد. این «خبر بسیار بدی برای شهرک‌های شمالی و خبر خوبی برای حزب‌الله خواهد بود که روند بهبودی آن را تسریع می‌کند».

لیمور به روایت برابری که توسط نتانیاهو ترویج می‌شود، حمله می‌کند و اظهارات قبلی او را یادآوری می‌کند که یک نخست‌وزیر با توانایی‌اش در سرپیچی از دستورات واشنگتن آزمایش می‌شود.

اعلام ترامپ مبنی بر اینکه «نتانیاهو هر کاری را که به او بگویم انجام خواهد داد» ثابت می‌کند که امنیت اسرائیل از چنگش خارج شده است.

اولویت عمل‌گرایی آمریکا

«آموس هارئیل»، تحلیلگر نظامی هاآرتص، یکی از تحلیلگران برجسته نظامی و استراتژیک اسرائیل و نویسنده پرکار در امور امنیتی و نظامی، در مقاله خود نوشت که نفوذ اسرائیل بر ترامپ به وضوح کاهش یافته است.

هارئیل، عجله آمریکا برای پایان دادن به جنگ را به فشار‌های اقتصادی ناشی از بستن تنگه هرمز توسط ایران مرتبط دانست که منجر به افزایش شدید قیمت جهانی نفت شد و ترامپ را برای پایان دادن به جنگ طولانی مدت که خسارات سیاسی و اقتصادی آن انباشته شده است، تحت فشار قرار داد.

هارئیل توضیح می‌دهد که ترامپ، که به وعده‌های انتخاباتی خود پایبند است و مشتاق است روی مسائل دیگری مانند جام جهانی آمریکای شمالی که قرار است ۱۸ روز دیگر آغاز شود، تمرکز کند، نتانیاهو را به خاطر کشاندن او به یک سناریوی جنگ تمام عیار بر اساس وعده‌های پوچ برای سرنگونی نظام با کمک جدایی‌طلبان کرد در جریان دیدارشان در کاخ سفید در ۱۱ فوریه، نبخشیده است.

در نتیجه، نویسنده می‌افزاید، واشنگتن رویکردی عملگرایانه را برگزیده و در صورت اقدام تل‌آویو به اقدام نظامی یکجانبه خارج از چتر آمریکا، آن را به وتوی دیپلماتیک و تحریم تسلیحاتی تهدید کرده است.