موازنه استراتژیک در ترازوی فولاد مبارکه

از فتح بازارهای صادراتی تا صیانت از پایداری داخلی: در دنیای گداخته‌ی فولاد، پیروزی معمولاً با طول مسیرهای صادراتی سنجیده می‌شود؛ اما قدرت واقعی، در توانایی تغییر جهت باد در اوج طوفان نهفته است.

کد خبر: ۱۳۷۳۹۵۵

تاریخ: ۳۰ ارديبهشت ۱۴۰۵ - ۲۲:۰۷

فولاد مبارکه که سال گذشته با ثبت رکورد 1.8 میلیون تنی صادرات، ردپایی عمیق در بازارهای جهانی از خود به جای گذاشت، اکنون با وجود اثرات ناشی از حمله تجاوزکارانه دشمن، در حال اجرای یک "چرخش استراتژیک" در کلاس جهانی است. این غول صنعتی با بازگرداندن ظرفیت‌های صادراتی خود به شریان‌های داخلی و تبدیل رقبای محلی به حلقه‌های زنجیره‌ی تأمین خود، نشان داد که در بازی بقای صنعتی، "عمق استراتژیک" و "پایداری بازار" بسیار حیاتی‌تر از صِرف ظرفیت ذوب هستند. مبارکه اکنون ثابت می‌کند که لیدر بازار بودن، بیش از آنکه به خروجی کارخانه وابسته باشد، به تسلط بر جریان توزیع و مدیریت آرامش در میانه تلاطم بستگی دارد.

پایگاه تحلیلی خبری ایراسین، در ادبیات استراتژی، قدرت یک بنگاه اقتصادی نه در روزهای آرامش، بلکه در توانایی آن برای مدیریت تغییر پارادایم سنجیده می‌شود. فولاد مبارکه اکنون در میانه یکی از پیچیده‌ترین آزمون‌های عملیاتی خود قرار دارد؛ جایی که باید میان رکوردهای صادراتی و مدیریت بازارهای داخلی، تعادلی هوشمندانه برقرار کند. حملات تجاوزکارانه جنگ رمضان به فولاد مبارکه و زیرساخت های انرژی آن، این شرکت را در آزمونی سخت قرار داد، در زمانی که رکوردهای تاریخی تولید و صادرات شکسته شده بود و این بنگاه اقتصادی توانسته بود با تمرکز بر صادرات در زمان رکود داخلی، سهم بازار جهانی خود را افزایش دهد؛ از دست رفتن بخشی از ظرفیت های تولیدی، چالش جدیدی را پیش روی مدیران فولاد مبارکه گذاشت.

توسعه صادرات؛ فراتر از یک رکورد

سال گذشته برای فولاد مبارکه، سال تثبیت نفوذ در زنجیره ارزش جهانی بود. ثبت رکورد خیره‌کننده 1.8 میلیون تن صادرات و جهش ۹۱.۶ درصدی درآمد حاصل از آن، صرفاً یک موفقیت مالی گذرا نبود؛ بلکه نشان‌دهنده دست‌یابی به مزیت رقابتی پایدار در بازارهای بین‌المللی است. از منظر استراتژیک، مبارکه توانست با بهره‌گیری از «رهبری هزینه» و «تمایز کیفی»، سهم صادرات از کل درآمد خود را به ۱۷.۶ درصد برساند. این عمق راهبردی، همان «سپر دفاعی» است که امروز در روزهای سخت، به کارِ صنعت کشور می‌آید.

شوک عرضه؛ آزمون تاب‌آوری زنجیره ارزش

توقف بخشی از خطوط تولید به دلیل حملات جنگ رمضان، شرکت را با چالش تامین تختال روبرو کرده است. در تحلیل‌های کلاسیک، چنین اختلالی در لایه عملیات زنجیره ارزش می‌تواند به از دست رفتن سهم بازار و التهاب قیمتی منجر شود. اما واکنش استراتژیک مبارکه، شباهت معناداری به الگوی رفتاری لیدرهای جهانی صنعت فولاد در زمان بحران‌های انرژی یا مواد اولیه دارد و به گفته مدیران ارشد شرکت، استفاده از ظرفیت تختال سایر مجموعه ها، فعال کردن ظرفیت های بازرگانی برای تامین و عرضه ورق در بورس کالا و تخصیص ظرفیت صادراتی به تقاضای داخلی راهکارهای فوری مبارکه برای جلوگیری از التهاب در بازار بود که انجام 9 عرضه پیاپی در بورس کالا، در اردیبهشت ماه توانست هیجان ایجاد شده در بازار ورق را کاملا رفع کند.

صادرات در خدمت پایداری داخلی

فولاد مبارکه با یک چرخش استراتژیک، اولویت خود را از توسعه صادرات به صیانت از بازار داخلی تغییر داده است. این مانور شامل دو رکن اصلی است:

هم‌افزایی با تأمین‌کنندگان: بهره‌گیری از ظرفیت مجموعه‌هایی نظیر فولاد خوزستان، هرمزگان و جهان‌آرا برای جبران کسری تختال، نشان‌دهنده بلوغ شبکه تأمین و مدیریت بهینه «قدرت چانه‌زنی تأمین‌کنندگان» است.

دیپلماسی عرضه: اختصاص سهمیه‌های صادراتی سال‌های قبل به مصرف‌کننده داخلی، پیامی روشن به بازار مخابره می‌کند: «فولاد مبارکه، ثبات بازار را فدای سودآوری کوتاه‌مدت ارزی نمی‌کند.»

مدیریت نیاز مشتری در عصر عدم‌قطعیت

این مقطع زمانی فرصتی بی‌نظیر برای درک نقش مبارکه به عنوان لنگرگاه ثبات است. این شرکت در سالهایی که رکود شدت داشت و تقاضای داخلی جوابگوی ظرفیت تولید نبود، با توسعه صادرات مانع از افت توان تولید و افزایش هزینه های سربار شد، از دیگر سو ارزآوری صادراتی خود برای تامین نیازهای ارزی کشور را تقویت کرد؛ این ظرفیت اکنون در شرایط بحرانی به بهترین ابزار برای مدیریت بازار داخل و خنثی کردن نقشه دشمن تبدیل شده است. اگر صادرات سال گذشته انجام نمی‌شد، امروز شرکت فاقد انعطاف‌پذیری لازم برای بالانس کردن بازار داخلی بود. فولاد مبارکه با مدیریت هوشمندانه این بحران و جلوگیری از بروز هرگونه التهاب، عملاً سپر دفاعی جدیدی برای رقبای خارجی و محصولات وارداتی ایجاد کرده است. این شرکت ثابت کرد که حتی با توقف بخشی از خط تولید، «فرآیند فروش و بازاریابی» متوقف نمی‌شود؛ بلکه به شکلی حرفه‌ای‌تر، از منافع صنایع پایین‌دستی و ذی‌نفعان ملی صیانت می‌کند.