خاطرات هاشمی رفسنجانی درباره موضع رهبر شهید در قبال پرونده هسته‌ای

به گزارش تابناک، گزیده‌ای از خاطرات هاشمی رفسنجانی درباره موضع رهبری در قبال پرونده هسته‌ای در سال ۸۲ و ۸۳ به قرار زیر است:

کد خبر: ۱۳۷۳۳۱۰

تاریخ: ۲۷ ارديبهشت ۱۴۰۵ - ۲۱:۳۸

🔸۳ مهر۸۲: عصر آقای خاتمی آمد. در مورد مسائل هسته‌ای هم نظر شدیم و به ایشان توصیه کردم که در فکر کناره‌گیری نباشد و به کار خود ادامه دهد!

🔸۹ مهر۸۲: در جلسه مشورتی، رهبری پذیرفتند که با شروطی پروتکل الحاقی اجرا شود ولی با تعطیلی غنی‌سازی که خواست اروپا و آمریکا و روسیه است، مخالفت کردند. آقایان روحانی و خرازی و خاتمی خواستار تعطیل موقت شدند.

🔸۲۰ مهر۸۲: سر شب دکتر روحانی آمد. گفت: البرادعی تهدید کرده و اروپایی‌ها هم هنوز حاضر نشده‌اند، کسی را برای مذاکره بفرستند. هیأت دولت هم ترسیده، فشار را روی آقای خاتمی زیاد کرده که بپذیریم و مجلسیان هم نامه‌ای تهیه کرده‌اند که از آقای خاتمی خواسته‌اند بپذیریم و رهبری هم جلوتر آمده‌اند و پذیرفته‌اند که موقتاً غنی سازی را متوقف کنیم.

🔸۲۹ مهر ۸۲: ایران در مقابل پذیرش تأیید برخورداری از فوائد صلح آمیز هسته‌ای، پذیرفته که پروتکل الحاقی را امضاء کند و غنی‌سازی را موقتاً متوقف کند!

🔸۳ آبان ۸۲: ظهر، هیأت رئیسه خبرگان در دفترم جلسه داشت. آنها هم از نحوه تصمیم‌گیری در مورد پروتکل و توقف غنی‌سازی ناراحت بودند و معتقدند ابهت نظام شکسته شده به خصوص که برخلاف اظهارات رهبری در ماه‌های اخیر است و تعجب داشتند که: چگونه رهبری از حرف‌های خود برگشته‌اند. گفتم: از همه جوانب به ایشان فشار می‌آید!

🔸۵ آبان ۸۲: رهبری فقط با تأخیر تزریق گاز اورانیوم موافقت کرده و گفته‌اند که هیچ چیز دیگر را متوقف نکنند، ولی آقای روحانی بیش از این می‌خواهد!

🔸۱۱ آبان ۸۲: عصر در برنامه افطار رهبری مدیران و مسئولان جمع بودند.

رهبری گفتند: «تا اینجا درست عمل شده ولی ما برای خنثی کردن توطئه آمریکا که درصدد ایجاد اجماع علیه ایران بودند، پذیرفتیم که همه چیز شفاف باشد ولی برای تولید چرخه سوخت مصمم هستیم و کوتاه نمی‌آییم»، اما آقای خاتمی گفت: «تولید سوخت را متوقف می‌کنیم» که این دو اظهار با هم ناسازگار در آمد!

🔸۲۸ بهمن ۸۲: شب مهمان رهبری بودم. در مورد مسائل هسته‌ای هم بحث کردیم. ایشان مصمم است که در مورد چرخه سوخت تسلیم نشوند و مقاومت کنند، گرچه به برخورد رسد!

🔸۵ خرداد ۸۳: شب مهمان رهبری بودم. از من خواستند که در جلسه مشورتی فردا که برای مسائل هسته‌ای داریم، با پیشنهاد لغو تعلیق موافقت کنیم. گفتم: بهتر است عجله نشود و فرصت دیگری به دکتر روحانی و دولت بدهیم و از عکس‌العمل تند غرب جلوگیری کنیم!

🔸۶ خرداد ۸۳: رهبری نظرشان این بود که در صورت عدم ختم پرونده، تعلیق را لغو کنیم، ولی با توضیحاتی که دکتر روحانی دادند، اکثریت جلسه موافقت نداشت!

🔸۱۷ تیر ۸۳: آمریکا و اسرائیل علناً ایران را در مسائل هسته‌ای تهدید کرده و رهبری در همدان گفته‌اند که برای ضربه متقابل، محدود به مکان خاصی نخواهیم بود!

🔸۷ مرداد ۸۳: مقامات اتریش رسماً اطلاع داد‌ه‌اند که اسرائیل قصد حمله به تأسیسات هسته‌ای ایران دارد!

🔸۲۰ مرداد ۸۳: شب مهمان رهبری بودم. در مورد مسائل هسته‌ای مذاکره کردیم. تصمیم این شد که غنی سازی را آغاز کنیم.

🔸۱۷ شهریور ۸۳: رهبری از تصمیم جلسه مشورتی، در مورد توقف موقت مونتاژ و قطعه سازی هسته‌ای ناراضی‌اند. ولی من گفتم: تصمیم خوب و به جایی است!

🔸۵ مهر ۸۳: عصر در دفتر رهبری، بحث مسائل هسته‌ای بود. سرانجام به این نتیجه رسیدند که گازدهی را تا اجلاس آینده آژانس شروع نکنند، چون روحانی میگوید که اگر گازدهی شروع نشود، امکان تفاهم هست.

رهبری حفظ تکنولوژی هسته‌ای را خط قرمز خواندند حتی گفتند اگر روزی مسئولان کشور به نتیجه توقف آن برسند، ایشان در مقام رهبری نخواهند ماند!

🔸۱۱ آبان ۸۳: عصر در دفتر رهبری جلسه مشورت درباره مسائل هسته‌ای بود. سرانجام پذیرفته شد که با شرط بسته شدن پرونده ایران، تعلیق را بپذیریم! آیت‌الله خامنه‌ای مخالف تعلیق بودند، اما چون دیگران موافق بودند ایشان پذیرفتند!

🔸۲۵ آبان ۸۳: بیانیه اروپا درباره توافقات هسته‌ای منتشر شد و دکتر روحانی در مصاحبه‌ای توجیهات خوبی داشت و البرادعی ضمن اینکه پنهان کاری گذشته ایران را تخلف خواند، از همکاری مؤثر فعلی ایران ابراز رضایت کرد.

🔸۹ آذر ۸۳: دکتر روحانی از من به خاطر چند بار باز کردن گره کار، قدردانی کرد.

‎