تابناک گزارش می دهد؛

تبعید رفاه به حاشیه جاده‌های پایتخت/ وقتی ۷۰۰ میلیون تومان هم ضامن «پارکینگ» نشد!

در روزگاری که با ۷۰۰ میلیون تومان می‌شد رویای خانه‌دار شدن در قلب تهران را تعبیر کرد، امروز این مبلغ تنها بهایی است برای «ماندن» در واحدهای ۵۰ متری که غالباً از ابتدایی‌ترین امکانات رفاهی مثل پارکینگ و آسانسور محروم‌اند.

کد خبر: ۱۳۷۲۴۷۱

تاریخ: ۲۵ ارديبهشت ۱۴۰۵ - ۱۴:۰۰

در حالی که تورم مسکن، سقفِ آرزوهای بسیاری از پایتخت‌نشینان را آوار کرده است، جستجو برای رهن کامل با بودجه ۷۰۰ میلیون تومانی، لایه‌های پنهانی از تغییر سبک زندگی در تهران را آشکار می‌کند که دراین میان بررسی‌های میدانی خبرنگار تابناک نشان می‌دهد که این مبلغ، دیگر نه یک بودجه‌ی رفاهی، بلکه حداقل نقدینگی برای بقا در محله‌های جنوبی و شرقی تهران است؛ آن هم در خانه‌هایی که غالباً با کلیدواژه‌ی «فاقد پارکینگ و آسانسور» گره خورده‌اند.

به گزارش سرویس اقتصادی تابناک، با ۷۰۰ میلیون تومان نقدینگی، مستاجران باید قید محله‌های مرکزی و شمالی را زده و در مناطق جنوبی و شرق به دنبال سرپناه باشند. برای مثال در مناطقی مانند نبرد و جیحون می‌توان واحدهای ۵۰ متری با سن بنای متوسط پیدا کرد، اما همان‌طور که آمار نشان می‌دهد، باید بین «سال ساخت بالا» و «امکاناتی مثل آسانسور» یکی را انتخاب کنید.

اما بریانک و جوادیه تنها مناطقی هستند که متراژهای کمی بالاتر یا امکانات کامل‌تر مانند پارکینگ را در اختیار مستاجر می‌گذارند، اما قیمت آن، قبول بافت فرسوده و سن بنای بالای ۲۰ سال است البته در تهرانپارس شرقی و تهرانسر نیز برای واحدهای ۵۰ متری، بودجه ۷۰۰ میلیونی را به عنوان کف قیمت پذیرفته‌اند؛ مناطقی که روزگاری با این مبالغ امکان خرید خانه در آن‌ها فراهم بود!

محله

متراژ

سال ساخت

پارکینگ

انباری

آسانسور

جیحون

۵۶ متر

۱۳۹۸

-

-

دارد

نبرد

۴۷ متر

۱۳۹۴

-

دارد

-

بریانک

۷۸ متر

۱۳۸۵

-

دارد

-

تهرانسر

50متر

۱۳۸۵

-

دارد

-

تهرانپارس شرقی

۵۰ متر

۱۳۸۵

-

دارد

-

کرمان

۵۲ متر

۱۳۸۹

-

دارد

-

جوادیه

۵۵ متر

۱۴۰۰

دارد

دارد

-

شهرک ولیعصر

۵۳ متر

۱۳۹۵

-

دارد

-

دولت که با بوق و کرنای بسیار، وام ودیعه مسکن را به عنوان فرشته نجات مستاجران معرفی می کرد، اما این سیاست در عمل با  چالش های زیادی دست به گریبان شد برای مثال به محض افزایش سقف وام ودیعه، موجران به همان میزان بر مبلغ رهن اضافه شد بنابراین این وام مستقیماً از بانک به جیب صاحب‌خانه سرازیر شد، بدون آنکه قدرت خرید مستاجر را تغییر دهد.

ازسویی دیگر، مستاجری که برای ۷۰۰ میلیون رهن، به ۲۰۰ میلیون وام نیاز دارد، با سد محکم «ضامن رسمی»، «اعتبارسنجی‌های سخت‌گیرانه» و «بودجه تمام شده بانک‌ها» روبرو خواهد شد و نرخ سود و اقساط و بازپرداخت این وام‌ها برای قشر کارگری که در مناطقی مثل جوادیه یا بریانک ساکن است، خود به یک هزینه کمرشکن جدید تبدیل شده که عملاً بخشی از درآمد ماهانه را می‌بلعد.