جوان‌ترين قهرمان تاريخ فرمول يك

کد خبر: ۱۳۷۲۴۷

تاریخ: ۳۰ آذر ۱۳۸۹ - ۱۲:۰۰

براي كساني كه مسابقات گراندپري اتومبيلراني را در سال‌هاي اخير پيوسته تعقيب كرده‌اند قهرماني سباستين وتل آلماني در پيكارهاي امسال چندان غيرمنتظره و بدون مقدمه نبوده زيرا اين آلماني سريع، مسلط و 23 ساله، دو سال و اندي پيش تبديل به جوان‌ترين فاتح يكي از تورنمنت‌هاي «فرمول يك» 2008 شده و امسال با هم‌تيمي استراليايي‌اش مارك وبر در تيم ردبول بسيار شجاع و ريسك پذير و موفق نشان داده بود.

با اين حال وقتي فرناندو آلونسوي اسپانيايي با جبران عقب‌ماندگي بيش از 40 امتيازي‌اش در 5 تورنمنت آخر اين فصل 19 تورنمنتي با 15 امتياز برتري بر فتل آخرين مسابقه فصل را در ابوظبي شروع كرد، انتظار و توقع از راننده اسپانيايي در آستانه 29 سالگي اين بود كه كار را تمام و سومين عنوان قهرماني‌اش را قطعي كند.

كافي بود عضو سابق تيم رنو و عضو كنوني تيم مشهور ايتاليايي فراري در گراندپري امارات چهارم مي‌شد و در آن صورت حتي اگر فتل در آن جا به رتبه اول مي‌رسيد ـ كه رسيد ـ آلونسو به لطف اندوخته امتيازات قبلي‌اش برتري خود را حفظ مي‌كرد. اما با اين كه فتل وظيفه خود را انجام داد و در پيست ابوظبي اول شد، آلونسو فقط به رتبه هفتم رسيد و اين براي حفظ صدرنشيني او در جدول امتيازات مجموع فصل اكتفا نكرد و راننده پرنشاط آلماني از او سبقت جست. فتل حالا با 23 سال سن عنوان جوان‌ترين قهرمان جهان در رشته اتومبيلراني فرمول يك را نيز در اختيار گرفته و از ركوردهاي موجود در اين زمينه كه آلونسو آن را در 2005 شكست و سپس لوئيس هميلتون راننده سياهپوست و انگليسي مك لارن در سال 2008 آن را باز هم بهتر كرد، فراتر رفته است.

نيازي نبود

شايد هم تقصير را بايد به مهندسان و طراحان مبارزاتي در تيم فراري نسبت داد زيرا به تصميم آنها بود كه اتومبيل آلونسو را در همان اوايل مسابقه متوقف كردند و بدون اين‌كه نياز عاجلي به تعميرات داشته باشد، به قصد تقويت بنيه و موتور و ترميم لاستيك‌هايش در يكي از Pit stop ‌ها متوقف كردند ولي با اين‌كه آنها مطمئن بودند كه آلونسو در بازگشت به پيست حداقل به جايگاه چهارم مورد نظرش خواهد رسيد، او نتوانست و حدود 40 دور را در پيست ابوظبي پشت سر نيكو رزبرگ آلماني و همچنين ويتالي پتروف سپري كرد و تا پايان در رده هفتم باقي ماند.

رويدادي كه باعث شد او فصل را با 4 امتياز كمتر از فتل به پايان برساند و يك بار ديگر مثل سال 2008 به عنوان دومي جهان قناعت كند.

براي فتل به‌رغم گذشت هفته‌ها از آن واقعه، پيروزي در امارات كه به ارمغان آورنده قهرماني كل فصل بوده، غيرقابل باور مي‌نمايد.

براي او از همه عجيب تر اين نكته بود كه او در طول يك فصل طولاني و 8 ماهه فقط در پايان همان مسابقه آخر صدرنشين جدول شد ولي چون تورنمنت ديگري باقي نمانده بود كه تعقيب‌كنندگان فتل بتوانند او را بگيرند و عقب‌افتادگي خود را جبران كنند، همان صدرنشيني بسيار ديرهنگام و در واپسين روز فصل هم براي قهرمان شدن راننده ژرمن كفايت كرد. خود او در طليعه سال 2011 مي‌گويد: واقعا سفر طولاني و عجيبي را از ابتدا تا پايان فصل پشت سر گذاشتيم و براي خود من استرس و فشار زيادي را دربر داشت و هيچ‌كس در آن احساس امنيت و اعتماد نمي‌كرد.

مشكلات فني

شايد هم ردبول بايد موفقيت بزرگ حاصله در ابوظبي را جبراني بر ضايعات كوچك‌تري بينگارد كه در طول فصل متحمل شده بود. اين تيم در اكثر مسابقات تعيين خط و زمان‌سنجي‌ها اول مي‌شد اما در جريان رقابت‌هاي اصلي نمي‌توانست نتيجه مورد نظر را بگيرد. و اين از يك سو از اشتباهات فتل ناشي بود و از جانب ديگر از وجود برخي مشكلات در امكانات فني اتومبيل‌هاي آنان كه نشان مي‌داد ردبول بايد بر حرفه‌اي‌گري خود بيفزايد و براي فصول بعدي ماشين‌هاي پردوام‌تر و كم‌نقص‌تري را جور كند.

با اين حال شادي‌هاي عظيم فتل و مديران ردبول در هفته‌هاي اخير بابت قهرماني به دست آمده در امارات سبب شده آنها به مساله فوق چندان بها ندهند و فعلا به آن فكر نكنند. فتل در 10 دور آخر تورنمنت امارات به سبب قطع شدن ارتباطات راديويي با ماشينش و عدم امكان گفت‌و‌گو با سران و مسوولان فني تيمش كه كنار خط پيست ايستاده بودند، نمي‌توانست راجع به شرايط و جايگاه رقبايش كسب اطلاع كند و در نتيجه نمي‌دانست آلونسو چه كرده است و مي‌ترسيد كه او توانسته باشد در دوره‌هاي آخر خود را بالا بكشد و چهارم شود. با اين اوصاف، وقتي خبر آوردند كه چنين نشده و آلونسو در رده هفتم مانده است، جشن شادي فتل شروع شد. او در آن زمان فهميد كه رزبرگ چهارم شده است و برخي مديران ردبول كه آلماني هستند بلافاصله با در ميان گرفتن فتل فرياد Wel tmeister را كشيدند كه واژه آلماني براي قهرمان جهان است.

در حالي كه مهندسان و ساير اعضاي كادر فني ردبول يكديگر را در آغوش گرفته بودند و به هم تبريك مي‌گفتند، فتل با اشاره به آنها گفت: «واقعا پيروزي فوق‌العاده‌اي بود و خودم را موظف مي‌دانم كه بابت آن از همه همراهانم تشكر كنم.»

چاره‌اي نيست

آلونسو از نقطه مقابل، بسيار عصباني و مظهر خشم آشكار و پنهان نشان مي‌داد و در حالي كه مشت‌هاي گره كرده‌اش را چند بار تكان داد، از كنار خبرنگاران و ناظران عبور كرد. او كه در لحظه عبور از خط پايان با ماشين ويتالي پتروف روسي تصادف كوچكي كرد، گفت: «چاره‌اي نيست، بايد سال بعد از نو تلاش كنم.»

رتبه سوم در جدول مجموع امتيازات فصل به وبر رسيد كه 14 امتياز كمتر از هم‌تيمي‌اش فتل اندوخت تا ردبول واقعا بر مسابقات امسال سايه بيندازد و فراري، مك‌لارن و همچنين حاكمان پيكارهاي تيمي يك دهه اخير را ناكام كند. براي اولين بار در تاريخ حدود 60 ساله برگزاري مسابقات اتومبيلراني فرمول يك، موقعي كه تورنمنت پاياني فصل در امارات برپا مي‌شد 4 راننده صاحب شانس تصاحب عنوان جهاني براساس اتفاقات و نتايج اين تورنمنت بودند و حادترين رقابت دوران معاصر جريان داشت. در نهايت لوئيس هميلتون ديگر بخت‌دار قهرماني كه عضو مك‌لارن و قهرمان 2 سال پيش جهان است با 16 امتياز كمتر از فتل به رتبه چهارم رسيد.

فتل مي‌گويد: «ما امسال رقابت بسيار حاد و نزديكي ر ا در پيكارهاي فرمول يك شاهد بوده‌ايم و آن قدر صدرنشيني دست به دست و پيشاهنگ مسابقات عوض شد كه شك دارم بتوانم تعداد دقيق آن را مشخص كنم. بعد از نمايش بد فراري در نيم‌فصل اول هيچ‌كس شانسي براي اين تيم قائل نبود اما در نيم‌فصل دوم شاهد بيداري خيره‌كننده فراري و به واقع اوجگيري آلونسو بوديم. فكر ‌كنم بتوان راجع به تغيير وضعيت‌ها در طول اين فصل چندين و چند كتاب نوشت و ما رانندگان نيز مي‌توانيم درباره شانس‌ها و امكاناتي كه در طول فصل از دست داديم يا نصيب‌مان شد، قصه‌ها بنويسيم.»

اضطراب اضافي

شانس‌هاي فتل در تورنمنت هفدهم فصل به حداقل رسيد و آن زماني بود كه او در گراندپري كره جنوبي در پيست سئونگنام دچار ازكار افتادن موتور اتومبيلش شد و به ناچار ميدان را ترك گفت بدون اين‌كه حتي يك امتياز بگيرد و آلونسو با فتح آن تورنمنت خودش را 25 امتياز از فتل پيش ديد. با اين كه 2 تورنمنت پاياني فصل مجموعا 50 پوئن را در بر داشتند، اما همه در تيم ردبول هم پذيرفته بودند كه جبران آن فاصله كار سختي خواهد بود. فتل چند ماه بعد از آن واقعه و در حالي كه به جبران نائل آمده و قهرمان جهان شده است، مي‌گويد: «فهميدم هرگونه شتاب و اضطراب اضافي كلك من را خواهد كند. در اين شكي نيست كه نمي‌توان گذشته را عوض كرد اما مي‌توان در آينده كارهايي را انجام داد كه ضررهاي گذشته جبران شود.»

كاري كه فتل در 2 تورنمنت پاياني فصل انجام داد، همين مساله بود. يك اشتباه برنامه‌ريزان و طراحان استراتژي‌هاي مبارزاتي فراري اين بود كه به فتل بي‌اعتنا ماندند زيرا تصور آنها اين بود كه آلونسو در امارات حداقل چهارم خواهد شد و در آن صورت اول شدن راننده آلماني هم باعث لغو قهرماني آلونسو نمي‌شد. آنها نگاه خود را بيشتر معطوف به مارك وبر كرده بودند كه فقط با 8 امتياز عقب‌افتادگي به آلونسو مسابقه نهايي فصل را شروع كرد و به تبع آن بخت بيشتري براي رسيدن به راننده مسلط اسپانيايي داشت.

تنها راه

سياست‌هاي مربيان فراري كه لاجرم توسط آلونسو پياده شد همان طور كه وقايع بعدي نشان داد، بيش از حد محافظه‌كارانه بود و زماني كه سياست‌هاي فراري متمركز بر متوقف كردن وبر شد، جنسن باتون قهرمان سال پيش جهان از انگليس از همان دور اول از آلونسو جلو افتاد و همان‌طور كه قبلا گفتيم سياست رويكرد زودهنگام آلونسو به Pit stop به قصد ترميم و تقويت اتوموبيلش باعث شد رزبرگ و پتروف هم از آلونسو پيش بيفتند. آلونسو به عنوان حرف آخر مي‌گويد: «به هر حال اين ورزش و تاكتيك‌هاي آن است و گاهي جواب مي‌دهد و زماني هم خير. متاسفانه اين بار حالت دوم براي ما اتفاق افتاد.»