دانشمندان کبد پیر را جوان کردند!

دانشمندان آمریکایی در یک آزمایش خیره‌کننده، روند پیری کبد را با استفاده از باکتری‌های روده جوان معکوس کردند و نشان دادند که میکروبیوم روده جوان ممکن است راز کند کردن روند پیری و جلوگیری از سرطان کبد را در خود داشته باشد.

کد خبر: ۱۳۷۱۸۸۶

تاریخ: ۲۰ ارديبهشت ۱۴۰۵ - ۱۸:۱۷

به گزارش تابناک به نقل از ایسنا، دانشمندان ممکن است یک ارتباط جدید و قوی را بین میکروبیوم روده، پیری و سرطان کبد کشف کرده باشند. پژوهش جدید دانشمندان آمریکایی نشان می‌دهد که بازگرداندن باکتری‌های روده به حالت جوانی می‌تواند به محافظت از کبد، کاهش آسیب‌های مرتبط با سن و کاهش خطر ابتلا به سرطان کمک کند.

به نقل از ساینس‌دیلی، این یافته‌ها از آزمایش روی موش‌ها با تمرکز بر باکتری‌های میکروبیوم روده و سایر میکروب‌های ساکن در دستگاه گوارش به دست آمدند. دانشمندان دریافتند که انتقال میکروب‌های روده جوان‌تر به روده مسن‌تر، اثرات قابل توجهی را در سراسر بدن به ویژه در کبد ایجاد می‌کند.

دانشمندان برای آزمایش این ایده، نمونه‌های مدفوع هشت موش جوان را جمع‌آوری کردند و برای استفاده‌های بعدی نگه داشتند. با افزایش سن موش‌ها، دانشمندان نمونه‌های ذخیره‌شده را از طریق فرآیندی به نام «پیوند میکروبیوتای مدفوع» دوباره به همان موش‌ها پیوند زدند. گروه دیگری متشکل از هشت موش مسن به عنوان گروه کنترل‌شده در نظر گرفته شدند و به جای پیوند میکروبیوتای مدفوع، مدفوع استریل‌شده دریافت کردند. پژوهشگران یک گروه کوچک از موش‌های جوان را نیز برای مقایسه‌های اولیه در نظر گرفتند.

در پایان آزمایش، هیچ‌کدام از موش‌هایی که میکروبیوم جوانی خود را گرفته بودند به سرطان کبد مبتلا نشدند. در مقابل، سرطان کبد در دو موش از هشت موش پیر درمان‌نشده ظاهر شد. موش‌های درمان‌شده، سطح التهاب پایین‌تری را نیز نشان دادند و آسیب کبدی کمتری داشتند.

دکتر «چینگجی لی» (Qingjie Li)، دانشیار بخش گوارش و کبدشناسی در «مرکز پزشکی دانشگاه تگزاس» (UTMB) و پژوهشگر ارشد این پروژه گفت: ما از این آزمایش می‌آموزیم که میکروبیوم پیر به طور فعال در اختلال عملکرد کبد و خطر سرطان نقش دارد؛ نه این که صرفاً منعکس‌کننده روند پیری باشد. میکروبیوم تأثیر گسترده‌تری را بر دفاع بدن در برابر سرطان نسبت به تصور پیشین دارد.

این گروه پژوهشی پس از تکمیل آزمایش درون‌تنی، بافت کبد موش‌ها را از نزدیک بررسی کردند و تفاوت‌های مهمی را درباره ژن MDM۲ یافتند که مشخص شده با پیشروی سرطان کبد مرتبط است.

موش‌های جوان سطح پایینی از MDM۲ را نشان دادند، اما موش‌های مسن‌تر درمان‌نشده سطح بسیار بالاتری را از این ژن داشتند. موش‌های مسن‌تری که میکروبیوم ترمیم‌شده را دریافت کردند، سطح MDM۲ سرکوب‌شده‌ای داشتند که بیشتر شبیه به سطح مشاهده‌شده در موش‌های جوان‌تر بود. لی گفت: بازیابی میکروبیوم جوان‌تر می‌تواند چندین ویژگی اصلی پیری از جمله التهاب، فیبروز، زوال میتوکندری، فرسایش تلومر و آسیب DNA را در سطح مولکولی و عملکردی معکوس کند.

لی تأکید کرد که این یافته‌ها به آزمایش‌های حیوانی محدود هستند و هنوز نمی‌توان آنها را روی انسان‌ها اعمال کرد. با وجود این، لی خاطرنشان کرد که گروه او امیدوار هستند در آینده نزدیک بتوانند آزمایش‌های بالینی انسانی را آغاز کنند.