مجازات روان گردان ها همانند مواد مخدر شد

کد خبر: ۱۳۷۱۷۴

تاریخ: ۲۹ آذر ۱۳۸۹ - ۱۹:۲۹

از این پس رسیدگی به جرایم مواد روان گردانهای صنعتی غیر دارویی تابع مقررات رسیدگی به جرایم مواد مخدر است.

مجمع تشخیص مصلحت نظام،اصلاح قانون مبارزه با مواد مخدر مصوب 1376 را تصویب و پس از تایید رهبر معظم انقلاب برای اجرا به قوه قضائیه ابلاغ کرد.

بر اساس این اصلاحیه  از این پس رسیدگی به جرایم مواد روان گردانهای صنعتی غیر دارویی تابع مقررات رسیدگی به جرایم مواد مخدر است ، همچنین در تمام بندها و مواد آن پس از عبارت "مواد مخدر "عبارت " یا روان گردانهای صنعتی غیردارویی" اضافه شد.

همچنین با اصلاح ماده 4 و 8 قانون هر کس هر نوع مواد مخدر یا روان‌گردان‌های صنعتی غیر دارویی که فهرست آنها به تصویب مجلس شورای اسلامی می‌رسد را به‌ هر نحوی به کشور وارد و یا به ‌هر طریقی صادر یا ارسال کند یا مبادرت به تولید، ساخت، توزیع، فروش، نگهداری و یا حمل کند با رعایت تناسب و با توجه به مقدار مواد مذکور به مجازاتهای مندرج در این ماده قانونی محکوم می‌شود.

همچنین با اصلاح ماده 15 قانون،معتادانی که با مراجعه به مراکز دولتی یا خصوصی نسبت به ترک اعتیاد و اخذ گواهی تحت درمان و کاهش آسیب اقدام کنند از تعقیب کیفری معاف هستند و در غیر این صورت مجرمند،ضمن اینکه وزارت رفاه و تأمین اجتماعی موظف است هزینه‌های ترک اعتیاد را مشمول بیمه‌های پایه و بستری‌ قرار دهد و دولت هم مکلف به تامین اعتبارات لازم در لوایح بودجه سالانه است.

به موجب اصلاح ماده 16 قانون و تصویب 3 تبصره مربوط به آن، معتادان به مواد مخدر و روان‌گردان و متجاهر به اعتیاد با دستور مقام قضایی از یک تا سه ماه در مراکز دولتی و مجاز درمان نگهداری می‌شوند و بنا به نظر مقام قضایی تمدید این مدت بلامانع است که با درخواست مراکز مذکور،معتادان موضوع این بند مکلف به اجرای تکالیف مراقبت بعد از خروج هستند که بنابر پیشنهاد دبیرخانه ستاد با همکاری دستگاه‌های ذیربط، تهیه و به تصویب رئیس قوه قضائیه می‌رسد.

با الحاق ماده 17 به قانون چنانچه اتباع جمهوری اسلامی ایران با هر قصدی اقدام به نگهداری، حمل یا قاچاق هر مقدار مواد موضوع این قانون به داخل یا خارج از کشور کنند، از زمان قطعی شدن حکم به مدت یک تا پنج سال گذرنامه آنان ابطال و ممنوع الخروج می‌شوند و در صورت تکرار، به مدت پنج تا 15 سال گذرنامه آنان ابطال و ممنوع الخروج می‌شوند. صدور هرگونه گذرنامه برای اتباع ایرانی که در خارج از کشور به سبب جرایم موضوع این قانون محکوم شده‌اند مشمول ممنوعیت موضوع این ماده است.