مردم را دست کم گرفته‌اید عالی جناب!

شنونده حرف‌های رحیمی از خود می‌پرسد چرا رئیس دولت با علم به اینکه در آینده نزدیکی قصد برکناری متکی را دارد و طبق گفته رحیمی این مساله را با او هم درمیان گذاشته، در عین حال او را به سفر سنگال می‌فرستد ولی تا پای جناب وزیر به سنگال می رسد، حرمت فرستاده و حتی پیام خود رانگه نمی ندارد و در رفتاری به قول متکی کاملا غیر دیپلماتیک، او را در همانجا از کار برکنار می‌کند.

کد خبر: ۱۳۷۰۸۴

تاریخ: ۲۹ آذر ۱۳۸۹ - ۱۴:۲۳

خبرآنلاین به نقل از وبلاگ محمد علی رجایی نوشت:

شنبه شب که برنامه بیست وسی شبکه دو را می‌دیدم با ناباوری به حرف‌های رحیمی، معاون اول احمدی نژاد درباره برکناری منوچهر متکی وزیر سابق خارجه که با مکث‌های خاصی که حکایت از خیلی چیزها می‌کرد، گوش می‌دادم و البته هیچ یک از حرف‌هایش را قبول نکردم. یک دلیل آن هم اینکه از نحوه صحبت کردن او پیدا بود دارد حین صحبت کردن به دنبال واژه‌هایی در جهت توجیه این مساله می‌گردد و درونی کاملا ناآرام دارد.

رحیمی می‌گفت متکی وزیر برکنارشده از قبل در جریان برکناری خود بوده و روزهای قبل با او در این زمینه و حتی درباره زمان تودیعش! صحبت هم شده و اینطور نبوده که بدون اطلاع از تصمیم احمدی نژاد در سفر سنگال از این قضیه مطلع شده باشد!

نتیجه گیری‌های بدیهی از سخنان رحیمی این است:

1- شنونده با شنیدن حرف‌های رحیمی درباره مطلع بودن متکی از برکناری خود در آینده‌ای بسیارنزدیک با خود می‌گوید این دیگر چه وزیری است که با علم به اینکه دارد برکنار می‌شود، به روی مبارک خود نمی‌آورد و به سفر می‌رود تا پیام رئیس دولت را به رئیس جمهور سنگال تقدیم کند و آنوقت می‌پذیرد درحال ماموریت خارج از کشور از کار برکنار شود.

2- شنونده حرف‌های رحیمی  از خود می‌پرسد چرا رئیس دولت با علم به اینکه در آینده نزدیکی قصد برکناری متکی را دارد و طبق گفته رحیمی این مساله را با او هم درمیان گذاشته، در عین حال او را به سفر سنگال می‌فرستد ولی تا  پای جناب وزیر به سنگال می رسد حرمت فرستاده و حتی پیام خود را نگه نمی‌ندارد و در رفتاری به قول متکی کاملا غیر دیپلماتیک، او را درهمانجا از کار برکنار می‌کند.

3- در اینکه برخلاف گفته رحیمی، متکی در خارج مساله برکناری خود را متوجه شده  و این قضیه در ارتباط مستقیم با اعتراض وی به سفر مشایی به اردن برای تقدیم پیام رئیس دولت به پادشاه اردن است، شکی نیست؛ سوال این است بر فرض اینطور باشد و با متکی قبلا در این باره توافق شده، احمدی نژاد چه عجله‌ای داشته که صبر نکرده لااقل پای وزیرش به کشور برسد بعد خبر عزل را به او بدهد؟!

امروز خبر تکذیب سخنان رحیمی را توسط متکی در این باره در مصاحبه با خبرگزاری مهر دیدم. وی در این مصاحبه گفته در سنگال خبر برکناری‌اش را شنیده است!

تا اینجا را داشته باشید تا بقول قدیمی‌ها نبش قبری بکنیم و سری هم به آقای الهام سخنگوی سابق دولت درباره علت برکناری علی لاریجانی از منصبش - دبیر شورای امنیت و مسئول مذاکره با طرف غربی ایران در قضیه انرژی هسته ای - توسط احمدی نژاد داشته باشیم که وقتی خبرنگاری از او درباره این برکناری سوال کرد، گفت: آقای لاریجانی مشکل شخصی داشته وخودش از این مسئولیت کنار رفته است که در کوتاهترین زمان ممکن علی لاریجانی در مصاحبه‌ای رندانه اعلام کرد تا آنجا که او از خودش خبر دارد، وی دچار هیچ مشکل شخصی نبوده است! البته ابن نقل قول‌ها قریب به مضمون است و طالبان! برای دریافت اصل صحبت‌ها می توانند زحمت جستجو در اینترنت را بکشند.

به اینکه کی در این باره چقدر خلاف می‌گوید! کار ندارم.

به اینکه چرا کسی در منصب معاون اولی دولت لااقل احتمال نمی‌دهد متکی در مقام دفاع از خود هم که شده بلافاصله حرف‌های او را تکذیب می‌کند ـ که کرد ـ کار ندارم.

به اینکه حتی اگر رحیمی راست می‌گوید، نتیجه این می‌شود کسی که پنج سال وزیر خارجه ما بوده تا این حد دروغگوست، کار ندارم.

به اینکه رحیمی نمی‌توانسته و نمی‌تواند بدون هماهنگی با او به این عرصه بیاید و چنین حرف‌هایی را بزند کاری ندارم.

کار به این دارم که چرا کسانی که بر مسند قدرت این مملکت اسلامی نشسته اند:

اینقدر قبح در بینشان شکسته شده است.

اینقدر راحت حرف خلاف می زنند.

اینقدر راحت هوش مردم و سطح آگاهی جامعه و افکارعمومی را دست کم می‌گیرند.

اینقدر راحت با آبروی هم بازی می‌کنند.

اینقدر با پرده دری از هم و روکردن دست یکدیگر، علنا آبروی این نظام مظلوم را به سخره می‌گیرند.

اینقدر شهامت و جسارت ندارند تا عواقب تصمیمی را که گرفته‌اند صادقانه بپذیرند و اینگونه با طرح مسائل خلاف واقع در جامعه، از زیر بار تصمیمات خود شانه خالی می‌کنند.

اینقدر راحت و بدون در نظرگرفتن عواقب شرعی سخن خلاف  با مردم مواجه می‌شوند.

اینقدر از عواقب تاثیر این خلاف‌گویی در بین مردم و نیز زیر دستان خود غافلتد و برای آن هیچ اهمیتی قائل نیستند.

اینقدر غافلند که بر فرض متکی از خود دفاع نکند و جامعه هم این خلاف‌ها را بپذیرد، جواب خدای خبیر و بصیر و حاضر و ناظر را نمی‌توانند بدهند.

در این قضیه به هر حال یکی از دو طرف قضیه دروغ گفته است. آیا تجربه مرحوم کردان و آن مسائلی که در مجلس برای او پدید آمد کفایت نمی‌کند تا عالی جنابان دست از این روش‌ها بردارند؟

شب بخیر!