معمای پزشکی نتانیاهو؛ از تکذیب تا تأیید یک سند محرمانه

ماجرای پروندهٔ پزشکی بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی، از یک سند افشاشده آغاز شد و با ماه‌ها پنهان‌کاری ادامه یافت؛ روندی که در نهایت به تأیید رسمی همان سند انجامید.

کد خبر: ۱۳۶۹۹۵۱

تاریخ: ۰۹ ارديبهشت ۱۴۰۵ - ۲۳:۰۴

به گزارش تابناک، این سلسله رویداد‌ها تصویری روشن را از شیوه‌های مدیریت بحران و کنترل افکار عمومی در سطح سیاسی ارائه می‌دهد. روایت ماجرا را می‌توان در چهار مرحله خلاصه کرد.

۱. جراحی و روایت رسمی (دی ۱۴۰۳ / دسامبر ۲۰۲۴)

نتانیاهو در مرکز پزشکی هداسا تحت عمل جراحی پروستات قرار گرفت. دفتر نخست‌وزیری همان زمان اعلام کرد که هیچ نشانه‌ای از بدخیمی یا سرطان وجود ندارد و وضعیت او کاملاً تحت کنترل است.

۲. افشای سند و تکذیب قاطع (اسفند ۱۴۰۳ / مارس ۲۰۲۵)

چندی بعد، گزارشی پزشکی در رسانه‌ها منتشر شد. این گزارش نشان می‌داد که در بررسی‌های پس از جراحی، توموری سرطانی و کوچک (کمتر از یک سانتی‌متر) شناسایی و با پرتودرمانی متمرکز از بین برده شده است. دفتر نخست‌وزیری بلافاصله اصل سند و محتوای آن را تکذیب کرد و آن را جعلی خواند.

۳. سکوت و افزایش فشار افکار عمومی (۲۰۲۵ تا اوایل ۲۰۲۶)

پس از تکذیب، انتشار گزارش سلامت سالانۀ نخست‌وزیر با تأخیری طولانی روبه‌رو شد. این سکوت، فاصلۀ میان روایت رسمی و سند منتشرشده را بیشتر کرد و به افزایش تردید‌ها و پرسش‌های سیاسی و رسانه‌ای دامن زد.

۴. تأیید نهایی و توجیه رسمی (۴ اردیبهشت ۱۴۰۵ / ۲۴ آوریل ۲۰۲۶)

در نهایت، دفتر نخست‌وزیری گزارش سلامت سالانه را منتشر کرد. این گزارش تأیید می‌کرد که تومور سرطانی کشف شده، پرتودرمانی انجام شده و نخست‌وزیر بهبودی کامل یافته است. در توضیح این تأخیر، دفتر نتانیاهو اعلام کرد که اطلاع‌رسانی زودهنگام می‌توانست دستاویز تبلیغاتی در اوج تنش‌های منطقه‌ای شود.

الگوی «درز، تکذیب، تأیید»

این پرونده نمونه‌ای از الگوی شناخته‌شده‌ای در مدیریت افکار عمومی است:

• درز اطلاعات: انتشار کنترل‌نشده یا هدایت‌نشدهٔ اطلاعات از مسیر‌های غیررسمی.

• تکذیب: تلاش برای حفظ روایت رسمی و بی‌اثر کردن پیامد‌های فوری.

• تأیید با تأخیر: پذیرش تدریجی واقعیت همراه با توجیه امنیتی یا سیاسی.

این ماجرا نشان می‌دهد که در عصر ارتباطات، پنهان‌سازی اسناد معتبر دشوار و ناشدنی است؛ با این حال، سیاستمداران می‌کوشند زمان و شیوهٔ انتشار اطلاعات را به‌گونه‌ای مدیریت کنند که کمترین هزینهٔ سیاسی را دربر داشته باشد.

اکنون پرسش دیگری مطرح است: آیا در پس این ماجرا، جزئیات ناگفتۀ دیگری وجود دارد که هنوز افشا نشده باشد؟

حمیدرضا حسن پور