فروید روی عرشه کشتی چه گفت؟/برای آمریکایی‌ها طاعون می‌برم!

فروید ادعا کرد که اخلاق جنسی مسیحی ما به طور کلی منشا بیماری های روحی است. او در کمال بی حیایی، مفاهیم وفاداری جنسی و مبانی ازدواج را نابود کرد. در 1915 او اظهار کرد: «اخلاق جنسی – بنا به تعریف جامعه و در شکل افراطی آن در آمریکا – در نظر من بسیار ذلیلانه است. من طرفدار زندگی جنسی بسیار آزادتری هستم.»

کد خبر: ۱۳۶۸۵۰۹

تاریخ: ۰۵ ارديبهشت ۱۴۰۵ - ۰۰:۰۴

به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، دیوید دوک عضو سابق مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا سال ۲۰۰۳ کتابی با عنوان «برتری‌طلبی یهود» نوشت که اثری افشاگر محسوب می‌شد و حقایق بدیهی و پیش‌تر گفته‌شده و همچنین حقایق ناگفته‌ای را درباره یهودیان و سلطه‌شان بر آمریکا و جهان را افشا می‌کرد.

بخشی از این‌کتاب درباره یهودی‌شدن علم روان‌شناسی و خدمات زیگموند فروید در این‌زمینه به یهود بین‌الملل است. دوک، این‌فراز از کتابش را با تیتر «حمله فرویدی» نوشته و در آن به ظاهر علمی و باطن ضد دینی و ضد مسیحی فروید اشاره کرده است.

پیش‌تر در مطلبی، به نقد و بررسی کتاب «موسی و یکتاپرستی» فروید پرداخته بودیم که در پیوند زیر قابل دسترسی و مطالعه است و دیوید دوک هم در نوشته‌های خود چندمرتبه از آن نام برده است:

* «زیرآب‌زنی از دین به‌سبک فروید/لامذهب‌ام، دین موسی برگرفته از مصر باستان است و یهودیان او را کشتند!»

در ادامه بخش «حمله فرویدی» را از کتاب «برتری طلبی یهود» را می‌خوانیم:

روان شناسی نیز مانند مردم شناسی مورد هجمه یهودیان قرار گرفت. از زمان زیگموند فروید، روان شناسی به عنوان «علم یهودی» تعریف می شود. یکی از شرح حال نویسان فروید اینگونه آن را توصیف می کند:

«تاریخ، تحلیل روانی را تبدیل به یک «علم یهودی» کرد. این علم به همین دلیل مورد حمله قرار گرفت. در آلمان و ایتالیا نابود شد و در راستای چهار نسیم اخراج شد. حتی امروز نیز دوست و دشمن به این علم اینگونه می نگرند. البته امروز تحلیل گران شاخصی وجود دارند که یهودی نیستند ... اما طلایه داران این جنبش در طول پنجاه سال اخیر همانند دوران آغازینش به طور چشمگیری یهودیان بوده اند.»

از زمان رکود بزرگ بدین سو، روان شناسی آکادمیک، تاثیر وراثت را تقلیل داده و تمام الگوهای رفتاری فرد و توانایی های ذهنی را به عوامل طبیعی نسبت داده است. ادعا شد که محیط و نه وراثت منشا حقیقی تمام تفاوت های ذهنی و رفتاری در میان نژادهاست. نه تنها نظرات فروید و پیروانش اصول نژاد را مورد حمله قرار می دهد بلکه آن ها حمله پردامنه ای را نیز به ارزش های معنوی و اخلاقی تمدن اروپا وا داشتند. فروید ادعا کرد که اخلاق جنسی مسیحی ما به طور کلی منشا بیماری های روحی است. او در کمال بی حیایی، مفاهیم وفاداری جنسی و مبانی ازدواج را نابود کرد. در 1915 او اظهار کرد:

«اخلاق جنسی – بنا به تعریف جامعه و در شکل افراطی آن در آمریکا – در نظر من بسیار ذلیلانه است. من طرفدار زندگی جنسی بسیار آزادتری هستم.»

در «موسی و یکتاپرستی» فروید به طور مکرر به مسیحیت حمله می کند و در عین حال برتری معنوی مردم یهود را تبلیغ می نماید.

«این قوم، خوشحال از اعتقادش بر تملک حقیقت و احساس برگزیدگی، برای تمام دستاوردهای قومی و فکری ارزش والایی قائل شد. دین مسیحیت به قله های اعلای معنویتی که آیین یهود بدان صعود کرد دست نیافت.»

همان طور که یهودیان کمونیست با تزار روس منازعه ای سیاسی داشتند، فرویدی ها نیز پیگیر جنگی فرهنگی علیه فرهنگ مسیحی غرب شدند. کوین مک دونالد، در مطالعه کلاسیک خود درباره نژادپرستی یهودیان با نام مردمی که باید جدا زندگی کنند، توضیح می دهد که کتاب «توتم و تابوی» فروید، نقش او در جنگ فرهنگی علیه جنتایل ها را فاش می سازد:

«گمانه زنی های فروید به طور آشکاری حاوی یک نقشه بود. به جای ارائه گمانه هایی که تصدیق کننده مبانی اخلاقی و فکری فرهنگ زمان خود باشد، گمانه زنی های او بخش لاینفکی از جنگ او علیه فرهنگ جنتایل بود؛ تا آنجا که او اثرش توتم و تابو را به مثابه غلبه بر روم و کلیسای کاتولیک می پنداشت.»

فروید به آنچه نزاعش با دنیای مسیحیت می نامد و آن را با امپراتوری روم مقایسه می کند مباهات می نماید و می گوید که او مثل قهرمانش هانیبال است و مصمم به قلع و قمع روم:

«هانیبال قهرمان مورد علاقه من در دوران مدرسه بود ... من برای اولین بار دریافتم که تعلق به یک نژاد بیگانه چه معنایی دارد ... احترام من برای شخصیت ژنرال سامی همچنان در حال افزایش است. به ذهن کودکانه من، هانیبال و روم سمبل نزاع بین سختکوشی یهودیان و سازمان کلیسای کاتولیک بود.»

فروید دیدگاه برتری طلبانه یهودی اش را در نامه ای به یک زن یهودی آشکار می کند. این زن قصد داشت از یک جنتایل بچه دار شود تا شکاف موجود در تحلیل روانی را پر کند:

«من باید اعتراف کنم ... که رویای تو برای تولد منجی در یک وصلت مختلط به هیچ وجه برای من خوشایند نیست. خدا در آن دوران ضد یهود او را از نژاد برتر یهود زاد. البته می دانم که این ها تعصبات من است.»

یک سال بعد همان زن، بچه ای را به دنیا آورد که از پدر یهودی بود. فروید اینگونه واکنش نشان داد:

«همان طور که می دانی من از آخرین ذره عشقم به آرمان آریایی رها شده ام و دوست دارم که اگر این نوزاد یک پسر از آب درآمد، تبدیل به یک صهیونیست متعصب شود. البته چه پسر یا دختر باید زاغ باشد. دیگر مو بلوند بس است. همان طور که به خوبی می دانی من مراتب تشکر خود را به یانگ در مونیخ تقدیم نخواهم کرد ... ما یهودی هستیم و یهودی باقی خواهیم ماند. بقیه تنها ما را استثمار خواهند کرد و هیچ وقت نه ما را می فهمند و نه قدردان ما خواهند بود.»

بدین ترتیب ثابت شد که مشهورترین یهودی تاریخ معاصر اروپا یک برتری طلب و ضد جنتایل است! آیا این سوال برانگیز نیست که هیچ کدام از زندگی نامه ها و مستندهای درباره فروید به این واقعیت اشاره نمی کنند؟ نه تنها فروید ارزش های فرهنگی ما را مورد حمله قرار داد، که مخالفان این هجمه را به راحتی بیمار روانی می نامید. در «موسی و یکتاپرستی» فروید یهودی ستیزی را یک بیماری روانی می نامد که معلول حسادت به برتری قومی یهودیان است.

بر روی عرشه یک کشتی که به سمت ایالات متحده حرکت می کرد، فروید به دوستانش گفت که مردم آمریکا فکر می کنند او برای آن ها اکسیر می برد اما او گفت برعکس «ما برایشان طاعون می بریم.»