چرا مهربان بودن از جذاب بودن بهتر است؟

در جهانی که تصویر، فیلتر و زیبایی ظاهری به یکی از اصلی‌ترین سرمایه‌های اجتماعی بدل شده، این تصور رایج است که ظاهر نقش تعیین‌کننده‌ای در انتخاب شریک عاطفی دارد.

کد خبر: ۱۳۵۷۰۵۲

تاریخ: ۲۳ بهمن ۱۴۰۴ - ۰۳:۰۰

به گزارش تابناک، نخستین برداشت‌ها اغلب در چند ثانیه شکل می‌گیرند و چهره، اندام و نوع پوشش، در این لحظه کوتاه اثرگذارند. اما پژوهش‌ها و تجربه‌های واقعی روابط انسانی نشان می‌دهند که آنچه در نهایت دل‌ها را نگه می‌دارد، نه چهره، بلکه ویژگی‌های درونی افراد است.

ظاهر مهم است، اما نه تعیین‌کننده

اگرچه جذابیت فیزیکی همچنان نقشی انکارناپذیر در شروع ارتباط‌ها دارد، اما در اغلب نظرسنجی‌ها، جایگاه آن در میان ویژگی‌های مطلوب، متوسط یا حتی پایین‌تر از حد انتظار است. عواملی مانند امنیت مالی یا موفقیت مادی نیز، برخلاف تصور رایج، در فهرست جذاب‌ترین ویژگی‌ها رتبه بالایی ندارند. در عوض، صفاتی چون هوش، برون‌گرایی و به‌ویژه «سازگاری» یا همان خوش‌خویی و همدلی، بارها بالاتر از ظاهر قرار گرفته‌اند.

شخصیت در میدان عمل

منتقدان این نظرسنجی‌ها می‌گویند افراد معمولاً پاسخ‌هایی می‌دهند که از نظر اجتماعی مقبول‌تر به نظر برسد. اما داده‌های واقعی از دنیای قرارهای عاشقانه تصویر مشابهی ارائه می‌دهند. بر اساس اطلاعات ارائه‌شده از سوی یک اپلیکیشن همسریابی مبتنی بر آزمون‌های شخصیتی، نزدیک به ۹۰ درصد کاربران اعلام کرده‌اند که در انتخاب شریک عاطفی، شخصیت را بر ظاهر ترجیح می‌دهند. این آمار نشان می‌دهد که حتی در موقعیت‌های واقعی و نه صرفاً پرسش‌نامه‌ها، ویژگی‌های درونی نقش پررنگ‌تری دارند.

سازگاری؛ ستون روابط پایدار

روان‌شناسان اغلب از مدل «پنج عامل بزرگ شخصیت» برای بررسی ویژگی‌های افراد استفاده می‌کنند. در میان این پنج عامل، «سازگاری» بیش از همه با رضایت از رابطه، تداوم آن و حتی جلوگیری از فروپاشی عاطفی مرتبط است. افراد سازگار، معمولاً مهربان‌تر، همدل‌تر و قابل‌اعتمادترند و همین ویژگی‌ها آن‌ها را برای روابط بلندمدت جذاب می‌کند. پژوهش‌ها نشان می‌دهد جذابیت فیزیکی تنها زمانی به تمایل برای یک رابطه جدی می‌انجامد که با سازگاری همراه باشد.

شباهت‌ها و تفاوت‌های جذاب

شباهت‌های شخصیتی، ارزشی و حتی اجتماعی، نقش مهمی در شکل‌گیری روابط دارند. نزدیکی جغرافیایی، تأیید دوستان و سبک زندگی مشابه، احساس امنیت و آشنایی ایجاد می‌کند. با این حال، تفاوت‌های کنترل‌شده نیز می‌توانند به رابطه پویایی ببخشند. برای مثال، زوج‌هایی با سطح متفاوتی از برون‌گرایی، اغلب مکمل یکدیگر می‌شوند و توانایی‌های متفاوتی را به رابطه می‌آورند.

قدرت، اما با مهربانی

پژوهش‌ها نشان می‌دهد که افراد به شریکانی جذب می‌شوند که از نظر اجتماعی، فیزیکی یا مالی توانمند باشند. اما این «قدرت» تنها زمانی جذاب است که با مهربانی و تمایل به مشارکت همراه شود. تسلطی که به جای کنترل شریک عاطفی، صرف حمایت و تقسیم منابع شود، یکی از ترکیب‌های مطلوب در روابط انسانی است.

سرمایه‌ای به نام مهربانی

در نهایت، آنچه بیش از چهره و اندام ماندگار است، شخصیت است. سازگاری و مهربانی نه‌تنها جذابیت دیگر ویژگی‌ها را تقویت می‌کند، بلکه بنیان روابط سالم و پایدار را می‌سازد. شاید در دنیای پرزرق‌وبرق امروز، این حقیقت ساده بیش از همیشه نیازمند یادآوری باشد: مهربانی، هنوز هم یکی از جذاب‌ترین ویژگی‌های انسانی است.