ناسا به ماه می‌رود

ناسا در آستانه بیرون آوردن موشک عظیم جدید سفر به ماه آرتمیس ۲ از مرکز مونتاژ و قرار دادن آن روی سکوی پرتاب است.

کد خبر: ۱۳۵۲۱۷۶

تاریخ: ۲۷ دی ۱۴۰۴ - ۱۳:۰۰

انتظار می‌رود موشک سامانه پرتاب فضایی (SLS) آرتمیس ۲ صبح امروز (۱۷ ژانویه) حدود ساعت ۷ صبح به وقت منطقه زمانی شرق آمریکا (۱۵:۳۰ به وقت ایران) از ساختمان مونتاژ وسیله نقلیه (VAB) در مرکز فضایی کندی ناسا (KSC) بیرون آورده می شد.

به گزارش تابناک به نقل از ایسنا،  فاصله از ساختمان مونتاژ تا مجتمع پرتاب 39B  تقریبا ۶.۴ کیلومتر است، که موشک طی هشت تا ۱۰ ساعت با وسیله نقلیه حامل آن را طی خواهد کرد.

پس از تکمیل سفر به سوی سکوی پرتاب، مدیران ماموریت و گروه‌های زمینی، مجموعه‌ای از یکپارچه‌سازی‌ها و آزمایش‌های سامانه‌ها را انجام خواهند داد تا سامانه پرتاب فضایی را برای سوخت‌گیری و شبیه‌سازی شمارش معکوس که «تمرین لباس مرطوب» نامیده می‌شود آماده کنند، که در حال حاضر برای روز دوم فوریه برنامه‌ریزی شده است.

اگر همه چیز طبق برنامه پیش برود، ناسا امیدوار است آرتمیس ۲ را در نخستین پنجره پرتاب ماموریت که از روز ۶ فوریه (۱۷ بهمن) باز می‌شود به پرواز درآورد اما این همراه یک تردید بسیار بزرگ است.

آرتمیس ۲ دومین ماموریت برنامه آرتمیس ناسا است، پس از ماموریت آرتمیس ۱ که در اواخر سال ۲۰۲۲ با موفقیت انجام شد و طی آن یک کپسول فضایی اوریون بدون سرنشین به مدار ماه رفت و بازگشت.

ماموریت پیش‌رو نخستین پرواز فضانوردان به ماه از زمان آپولو ۱۷ در سال ۱۹۷۲ خواهد بود.

آپولو ۱۷ فضانوردان را بر سطح ماه نشاند، اما آرتمیس ۲ چنین نخواهد کرد؛ چهار سرنشین آن در یک «مسیر بازگشت آزاد» دور ماه خواهند چرخید و پس از حدود ۱۰ روز در فضا به زمین بازخواهند گشت.

فضانوردان رید وایزمن، ویکتور گلاور و کریستینا کُخ از ناسا، و جرمی هانسن از آژانس فضایی کانادا کسانی خواهند بود که دورتر از هر انسان دیگری در تاریخ از زمین پرواز خواهند کرد و نیمه دور ماه را مشاهده می‌کنند و همچنین سامانه‌های اوریون را آزمایش خواهند کرد تا اطمینان حاصل شود که فضاپیما می‌تواند از سرنشینان در فضا پشتیبانی کند.

ماموریت آن‌ها زمینه را برای آرتمیس ۳ فراهم خواهد کرد، که نخستین فرود سرنشین‌دار بر ماه را در سال ۲۰۲۷ یا ۲۰۲۸ رقم خواهد زد.

هدف ناسا برای انجام تمرین لباس مرطوب در روز دوم فوریه، سپس تحویل سکوی پرتاب برای پرتابی در روز ۶ فوریه، اساسا به این معناست که باید همه چیز درست پیش برود. و این تضمین‌شده نیست. در طول آرتمیس ۱، برای مثال، سامانه پرتاب فضایی با مشکلات سوخت‌گیری، نشت هیدروژن و شکست‌های فرآیند زیرساخت زمینی مواجه شد که پرتاب را بیش از ۶ ماه به تاخیر انداخت.

همزمان با آماده‌سازی آرتمیس ۲، ناسا همچنین در حال آماده‌سازی برای پرتاب ماموریت کرو-۱۲ اسپیس‌اکس به ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) است، پس از آنکه کرو-۱۱ زمان اقامت خود را کاهش داد و چهار فضانورد آن را در نخستین تخلیه به علت مشکلات پزشکی ناسا از فضا زودتر به زمین بازگرداند.

خروج اخیر کرو-۱۱ از ایستگاه فضایی بین‌المللی تنها سه نفر را در ایستگاه باقی گذاشته و فشار برای ناسا جهت پرتاب جایگزین‌های آن‌ها هرچه سریع‌تر افزایش یافته است. ناسا در حال حاضر ۱۵ فوریه را برای پرتاب کرو-۱۲ هدف گرفته است، که درست پس از پایان نخستین پنجره پرتاب آرتمیس ۲ خواهد بود.

جف رادیگان، مدیر پرواز اصلی آرتمیس ۲، در کنفرانس خبری، پیش از بیرون‌بردن موشک گفت که عاقلانه نیست که هر دو ماموریت را همزمان پرتاب کنیم، اما همچنین باید مطمئن شویم که هر دو آماده پرواز هستند. ممکن است با مشکلی مواجه شویم، و آخرین چیزی که می‌خواهیم این است که خیلی زود تصمیم بگیریم و سپس یک فرصت را از دست بدهیم.

اینکه آیا آرتمیس ۲ آماده پرواز در هر نقطه از پنجره در ماه فوریه خواهد بود تنها زمانی مشخص خواهد شد که موشک به سکوی پرتاب برسد و بررسی‌ها انجام شود. جان هانیکات، رئیس گروه مدیریت ماموریت آرتمیس ۲، تأکید کرد که ناسا بیش از توان خود در آماده‌سازی این دو ماموریت سرنشین‌دار عمل نخواهد کرد.

اگر آرتمیس ۲ پنجره فوریه را از دست بدهد، ناسا دوباره برای تلاش در ماه مارس یا آوریل اقدام خواهد کرد.