رنجنامه دانشجویان ایلامی درباره اختلاس صد میلیاردی؛

آیا می دانی یک میلیارد چه عددی است؟

اکنون، هنگام آن رسیده که به حساب خیلی ها رسیدگی شود؛ به حساب آنهایی که فرزندانشان را از طریق پتروشیمی و به نام نخبه، به خارج از کشور فرستادند و فرزندشان حتی تعریف «نخبه» را هم نمی دانست و در دنیای کوچکش فکر می کرد نخبه یعنی کسی که پدرش بانفوذ باشد و معدلش دست کم بالای 12 باشد...

کد خبر: ۱۳۴۹۱۲

تاریخ: ۱۶ آذر ۱۳۸۹ - ۱۵:۲۵

خبر اعطای مجوز راه اندازی پتروشیمی ایلام در زمانی نه چندان دور، موجی از امید را در دل مردم رنجدیده و محروم استان ایلام ایجاد کرد. این مجتمع که با هدف ایجاد اشتغال و کمک به توسعه استان به وجود آمد، یکی از بزرگترین و مهمترین پروژه های صنعتی استان پس از انقلاب  است. بعداز مدتی، این مجتمع با مشکلات مالی فراوانی روبرو گردید و مدیران این مجتمع، بارها از عدم وجود منابع مالی کافی برای راه اندازی پتروشیمی سخن به میان می آوردند.

به گزارش «تابناک»، جمعی از دانشجویان دانشگاه های ایلام با فرستادن متنی به این سایت نوشتند: مدیرعامل پتروشیمی، مدام از تلاش ها و جنب و جوش های خود برای گرفتن کمک مالی و وام بانکی سخن می گفت و در چندین مورد اعلام کرد: «به دنبال گرفتن وام صد میلیاردی برای پتروشیمی هستم و حتی با موسسه مالی و اعتباری مهر، بانک اقتصاد نوین و... نیز جلساتی برگزار می کرد». عدد 100 بد جوری در زبان «فراهانی» می چرخید و ما هم دعا می کردیم این وام را بگیرد تا پتروشیمی به بهره برداری برسد. اما غافل از اینکه وعده های ایشان، ما را به ناکجا آبادی سوق داد که به ذهن کمتر کسی راه می یافت.

در حالی که انتظار می رفت خبر دریافت وام 100 میلیارد تومانی و برطرف شدن مشکلات مالی را از زبان جناب مدیرعامل بشنویم، خبر اختلاس 100 میلیاردی خودش، همه را شوکه کرد تا معمای عدد 100 برای همشه حل شود؛ همان عدد صدی که اگر در جای خود قرار می گرفت، چه بسا باعث راه اندازی پتروشیمی ایلام و برطرف شدن شمار بسیاری از مشکلات استان می شد.

البته، عدد 100 ممکن است عدد پایه باشد و حقوق، مزایا، هدایا، زایده ها برای مزایده ها، پیمانها برای پیمانکاران، قولها برای قراردادها، کسورات برای کسر فشارها، آقازاده ها و... را نیز باید به آن بیفزاییم تا عدد واقعی و مقدار کل دریافتی (ببخشید... اختلاس) به دست آید.

خبر دستگیری «داود فراهانی فرمهینی»، مدیرعامل پتروشیمی ایلام، یکی از جنجالی ترین اخبار درباره مفاسد اقتصادی بود که در خبرگزاری های داخلی و خارجی بازتاب گسترده داشت. اختلاس 100 میلیاردی «داود فراهانی» و اعلام دستگیری وی، خواب را از چشمان رانتخواران و اختلاس کنندگان ربود.

چنانچه پیگیری مسئولین عالی رتبه نظارتی کشور ادامه داشته باشد و به یاری خداوند، سربازان گمنام امام زمان(عج) به صورت جدی تحقیقات خود را ادامه دهند، بدون شک، برخی از افراد که خودشان می دانند چه بلایی بر سر مردم ایلام آورده اند و چگونه از امکانات پتروشیمی ایلام سوءاستفاده نموده اند، لرزه بر اندامشان افتاده و کابوس های شبانه دست از سر آنان برنخواهد داشت و از آنجایی که دنیا دار مکافات است، به زودی در چنگال قانون خواهند افتاد و به سزای رفتارشان می رسند.

دستگیری «فراهانی»، فرصتی برای احقاق حقوق از دست رفته همه کسانی است که تنها امیدشان خداوند است و به هیچ منبع قدرتی غیر از قدرت لایزال الهی وصل نبوده و نیستند. ولی، خدای آنان بزرگ و بلندمرتبه است و به وعده هایش عمل می کند و در همین دنیا به داد بندگانش می رسد.

آری، خدای بزرگ خانه هایی را که با ظلم کردن به مردم و پایمال نمودن حق آنان بنا می شود مانند «تار عنکبوت» می داند که با یک اشاره فرو می ریزد. ولی این بندگان خدایند که زود کاسه صبرشان لبریز می شود  وگر نه اگر اندکی صبر کنند، حق پیروز است و ظلم از بین خواهد رفت.

به باور ما، با دستگیری مدیرعامل پتروشیمی ایلام، نه تنها کار تمام نشده، بلکه کار اصلی شروع شده است. از آنجایی که مسئولان دلسوز و عالی رتبه نظارتی و قضایی کشور، با هیچکس تعارف ندارند، در صورت ادامه کار، می توان بسیاری از بی عدالتی ها را شناسایی کرد و همه افرادی را که به نام این مجتمع، حقوق مردم را پایمال کرده اند، در هر پست و مقام و لباسی، به پای میزمحاکمه کشاند.

همه پیمانکارانی که پتروشیمی را ارث پدری خود می دانند و معلوم نیست بنا به کدام مزایده و قانون، پروژه های اصلی این شرکت را به دست گرفته بودند، باید شناسایی شوند و میزان اختلاس هم کم و زیاد ندارد...چون اگر تنها اعداد بزرگی مانند 100 میلیارد را اختلاس به شمار آوریم و جرم بدانیم، آنگاه هر کس به خودش اجازه می دهد در هر نهاد، ارگان و یا مراسمی؟ در مبالغ کم نیز اختلاس کند (مثلاً 1800000 تومان؟و...).

همه کسانی که با رأی مردم به مراکز تصمیم گیری و مشورتی و برای دفاع از حقوق مردم راه یافتند، نیز باید پاسخگو باشند، چرا که آنها نیز از رانت جایگاه خویش استفاده نمودند و با تضییع حقوق دیگران، آشنایان خود را در این مجتمع استخدام نمودند. البته جالب است بدانید: برخی از این آقایان به محض ورود به شورای... اقدام به استخدام خود در پتروشیمی نمودند. روشن است که انتظار داشتن از این افراد جهت احقاق حقوق مردم، کاری بیهوده و عبث است.

زمانی که رفتن به شورای... پلی برای استخدام در پتروشیمی می شود و مردم فراموش می شوند، اختلاس 100 میلیاردی نباید چیز اعجاب آوری باشد. زمانی که وکیل مردم، برای تأمین نیروی کار پتروشیمی، موسسه کاریابی تأسیس می کند و کارگران را استثمار می کند، آیا نباید انتظار چنین اختلاس میلیاردی داشت؟

شنیده می شود که در دوران مدیریت مهندس «فراهانی»، از طریق برخی پیمانکاران، مبالغی (برای نمونه: 21000000 تومان) برای برخی افراد صورت وضعیت و صرف امورات آنان شده است. آیا نباید با این افراد، در هر لباس و جایگاهی که هستند، برخورد شود.

به باور نگارنده، انصافاً در دولت نهم و دهم و همچنین سیستم قضایی کشور، عزم ملی برای مبارزه با مفاسد اقتصادی به وجود آمده است و به طور یقین، هیچ مفسد اقتصادی در امان نخواهد ماند.

اکنون، وقت آن رسیده  که به حساب خیلی ها رسیدگی شود. به حساب آنهایی که؛ فرزندانشان را از طریق پتروشیمی و به نام نخبه، به خارج از کشور فرستادند و فرزندشان حتی تعریف «نخبه» را هم نمی دانست و در دنیای کوچکش فکر می کرد نخبه یعنی کسی که پدرش بانفوذ باشد و معدلش دست کم بالای 12 باشد... باید به حساب کسانی رسیدگی شود که زمانی به حساب دیگران رسیدگی می کردند و چقدر هم بد حساب بودند... .

پتروشیمی ایلام، امید مردمانی است که سالها  رنج و محرومیت را تحمل کرده اند، اما به اسلام و انقلاب وفادار مانده اند... هیچ خطاکاری نباید در امان بماند...باید کابوس به سراغ خطاکاران بیاید تا معنای شب نخوابی و گرسنگی را بفهمند... .

از همه دردآورتر این است که در روزهای اخیر و بعد از قرار گرفتن مدیر مجتمع در قفس، برخی از وکلای مردم فریاد وامصیبتا سر داده اند و می گویند: چرا کسی پاسخگو نیست؟... کسی نیست از خود اینها بپرسد: «شما که این همه مدت وکیل مردم بودید، چکار می کردید که الان سر برآورده اید و ندای دفاع از مردم سر می دهید؟» کسی نیست به اینها بگوید: «آن زمان باید به فکر مردم می بودید که مدیرعامل زبر و زرنگ، با استخدام اطرافیانتان، شما را قانع می کرد و قدرت نظارت و انتقاد را از شما می گرفت. خواهشاً به کناری بایستید تا مسئولین بلندمرتبه نظام جمهوری اسلامی ایران که کارشان را خوب آغاز کرده اند، با فراغ بال و بدون دردسر به پایان برسانند.»

در ادامه مرقومه دانشجویان ایلامی و به نقل از یکی از ایشان آمده است، «پیرمردی بقچه به دست، بالاتر از میدان 22 بهمن ایلام ایستاده بود تا برای زن و بچه اش لقمه ای نان حلال به دست بیاورد. آن روز را هیچگاه فراموش نمی کنم. در حالی که با موبایلم صحبت می کردم، به صورت اتفاقی در جلوی پیرمرد توقف کردم. زمانی که پیرمرد مرا با کت و شلوار و کیف به دست دید. فکر می کرد من به دنبال کارگر هستم، بعد از اینکه مکالمه من تمام شد، سریع به سراغم آمد. دستم را گرفت و گفت: اگر دنبال کارگر هستی، من در خدمتم... .

شوکه شده بودم و نمی دانستم چه بگویم. گفتم: پدرجان، من دنبال کارگر نیستم و تنها داشتم از اینجا عبور می کردم. با لحنی اندوهگین گفت: به سن و سالم نگاه نکن، توانایی ام خیلی زیاد است. بدون اینکه من صحبتی بکنم، حرفهایش را ادامه داد وگفت: دو روز است حتی نان خالی هم نداریم و من به خانه نرفته ام. چون هر وقت تا درب منزل می روم، از همسرم خجالت می کشم که با دست خالی به خانه برگشته ام و شبها در خیابان می خوابم. گفتم برو دور و ور پالایشگاه گاز یا پتروشیمی، شاید بتوانی کاری پیدا کنی...
گفت: هر وقت می روم کسی من را راه نمی دهد و می گویند فعلاً پول نداریم و همه کارها متوقف است...»

پدرجان؛ نمی دانیم الان کجا هستی و آیا باز هم از رفتن به خانه و دیدن همسرت خجالت می کشی! احتمالاً شنیده ای؛ در این مدت که بقچه به دست به دنبال من و امثال من بودی تا لقمه ای نان حلال به دست آوری، برخی ها بقچه های میلیاردی را پر کرده بودند... .

پدرجان؛ آیا می دانی یک میلیارد چه عددی است؟ خب، ما هم نمی دانیم. ولی، به لحاظ ریاضی این عدد را می شناسیم... بگذار برایت بگویم... یک میلیارد عددی است که اگر کارکنی و عرق بریزی و هر روز به تعداد صفرهایش به تو هزار تومانی بدهند، گرسنه نمی خوابی و هیچ وقت هم شرمنده زن و بچه ات نمی شوی... پدرجان؛ می دانیم تو آدم قانعی هستی، ولی اکنون که مفهوم عدد میلیارد را یاد گرفتی، بگذار در مورد عدد 100 میلیارد هم برایت توضیح دهیم: اگر به اندازه صفرهای 100 میلیارد تومان به تو هزارتومانی بدهند، خیلی وضعت بهتر می شود و ممکن است لباس خوب برای خودت بخری و سفر  حضرت «علی صالح» هم بروی...البته مقدار آن را به واحد پول کشور(ریال) از ما نپرس... چون پرحجم می شود و زبان و دهان من گنجایش آن را ندارد... .

پدرجان؛ هر کجا هستی و به هر کاری مشغولی یا مشغول نیستی، وضعت هزاران بار از همان مدیری که پشت درب اتاقش التماس می کردی، بهتر است...خدا را دریاب... .