بررسی و نقد سخنان رئیس جمهور

غلامحسین زمان آبادی

کد خبر: ۱۳۴۷۴۵

تاریخ: ۱۵ آذر ۱۳۸۹ - ۲۰:۴۹

ریاست محترم جمهور در جمع قهرمانان افتخارآفرین بازیهای آسیایی گوانگ ژو خواستار مقام دومی ایران در دوره بعدی مسابقات شد.معنا و مفهوم این دستور این است که در چشم انداز چهار سال آینده می بایستی نه تنها ژاپن بلکه کره جنوبی را هم پشت سر بگذاریم .

امروز با جمع 59 مدال از نظر تعداد مدال در رده هفتم آسیا قرار داریم و از نظر خوشرنگی مدال با 20 مدال طلا در رده چهارم و می بایستی به جای 59 مدال صاحب 229 مدال بشویم تا کره جنوبی را پشت سر بگذاریم و یا به جای 20 طلا 75 طلا صید کنیم تا به رده دوم جدول مدالهای طلا راه یابیم انصاف این است که اعتماد به نفس ریاست محترم جمهور ستودنی است و یقیناً این سخنان همچون سخنان تخیلی بنده و یا برخی همکاران ما نیست بلکه سخنی است که در پشت این سخن :

1-آینده روشن برنامه ریزی 2-بودجه لازم برای رسیدن به این جایگاه 3-نیروی انسانی لازم اعم از بازیکن ، مربی ،عوامل فنی 4-امکانات ،تجهیزات و در یک کلام نیازهای سخت افزاری را طلب می کند.

جناب رئیس جمهور قطعاً و یقیناً با مشورت با مشاوران ورزشی خود سخن از ارتقا جایگاه چهارمی به دومی به میان آورده است و اگر تصور کنیم این سخن از روی احساس و ایجاد انگیزه بوده است می توانستند عنوان کنند که باید مقام اولی آسیا و یا مقام بالای المپیک را کسب نماییم .لذا ببینیم که اگر قرارباشد این سخن رییس جمهور که قطعاً در دوره بعدی بازیها در سمت فعلی نخواهند بود چراکه ایشان فقط سه سال  دیگر می توانند مسئولیت ریاست جمهوری را عهده دار باشند عملی شود چگونه خواهد بود.اگر رییس جمهوربعدی دربازیهای آسیایی آینده به ارزیابی این سخن بنشیند،این صحبت را سخنی حقوقی دانسته و مسئولان ورزش را مورد تقدیر و یا بازخواست (با توجه به نتایج بدست آمده) قرار خواهد داد.

حال ببینیم در شرایط فعلی که 4 سال فرصت برای برنامه ریزی و اجرا داریم آیا ابزار لازم را برای استارت کار فراهم کرده ایم.

ابزار مقام دومی آسیا

1-برنامه ریزی (نرم افزار)

2-بودجه(موتور محرک فعالیت ها)

3-منابع انسانی(مجری)

4-امکانات (سخت افزار )

1-برنامه ریزی:سالهاست ورزش کشورمان از داشتن برنامه جامع ورزشی رنج می برد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی نخستین بار طرح یکپارچه ورزش توسط یکی از معلمان مکتبی که از دل ورزش برخاسته بود و رشته مدیریتی او تربیت بدنی بود ارائه شد.مصطفی داوودی اولین رییس تربیت بدنی با دریافت حکم ریاست سازمان تربیت بدنی طرح یکپارچه شدن ورزش را به مجلس ارائه کرد. این طرح که شامل 15 ماده بود در کمیسیون های مجلس تصویب و به صحن علنی مجلس آمد 8 ماده از آن هم به تصویب رسید اما با رفتن مصطفی داوودی و آمدن داوودی شمسی طرح از مجلس عودت داده شد و هرگز به اجرا در نیامد.

پس از سالها بی برنامگی و روزمرگی در ورزش در زمان مهندس مهرعلیزاده با کمک تیمی از برنامه ریزان سازمان برنامه و بودجه طرح جامع ورزشی کشور پس از چهار سال کار مداوم ودر ده هزار صفحه ارائه شد، به نظر می رسید فصل شکوفایی ورزش آغاز شده است لیکن باز هم با تغییر مهندس مهرعلیزاده و روی کار آمدن مهندس علی آبادی طرح متوقف شد و تا این لحظه هیچ برنامه و چشم اندازی از سوی مسئولان ورزش به صورت کلان ارائه نشده است لذا سخن اول ما این است کشوری که برنامه کلان برای ورزش خود ندارد چگونه می تواند طی چهار سال آینده جهشی معجزه آسا داشته باشد مگر آنکه طی مدت باقیمانده هم صاحب طرح جامع شویم و هم بر اساس آن طرح کار شبانه روزی جهت آماده سازی قهرمانان خود انجام دهیم.

2-بودجه:بودجه ورزش طی مدت سالهای بعد از انقلاب با حرکتی لاک پشتی کار خود را آغاز کرد.سرانه ورزشی هر فرد از آحاد ملت ایران هرگز جوابگوی فزونی طلبی مورد نظرمان نخواهد بود مگر آنکه تحولی صورت گیرد.دکتر سعیدلو وقتی به ریاست سازمان تربیت بدنی منصوب شد خبر از مقید کردن ارگانها و نهادها در اختصاص یک درصد از کل بودجه آنها جهت هزینه شدن در امر ورزش داد و این سخن یعنی سرازیر شدن میلیاردها میلیارد منابع مالی جدید و خروش سیل آسای منابع مالی به بدنه ورزش کشور، جشن ها گرفته شد ،در برنامه ورزشی تلوزیون از اودعوت به عمل آمد اورا ستودند وقهرمان ملی تولید بودجه قلمداد شد،وعده پرداخت های ده میلیارد تومان بودجه به هرفدراسیون داده شد و فدراسیون ها در عالم رویا در حال هزینه کردن این بودجه بودند که فریاد مخالفت مجلس در برنامه توسعه پنج ساله پنجم خواب آنها را آشفته کرد . مجلس با مخالفت با این بودجه آب پاکی را بر دستان همه ریخت .امروز از مساله تامین بودجه نیز بسیار نگران هستیم . به نظر شما با توجه به تصویب برنامه پنجم توسعه هزینه 227 مدال آینده قرار است از کجا تامین شود؟آیا منابع مالی دیگری غیر از مصوبات مجلس وجود دارد ؟شاید هم ریاست محترم جمهور قرار است از بودجه های در اختیار دولت این مهم را تامین کنند.

3-منابع انسانی:همگان می دانند با حضور و ورود چهره های سیاسی در راس مدیریت ورزشی مدتهاست که بسیاری از کارشناسان و تحصیلکرده های ورزش خانه نشین شده اند.سازمان تربیت بدنی که بزرگترین جایگاه پشتیبانی وتجهیزاتی نیروی انسانی برای تامین کادر فنی ورزش قهرمانی را دارد به شدت از کمبود کارشناس رنج می برد.بازخرید و بازنشسته شدن عناصر فنی در بدنه سازمان و رنجیده خاطر شدن برخی کارشناسان در سطح مجامع علمی و ورزشی ،دانشگاهها و معلمین ورزشی بزرگترین چالش در خواست ریاست محترم جمهورو تامین دستور ایشان است .با کدامین نیروی انسانی قرار است به جنگ رقابت با کره و ژاپن برویم؟ کدام اراده مدیریت به دنبال جذب دوباره رمیدگان از مجامع ورزشی هستند.به نظرشما با این برهوت منابع انسانی به جایی می رسیم؟

4-اماکن و تاسیسات(سخت افزاری):علیرغم تلاش مهندس علی آبادی مبنی بر ایجاد3 هزار پروژه ورزشی که البته بعدها دکتر سعید لو عنوان کردند که 3 هزار پروژه نیمه کاره داریم و نیازمند میلیاردها تومان بودجه جهت تکمیل آنها و در عالم واقع برای برگزاری یک مسابقه فوتبال بین المللی به شدت از داشتن ورزشگاه استاندارد رنج می بریم و آنچه ساخته شده به دلیل عدم اهلیت سازندگان صرفاًتاسیسات مسابقاتی است تا تمرینی ، چگونه می خواهیم خیل عظیم قهرمانان را به تمرین واداریم تا از بین آنها لااقل 500 قهرمان ملی در سطح نخبه و دریافت کننده مدال تربیت کنیم تا شاید از بین این 500 نفر 230 نفر مدال بگیرند و نظر زییس جمهور محترم تامین شود.