هشدار سياره ناهيد به زمين!

با اين‌ حال تحقيقات جديد در مورد تبخير اسيد سولفوريك در سياره ناهيد نشان داده كه تلاش براي سرد كردن كره زمين ممكن است آن طور كه فكر مي‌كرديم موفقيت آميز نباشد، چرا كه هنوز نمي‌دانيم چقدر طول مي‌كشد مه محافظ اوليه به اسيد سولفوريك گازي تبديل شود. اين مه در مرحله اوليه شفاف بوده و باعث ورود تمام اشعه خورشيد به جو خواهد شد.

کد خبر: ۱۳۳۹۴۸

تاریخ: ۱۲ آذر ۱۳۸۹ - ۰۹:۰۸

تيم اكتشافي اروپايي مدارگرد "ونوس اكسپرس" كه درباره سياره ناهيد تحقيق مي‌كند، در مورد لايه مرموز مرتفع دي‌اكسيد گوگرد كشف شده توسط اين گروه توضيحاتي ارائه داده كه اين مساله شايد هشداري براي طرح تزريق قطرات سولفور به جو براي كاهش دما باشد.

به گزارش ايسنا، سياره ناهيد با ابرهاي اسيد سولفوريك پوشيده شده مانع ديده‌شدن سطح سياره مي‌شوند.

ابرها در پي تركيب دي‌اكسيد سولفور آتش‌فشاني با بخار آب و ايجاد قطرات اسيد سولفوريك در ارتفاع 70-50كيلومتري تشكيل شده‌اند. هرگونه دي‌اكسيد سولفور باقيمانده بايد توسط تابش شديد خورشيد در ارتفاع 70 كيلومتري از بين برود، بنابراين كشف يك لايه دي ‌اكسيد سولفور در ارتفاع 90 تا 110 كيلومتري سياره توسط مدارگرد اكتشافي ونوس اكسپرس سازمان فضايي اروپا در سال 2008، مانند يك راز بود.

اكنون شبيه‌سازي‌هاي رايانه‌يي انجام شده در موسسه تكنولوژي كاليفرنيا با همكاري محققاني از كشورهاي آمريكا، فرانسه و تايوان نشانگر اين مطلب است كه احتمالا برخي از قطرات اسيد سولفوريك در ارتفاع بالا بخار شده و گاز اسيد سولفوريك را آزاد كرده كه توسط نور خورشيد تجزيه شده و گاز دي‌اكسيد سولفور از آن آزاد شده‌ است.

هاكان سودهم يكي از دانشمندان پروژه ونوس اكسپرس گفت:‌ ما انتظار وجود اين لايه سولفور را در ارتفاع بالا نداشتيم، اما اكنون مي‌توانيم سنجش‌هايمان را توضيح دهيم. يافته‌هاي جديد نشان مي‌دهد چرخه سولفور جوي بسيار پيچيده‌تر از تفكرات ماست.

يافته‌هاي جديد علاوه بر افزايش دانسته‌هاي ما در مورد سياره ناهيد، دربرگيرنده هشدارهايي هم هست كه شايد طرح‌هاي كاهش تغييرات آب و هوايي آن‌گونه كه ابتدا فكر مي‌شد، كارا نباشد.

پل كروتزن، برنده جايزه نوبل شيمي، اخيرا از طرح تزريق مصنوعي مقادير زياد دي‌اكسيد سولفور به جو زمين براي حدود 20 كيلومتر به منظور خنثي كردن گرم شدن زمين در نتيجه افزايش گازهاي گلخانه‌اي طرفداري كرده ‌است.

اين طرح ريشه در مشاهدات دانشمندان از فوران‌هاي آتش‌فشاني قدرتمند به ويژه در سال 1991 و فوران كوه پيناتوبو در فيليپين دارد كه دي اكسيد سولفور را به سمت جو زمين پرتاب كرد. اين گاز در ارتفاع 20 كيلومتري به قطرات ريز اسيد سولفوريك كه در ابرهاي سياره ناهيد نيز موجود است، تبديل و سپس دور زمين پخش شد. قطرات ريز اسيد سولفوريك يك لايه مه ايجاد كردند كه برخي از اشعه‌هاي خورشيد را به فضا باز‌گردانده و باعث حدود 5/0 درجه سردتر شدن زمين شدند.