ایران پلاس خودرو

سورن پلاس XU۷P؛ نسخه‌ای اقتصادی با موتور بهینه‌شده و طراحی قدیمی

این خودرو به عنوان جایگزینی برای پژو پارس عرضه شد و ایران‌خودرو با افزودن یک حرف «پلاس» به نام موتور و اعمال برخی بهسازی‌ها، همان سیاستی را دنبال کرد که بعد ها در مدل ۲۰۷ تیوفایو پلاس هم که به تازگی معرفی شد دیدیم ، یعنی تلاش برای پر کردن سبد محصولی خود با حداقل تغییرات فنی و ظاهری، و بازاریابی آن به عنوان محصولی جدید.

کد خبر: ۱۳۳۳۰۵۵

تاریخ: ۱۶ مهر ۱۴۰۴ - ۱۷:۰۰

به گزارش تابناک؛سورن پلاس XU۷P، نسخه جدید سمند سورن پلاس، از سال ۱۴۰۲ وارد بازار ایران شد. این خودرو به عنوان جایگزینی برای پژو پارس عرضه شد و ایران‌خودرو با افزودن یک حرف «پلاس» به نام موتور و اعمال برخی بهسازی‌ها، همان سیاستی را پیش گرفت که بعد تر یعنی در مدل ۲۰۷ تیوفایو پلاس هم آنرا دنبال میکند ؛ یعنی تلاش برای پر کردن سبد محصولی خود با حداقل تغییرات فنی و ظاهری، و بازاریابی آن به عنوان محصولی جدید. این استراتژی، اگرچه ممکن است از نظر تجاری مقرون به صرفه باشد، اما به وضوح نشان‌دهنده ضعف مدیریت و نبود نوآوری واقعی در ایران‌خودرو است. شرکت با این رویکرد به جای تمرکز روی توسعه موتور‌های مدرن یا طراحی بدنه جذاب و مطابق با استاندارد‌های روز، به بازتولید پیشرانه‌های قدیمی و اصلاحات جزئی اکتفا کرده است.

سورن پلاس XU۷P به طور کلی به عنوان یک خودروی اقتصادی و خانوادگی شناخته می‌شود، اما بررسی دقیق‌تر آن نشان می‌دهد که خودرو ترکیبی از مزایا و ضعف‌های آشکار است. موتور XU۷P، نسخه بهینه‌شده موتور XU۷ است که پیش از این در پژو پارس حضور داشت. این پیشرانه ۱.۸ لیتری ۸ سوپاپ، قادر به تولید ۹۸ اسب بخار قدرت و ۱۴۶ نیوتن‌متر گشتاور است. این میزان نیرو از طریق یک گیربکس دستی ۵ سرعته به چرخ‌های جلو منتقل می‌شود و شتاب صفر تا صد خودرو را به حدود ۱۳ ثانیه می‌رساند. اگرچه این شتاب برای یک خودروی خانوادگی کافی است، اما در مقایسه با استاندارد‌های روز و خودرو‌های هم‌رده خارجی، عملکرد چندان تحسین‌برانگیز نیست و سورن پلاس XU۷P در این بخش نقطه ضعف مشخصی دارد.

یکی از مزایای مهم موتور XU۷P نسبت به موتور EF۷، کاهش هزینه‌های نگهداری و تعمیر است. مشکل معروف «واشر زدن» در موتور‌های قدیمی XU۷ با تغییرات اعمال شده رفع شده و تعمیرات این پیشرانه ساده‌تر و کم‌هزینه‌تر از موتور پیچیده‌تر EF۷ است. این موضوع برای خانواده‌هایی که به دنبال خودرویی جادار و قابل اطمینان برای استفاده روزمره هستند، نکته‌ای مثبت محسوب می‌شود. مصرف سوخت نیز نسبت به نسخه‌های قبلی بهبود یافته و میانگین مصرف ترکیبی حدود ۷.۶ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر اعلام شده است، که با توجه به حجم موتور و وزن ۱۲۷۲ کیلوگرمی خودرو، نسبتا مناسب است. ظرفیت باک ۶۳ لیتر نیز امکان پیمایش مسافت‌های طولانی را فراهم می‌کند، اما همچنان نسبت به خودرو‌های خارجی هم‌رده محدودیت دارد.

سیستم تعلیق سورن پلاس XU۷P شامل مک‌فرسون در جلو و محور پیچشی در عقب است. این تنظیمات سواری نسبتا راحت و نرم برای مصارف شهری و خانوادگی فراهم می‌کند، اما نمی‌توان انتظار هندلینگ هیجان‌انگیز یا پایداری بالا در سرعت‌های بالا داشت. در واقع، هندلینگ خودرو با توجه به طراحی قدیمی شاسی و محور عقب، تنها در حد قابل قبول است و تجربه رانندگی مدرن و پویا را ارائه نمی‌دهد.

از نظر طراحی بدنه، سورن پلاس XU۷P تفاوت چندانی با نسخه‌های قبلی ندارد. خودرو همچنان بر پایه سمند دهه ۸۰ طراحی شده و تغییرات ظاهری جزئی مانند گرافیک چراغ‌ها، طرح رینگ‌ها، اسپویلر عقب و آینه‌های جانبی، نتوانسته جذابیت چشمگیری ایجاد کند. این سبک طراحی، در مقایسه با خودرو‌های هم‌رده خارجی که از خطوط مدرن و دینامیک بهره می‌برند، بسیار ساده و حتی تا حدودی قدیمی به نظر می‌رسد. استفاده از همان بدنه فیس‌لیفت شده سمند باعث شده است سورن پلاس XU۷P نتواند حس هیجان و مدرنیته را منتقل کند و این موضوع انتقادی آشکار به سیاست‌های طراحی ایران‌خودرو است.

در داخل کابین نیز تغییرات اساسی دیده نمی‌شود. داشبورد همان طراحی قدیمی سورن را حفظ کرده و تنها از غربیلک فرمان دنا پلاس و نمایشگر مالتی‌مدیا مرکزی استفاده شده است. این ترکیب، اگرچه به ظاهر مدرن‌تر شده، اما نمی‌تواند با استاندارد‌های طراحی داخلی خودرو‌های روز رقابت کند. نبود داشبورد دنا پلاس کامل و المان‌های طراحی مدرن باعث شده فضای داخلی برای مخاطب امروزی جذابیت چندانی نداشته باشد. با این حال، کابین جادار است و برای یک خانواده ایرانی کافی به نظر می‌رسد.

سورن پلاس XU۷P در بخش امکانات، ترکیبی از تجهیزات پایه و پیشرفته را ارائه می‌دهد. سیستم‌های ایمنی شامل ترمز‌های دیسکی جلو، کاسه‌ای عقب، ABS، EBD، کنترل کشش (TCS)، کنترل پایداری (ESC)، کمکی ترمز (HBA)، کمک در سربالایی (HSA) و دو کیسه هوای جلو است. همچنین سیستم تهویه مطبوع اتوماتیک، کانال تهویه برای سرنشینان عقب، نمایشگر مالتی‌مدیا، دوربین عقب، سنسور فشار باد تایر و ریموت کنترل قفل مرکزی نیز در دسترس است. با این حال، یکی از مهم‌ترین انتقادات، حذف کروز کنترل است که راحتی راننده در مسیر‌های طولانی را کاهش می‌دهد. این تصمیم نشان‌دهنده یک نقطه ضعف دیگر در سیاست‌های ایران‌خودرو است که حتی با تصویب و اجرا قوانین مانند استاندارد های 85 گانه برای خودرو ، باز هم به جای ارتقای کامل امکانات، گاهی با حذف یا محدود کردن تجهیزات، مدل‌ها را از نظر اقتصادی مدیریت می‌کند.

از نظر فنی، حداکثر قدرت موتور ۹۸ اسب بخار و گشتاور ۱۴۶ نیوتن‌متر است که برای یک خودروی خانوادگی کافی به نظر می‌رسد، اما نمی‌تواند با موتور‌های مدرن و توربو خودرو‌های خارجی رقابت کند. گیربکس دستی ۵ سرعته عملکرد قابل قبول دارد، اما نبود نسخه اتوماتیک محدودیت استفاده برای مشتریانی است که به راحتی بیشتر علاقه دارند. مصرف سوخت ترکیبی ۷.۶ لیتر به ازای هر ۱۰۰ کیلومتر، در کنار وزن ۱۲۷۲ کیلوگرمی خودرو، اقتصادی و مناسب است، اما همچنان نسبت به رقبای خارجی که پیشرانه‌های توربو یا هیبریدی دارند، عقب‌تر است.

در تحلیل بازار، سورن پلاس XU۷P با قیمت پایین‌تر نسبت به نسخه EF۷، جایگاه خود را به عنوان یک گزینه اقتصادی خانوادگی تثبیت کرده است. خودرو برای مشتریانی که به دنبال هزینه نگهداری پایین و قابلیت اطمینان هستند، مناسب است. با این حال، ضعف‌های طراحی داخلی و خارجی، امکانات حذف شده و محدودیت‌های فنی، جایگاه آن را در مقابل خودرو‌های وارداتی یا حتی محصولات جدید داخلی محدود می‌کند.

سورن پلاس XU۷P نمونه‌ای از سیاست‌های سنتی و محافظه‌کارانه ایران‌خودرو است. شرکت با افزودن حرف «پلاس» به نام موتور و اعمال تغییرات جزئی، سعی کرده است محصولی تازه عرضه کند، اما این بهسازی‌ها به اندازه کافی برای ایجاد جذابیت واقعی و رقابت با استاندارد‌های روز کافی نیست. همچنین فقدان نوآوری در طراحی، کاهش امکانات رفاهی و تکیه بر موتور‌های قدیمی، ضعف مدیریتی و عدم پاسخگویی به نیاز‌های بازار را آشکار می‌کند. مشتریان امروز، علاوه بر قیمت و قابلیت اطمینان، به طراحی مدرن، فناوری‌های جدید و تجربه رانندگی راحت توجه دارند، که سورن پلاس XU۷P در برخی از این جنبه‌ها با محدودیت مواجه است.

سورن پلاس XU۷P، با تمام نقاط ضعف و قوت، همچنان یکی از خودرو‌های اقتصادی قابل استفاده در بازار ایران است. این خودرو مناسب خانواده‌هایی است که به دنبال خودرویی جادار، کم‌هزینه و قابل اعتماد برای استفاده روزمره هستند، اما برای کسانی که به دنبال طراحی مدرن، شتاب بالا و امکانات رفاهی کامل هستند، گزینه ایده‌آل محسوب نمی‌شود. ایران‌خودرو با این مدل نشان داده است که همچنان به بازتولید محصولات قدیمی و تغییرات جزئی اکتفا می‌کند و به نوآوری واقعی و بهبود کیفیت کلی توجه کافی ندارد، رویکردی که  در بلندمدت باعث کاهش رضایت مشتریان و عقب‌ماندگی نسبت به رقبا شده است ، هرچند که رقبا هم اوضاع خوبی ندارند !

سورن پلاس XU۷P نمادی نه چندان قابل افتخار  از خودرو‌های اقتصادی ایران است؛ خودرویی با موتوری تقریبا  بهینه‌شده، طراحی قدیمی و امکانات پایه، که مزایای عملی برای استفاده خانوادگی دارد، اما در ضعف‌های مدیریتی و فنی ایران‌خودرو را برجسته می‌کند. چون مهندسان و طراحان هر چقدر هم کهطراحی و نو آوری داشته باشند باز مدیران هستند که دستور اجرا را به واحد تحقیق و توسعه و تولید این شرکت می دهند . این خودرو نشان می‌دهد که تغییرات جزئی و بازاریابی هوشمند نمی‌تواند جایگزین نوآوری و بهبود واقعی شود.

به عنوان یک عاشق خودرو می گویم ، شرکت محترم و فخیمه ایران خودرو ، خواهشا فکری برای خودت بکن ! از  بزرگ ترین سایت خودرو سازی خاورمیانه ، شرکتی که صنعت خودرو را همزمان با کره جنوبی شروع کرده توقع موتور 8 سوپاپ بهینه شده نداریم ! کاش به حرف من که کودکی ام در اردو های تابستانه شرکت گذشت ، در کارخانه شمالی و جنوبی کار کرده و خاطره دارم گوش دهید ، شرکت و اعتماد مردم دارد به تاراج سو مدیریتی می رود ، آیا این شرکت همان ایران خودرو زمان مرحوم غروی است ؟