آیا نشستن روی توالت عمومی بیماری زاست؟!

آنچه بیشتر ما اشتباه فکر می‌کنیم: صندلی توالت عمومی معمولاً آلوده‌ترین بخش سرویس نیست!

کد خبر: ۱۳۳۲۵۵۵

تاریخ: ۱۴ مهر ۱۴۰۴ - ۰۴:۰۰

در یک پارک شلوغ در خارج ایران هستید و ناگهان نیاز فوری به استفاده از توالت پیدا می‌کنید. در همان لحظه به سرویس بهداشتی عمومی برمی‌خورید و صحنه‌ای نه‌چندان دلپذیر از کف خیس و بوی تند بهداشتی به مشام می‌رسد. پرسشی فوری در ذهن شما شکل می‌گیرد: آیا نشستن روی این سرویس فرنگی باعث بیماری می‌شود یا

حتی اگر نشمین سرویس فرنگی ظاهراً تمیز باشد، باز هم تردید می‌کنیم که شاید در آنجا میکروب‌های خطرناک کمین کرده باشند. پژوهش‌های علمی درباره بهداشت توالت‌های عمومی پاسخی شفاف‌تر ارائه می‌دهند و نشان می‌دهند که کجا باید بیشتر نگران بود و چه زمانی نگرانی بی‌مورد است.

توالت عمومی چه در خود دارد؟

یک انسان بالغ سالم روزانه بیش از یک لیتر ادرار و بیش از صد گرم مدفوع دفع می‌کند. همراه با این مواد، انواع باکتری و ویروس هم از بدن خارج می‌شوند. برخی افراد به‌ویژه کسانی که دچار اسهال‌اند، مقدار بیشتری از میکروب‌های بیماری‌زا را پخش می‌کنند. در نتیجه، توالت‌های عمومی به یک ترکیب میکروبی متنوع یا همان «سوپ میکروبی» بدل می‌شوند، مخصوصاً زمانی که تعداد استفاده‌کنندگان زیاد است و نظافت به‌طور منظم انجام نمی‌شود. (سوپ اصطلاح است، شاید برای شما مانوس نباشد! اصطلاح جالبی هم نیست!)

چه میکروب‌هایی روی نشمین توالت یافت می‌شود؟

پژوهش‌ها نشان داده‌اند که روی نشیمن و اطراف آن، انواع میکروب‌ها قابل‌ردیابی است. برخی از آن‌ها عبارت‌اند از:

باکتری‌های روده‌ای مانند اشرشیا کلی (E.coli)، کلیبسیلا (Klebsiella) و انتروکوکوس (Enterococcus) و نیز ویروس‌هایی مانند نوروویروس (Norovirus) و روتاویروس (Rotavirus) که می‌توانند باعث گاستروانتریت (Gastroenteritis) همراه با اسهال و استفراغ شوند.

باکتری‌های پوستی مانند استافیلوکوک اورئوس (Staphylococcus aureus) حتی در گونه‌های مقاوم به داروهای چندگانه، و نیز باکتری‌های فرصت‌طلبی چون سودوموناس (Pseudomonas) و آسینتوباکتر (Acinetobacter) که در شرایط خاص می‌توانند عفونت ایجاد کنند.

تخم انگل‌های روده‌ای و تک‌یاخته‌هایی مانند پروتوزوآ (Protozoa) که می‌توانند دردهای شکمی و عفونت‌های روده‌ای به همراه داشته باشند.

افزون بر این‌ها، چیزی به نام بیوفیلم (Biofilm) نیز شکل می‌گیرد؛ لایه‌ای چسبناک و مملو از میکروب که در لبه داخلی کاسه توالت یا روی سطوح مرطوب تشکیل می‌شود.

آیا نشیمن سرویس آلوده‌ترین بخش است؟

جالب آنجاست که پژوهش‌های جدید نشان داده‌اند نشمین سرویس فرنگی لزوماً آلوده‌ترین بخش نیست. بسیاری از نقاطی که مکرراً با دست لمس می‌شوند مانند دستگیره در، اهرم فلاش و شیر آب، میکروب بیشتری دارند. این مسئله به دلیل تماس مستقیم دست‌های شسته‌نشده است. به‌ویژه در مکان‌های پرتردد مانند ترمینال‌ها یا پارک‌ها که تمیزکاری شاید فقط روزی یک‌بار یا حتی کمتر انجام شود، آلودگی روی این سطوح به سرعت انباشته می‌شود. نشانه‌های آشکارِ تمیزنشدن مانند بوی تند ادرار، کف کثیف و لکه‌های قابل‌دیدن، هشداری جدی هستند.

معضل پنهان: فوران ذرات اندرون توالت!

بزرگ‌ترین منبع انتشار میکروب‌ها صرفاً صندلی نیست بلکه چیزی به نام «پلوم توالت» (Toilet Plume) است. زمانی که فلاش بدون بستن درپوش زده می‌شود، قطرات ریز حاوی باکتری و ویروس تا فاصله دو متر در هوا پخش می‌شوند. این ذرات می‌توانند روی لباس، دست‌ها یا حتی گوشی همراه بنشینند. به همین دلیل، برخی دانشمندان معتقدند خطر اصلی از طریق هوا و سطوح مجاور منتقل می‌شود، نه لزوماً از طریق نشستن روی صندلی.

چگونه میکروب‌ها پخش می‌شوند؟

راه‌های انتقال میکروب‌ها در توالت عمومی فقط محدود به تماس مستقیم نیست. چهار مسیر اصلی وجود دارد:
اول، تماس پوستی با نشیمن سرویس یا دستگیره‌ها که اگر پوست سالم باشد معمولاً خطری ایجاد نمی‌کند اما در صورت وجود زخم یا خراش، راه نفوذ میکروب باز می‌شود.

دوم، تماس دست آلوده با صورت، دهان یا چشم قبل از شست‌وشو که یکی از رایج‌ترین راه‌های ابتلاست.

سوم، استنشاق ذرات معلق ناشی از پلوم توالت یا جریان هوای خشک‌کن‌های برقی که می‌تواند ویروس و باکتری را وارد مجاری تنفسی کند.

چهارم، پاشش آب توالت که حتی پس از چند بار فلاش زدن هم ممکن است حامل میکروب باشد. این مسیرها نشان می‌دهد که بهداشت فردی و توجه به جزئیات نقش کلیدی دارند.

چگونه می‌توان خود را ایمن نگه داشت؟

خبر خوب این است که رعایت چند اقدام ساده می‌تواند ریسک انتقال بیماری را بسیار کاهش دهد. استفاده از کاور صندلی یا قرار دادن دستمال کاغذی روی آن قبل از نشستن، برای بسیاری آرامش‌بخش است. اگر توالت درپوش دارد، بستن آن هنگام فلاش زدن میزان پخش ذرات را کمتر می‌کند، هرچند کامل از بین نمی‌برد. شست‌وشوی دقیق دست‌ها با آب و صابون به مدت دست‌کم بیست ثانیه، مؤثرترین اقدام محافظتی است. همراه داشتن ژل یا دستمال ضدعفونی‌کننده نیز در صورت نبودن صابون بسیار کارآمد است. توصیه دیگر پرهیز از استفاده خشک‌کن‌های برقی و ترجیح دستمال کاغذی است. همچنین نباید فراموش کرد که گوشی همراه به‌سرعت آلودگی را جذب می‌کند، پس استفاده از آن در توالت عاقلانه نیست. در مورد میزهای تعویض پوشک نوزادان، تمیز کردن قبل و بعد از استفاده ضروری است.

آیا نشستن روی نشمین سرویس عمومی خطرناک است؟

برخلاف تصور رایج، در مورد اغلب افراد سالم، نشستن روی صندلی توالت عمومی خطر بالایی ندارد. بیشتر عفونت‌ها از تماس با دستگیره‌ها و سطوح پرلمس یا از طریق پاشش توالت منتقل می‌شوند. بنابراین به جای نگرانی بیش از حد از صندلی، بهتر است تمرکز بر رعایت اصول بهداشتی باشد. شست‌وشوی دست‌ها، ضدعفونی وسایل همراه و بستن درپوش توالت در صورت امکان، مهم‌ترین اقدامات محافظتی هستند. جالب اینکه حالت «نیم‌خیز» یا شناور ماندن روی صندلی، که بسیاری برای اجتناب از تماس انجام می‌دهند، می‌تواند مشکلات دیگری ایجاد کند. این وضعیت باعث انقباض عضلات کف لگن شده و تخلیه کامل مثانه را دشوار می‌کند که در بلندمدت پیامدهای ناخواسته‌ای به همراه دارد.

جمع‌بندی

به طور خلاصه، آلودگی توالت‌های عمومی واقعیتی انکارناپذیر است اما خطر اصلی معمولاً از خود نشمین  نیست بلکه از سطوح پرتماس و ذرات معلق ناشی از فلاش ایجاد می‌شود. رعایت بهداشت فردی مانند شست‌وشوی دقیق دست‌ها، استفاده از دستمال کاغذی و تمیز نگه‌داشتن وسایل همراه، مهم‌ترین سپر دفاعی محسوب می‌شود. در نتیجه می‌توان گفت نشستن روی نشیمن برای افراد سالم عموماً کم‌خطر است و نگرانی بیش از حد می‌تواند بی‌مورد باشد. در یک نگاه کلی، تمرکز بر پیشگیری از انتقال غیرمستقیم، کارآمدتر از پرهیز وسواس‌گونه از تماس با صندلی است.

سؤالات رایج (FAQ)

آیا نشیمن  توالت عمومی منبع اصلی انتقال بیماری است؟
نه، پژوهش‌ها نشان داده‌اند سطوحی مانند دستگیره‌ها و شیر آب‌ها معمولاً میکروب بیشتری دارند.

پاشش توالت چیست و چرا خطرناک است؟
پلوم توالت (Toilet Plume) ذرات ریز حاوی میکروب است که هنگام فلاش بدون درپوش در هوا پخش می‌شود و می‌تواند تا دو متر گسترش یابد.

بهترین راه کاهش خطر در توالت عمومی چیست؟
شست‌وشوی دست‌ها با صابون و آب به مدت بیست ثانیه، بستن درپوش هنگام فلاش و پرهیز از خشک‌کن‌های برقی مهم‌ترین اقدامات هستند.

آیا استفاده از دستمال یا کاور روی نشیمن لازم است؟
برای آرامش خاطر مفید است اما خطر واقعی انتقال بیماری بیشتر از طریق دست‌ها و هواست تا تماس مستقیم با نشیمن.

آیا حالت نیم‌خیز هنگام نشستن بهداشتی‌تر است؟
خیر، این حالت باعث انقباض کف لگن و تخلیه ناقص مثانه می‌شود و مزیت بهداشتی خاصی ندارد.