راهکار خلاصی کودک از شپش را بشناسید

بازگشت کودکان به مدارس با نگرانی برخی از والدین درباره احتمال آلودگی آنها به شپش سر همراه است، چرا که آلودگی به این انگل بیش از همه در کودکان پیش‌دبستانی و دبستانی شایع است.

کد خبر: ۱۳۳۱۱۰۰

تاریخ: ۰۶ مهر ۱۴۰۴ - ۱۲:۰۴

شپش‌های سر حشرات انگلی هستند که از خون انسان تغذیه می‌کنند، اما پیدا کردن آنها دشوار است زیرا بسیار کوچک هستند، سریع حرکت می‌کنند و از نور دوری می‌کنند.

به گزارش تابناک به نقل از همشهری آنلاین، تخم‌های شپش‌ها که معمولاً به آنها رشک می‌گویند، می‌توانند زرد، قهوه‌ای یا خرمایی باشند و مانند دانه‌های ریز به نظر برسند، اما شپش‌ها وقتی از تخم بیرون می‌آیند، شفاف به نظر می‌رسند. آلودگی اغلب می‌تواند با شوره سر یا درماتیت سبورئیک اشتباه گرفته شود.

شپش‌ها نمی‌توانند بپرند، بجهند یا پرواز کنند. رایج‌ترین راه ابتلا به آنها از طریق تماس سر به سر با کسی است که از قبل شپش دارد، و تمیزی فرد یا محیط او از ابتلا به شپش جلوگیری نمی‌کند. این انگل‌ها هنگام تماس سر به سر می‌توانند از یک میزبان به میزبان دیگر بخزند.

شپش‌های بالغ می‌توانند حدود ۳۰ روز روی سر میزبان خود زندگی کنند. اما اگر شپش از روی فرد بیفتند و نتوانند تغذیه کنند، ظرف دو روز می‌میرند. تخم‌های شپش ممکن است تا ۹ روز طول بکشد تا از تخم باز شوند و شپش از آنها بیرون بیاید و هفت روز دیگر طول می‌کشد تا به شپش بالغ تبدیل شوند.

چگونه بفهمیم کودکی شپش دارد؟

علامت مشخصه که نشان می‌دهد ممکن است آلودگی وجود داشته باشد، خارش جدید و شروع شده پوست سر است. از هنگامی که شپش برای اولین بار به سر فردی منتقل می‌شود، ممکن است تا شش هفته طول بکشد تا خارش ظاهر شود. این خارش ناشی از واکنش آلرژیک به نیش شپش است.

از آنجایی که شپش‌ها بیشتر در شب فعال هستند، والدین ممکن است متوجه شوند که فرزندانشان بیشتر از شب قبل خود را می‌خارانند یا خوب نمی‌خوابند. تشخیص آلودگی به شپش در کودکانی که تحمل درد بالایی دارند یا نسبت به نیش حشرات واکنش کمتری نشان می‌دهند، ممکن است بیشتر طول بکشد.

افراد همچنین ممکن است احساس قلقلک کنند یا انگار چیزی در موهایشان حرکت می‌کند.

شپش‌ها به جز این علائم موضعی خطری برای سلامت کودک ایجاد نمی‌کنند، چون باعث انتقال هیچ بیماری نیستند.

چگونه می‌توان شپش‌ها را درمان کرد؟

درمان‌های شپش شامل دارو‌ها و روش‌های گوناگونی هستند که برای از بین بردن دستی تخم‌ها و شپش‌های بالغ استفاده می‌شوند. سن و خلق و خوی کودک، دسترسی به کلینیک‌ها یا تکنسین‌ها، هزینه و شدت آلودگی، از جمله هرگونه حساسیت، مناسب‌ترین گزینه درمانی را تعیین می‌کند.

دو نوع اصلی درمان شپش وجود دارد: حشره‌کش‌های شیمیایی و عوامل خفه‌کننده.

حشره‌کش‌ها شامل درمان‌های بدون نسخه مانند پرمترین و پیرترین و همچنین درمان‌های مبتنی بر نسخه مانند اسپینوزاد و ایورمکتین هستند.

عوامل خفه‌کننده فاقد حشره‌کش هستند و شامل روغن‌هایی مانند دایمتیکون برای خفه کردن و کشتن شپش‌ها و تخم‌های آنها هستند. موثرترین درمان‌ها مبتنی بر نسخه هستند، بنابراین اگر آلودگی شما به شپش سخت درمان می‌شود، باید با پزشک خود صحبت کنید.

در کلینیک‌های رفع شپش دستگاه‌هایی وجود دارند که در آنها از ترکیبی از دمای جریان هوا، سرعت و جهت برای از بین بردن شپش‌ها و تخم‌های آنها استفاده می‌شود.

سپس بقایای شپش‌ها را با شانه کردن با شانه‌های فلزی خاص و استفاده از یک ماده موضعی شوینده برطرف می‌کنند.

ممکن است چند بار درمان برای از بین بردن شپش‌ها و تخم‌های آنها لازم باشد.

آیا کودک می‌تواند با شپش به مدرسه برود؟

دانش‌آموزانی که به شپش سر مبتلا هستند، نیازی به فرستادن زودهنگام از مدرسه به خانه ندارند. دانش‌آموزان می‌توانند در پایان روز به خانه بروند و پس از شروع درمان به کلاس برگردند. درمان‌های موفقیت‌آمیز شپش‌های خزنده را از بین می‌برند، اما ممکن است هنوز تخم‌های شپش وجود داشته باشند.

والدین باید حامی فرزندان خود باشند، زیرا سیاست‌های قدیمی بسیاری در مدارس وجود دارد که آنها بچه‌ها مجبور می‌کند بیشتر از آنچه لازم است از مدرسه غیبت کنند، از جمله الزام به برداشتن تمام تخم‌ها قبل از بازگشت به کلاس که ضروری نیست.

شپش‌ها خطرناک نیستند. آنها هیچ بیماری را منتقل نمی‌کنند و بنابراین هیچ دلیل پزشکی برای حذف فوری کودک از کلاس درس وجود ندارد. هنگامی که شپش‌ها روی مو‌ها مشاهده می‌شوند، اغلب هفته‌ها - نه روز‌ها یا حتی ساعت‌ها – از قبل در سر موجود بوده‌اند.

ابتلا به شپش‌ها با بهداشت، بیماری خاص یا وضعیت اقتصادی مرتبط نیستند.

نحوه پیشگیری از شپش

انجام این اقدامات می‌تواند به جلوگیری از شیوع شپش کمک کند:

اجتناب از تماس سر با سر در طول فعالیت‌هایی مانند ورزش و مهمانی‌های شبانه، و در اردوگاه‌ها و زمین‌های بازی.

عدم استفاده مشترک از لباس و لوازم جانبی مانند کلاه، گیره مو، روبان مو، روسری و کت.

عدم استفاده مشترک از حوله، برس یا شانه.

شستشو و خشک کردن لباس‌ها، ملحفه‌ها و سایر اقلامی که دو روز قبل از درمان توسط فرد مبتلا به شپش استفاده شده است، با ماشین لباسشویی و خشک کردن با حرارت بالا. در صورت عدم امکان شستشو، اقلام را می‌توان به مدت دو هفته در کیسه پلاستیکی بسته و نگهداری کرد.

از دراز کشیدن روی تخت، کاناپه، بالش، فرش یا حیوانات عروسکی که اخیراً با فرد مبتلا به شپش سر در تماس بوده‌اند، خودداری کنید.

جارو برقی کشیدن کف و مبلمانی که فرد آلوده در آن نشسته یا دراز کشیده است.

ضمنا توجه داشته باشید که صرف زمان و هزینه زیاد برای فعالیت‌های نظافت منزل برای جلوگیری از هجوم مجدد شپش یا تخم‌هایی که ممکن است از سر افتاده باشند یا روی مبلمان یا لباس‌ها خزیده باشند، ضروری نیست.