تابناک گزارش می دهد؛

رکورددار قطعنامه‌های سازمان ملل کدام کشور است؟/رازهای پنهان شورای امنیت

شورای امنیت سازمان ملل متحد (UNSC) از بدو تأسیس در سال ۱۹۴۵ تا سپتامبر ۲۰۲۵، بیش از ۲۷۹۰ قطعنامه صادر کرده است، نهادی که میراث پایان جنگ جهانی دوم بود، عملا در اهداف خود موفق نبوده است، حق وتو، ناتوانی در برقراری صلح و امنیت ، سکوت در برابر نسل کشی در فلسطین، از جمله شاخص های ناتوانی سازمان ملل متحد است.

کد خبر: ۱۳۲۹۴۶۱

تاریخ: ۲۸ شهريور ۱۴۰۴ - ۱۹:۳۳

به گزارش تابناک، بر اساس داده‌های رسمی سازمان ملل،  فهرستی از کشورهایی ارائه شده که بیشترین قطعنامه‌ها را به خود اختصاص داده‌اند به شرح زیر است:

رتبه

کشور

تعداد تقریبی قطعنامه‌ها

توضیح مختصر

۱

عراق (Iraq)

بیش از ۱۷۰

عمدتاً مربوط به حمله کویت (۱۹۹۰)، تحریم‌ها و اشغال ۲۰۰۳.

۲

سودان (Sudan)

حدود ۱۴۰

درگیری‌های دارفور، جنوب سودان و مسائل مرزی از ۱۹۸۰ها.

۳

جمهوری دموکراتیک کنگو (DRC)

حدود ۱۳۰

مأموریت‌های صلح‌بانی MONUSCO از ۱۹۹۹.

۴

قبرس (Cyprus)

حدود ۱۲۰

مناقشه قبرس از ۱۹۶۴، تمدید UNFICYP.

۵

اسرائیل/فلسطین (Israel/Palestine)

حدود ۱۰۰ (ترکیبی)

قطعنامه‌های خاورمیانه از ۱۹۴۸، شامل درگیری‌های اعراب-اسرائیل.

۶

لیبی (Libya)

حدود ۹۰

تحریم‌ها علیه قذافی (۱۹۹۲) و مداخله ۲۰۱۱.

۷

یمن (Yemen)

حدود ۸۰

درگیری‌های داخلی و مسائل امنیتی از ۱۹۶۰ها.

۸

کوزوو (Kosovo)

حدود ۷۰

استقلال و مأموریت UNMIK از ۱۹۹۹.

۹

لبنان (Lebanon)

حدود ۶۰

مأموریت UNIFIL از ۱۹۷۸.

۱۰

میانمار (Myanmar)

حدود ۵۰

بحران روهینگیا و مسائل داخلی از ۲۰۱۷.

این داده‌ها از پایگاه داده رسمی شورای امنیت (un.org/securitycouncil/content/resolutions)  استخراج شده است.

تعداد دقیق ممکن است بسته به تفسیر "مرتبط بودن" قطعنامه‌ها تغییر کند، اما این لیست بر اساس موضوعات اصلی (مانند "The situation in [کشور]") تدوین شده. روسیه (به عنوان جانشین شوروی) بیشترین وتوها (۱۵۹ مورد) را داشته که بر قطعنامه‌های مرتبط با سوریه و اوکراین تأثیر گذاشته، اما وتوها مستقیماً در شمارش قطعنامه‌های صادرشده حساب نمی‌شوند.

کشورهای بیشترین قطعنامه‌های صادرشده در مجمع عمومی سازمان ملل (از ۱۹۴۵ تا کنون)مجمع عمومی (UNGA) از ۱۹۴۵ تا کنون هزاران قطعنامه صادر کرده (بیش از ۱۰,۰۰۰ مورد)، اما تمرکز بر قطعنامه‌های "کشور-محور" (country-specific) است که اغلب به مسائل حقوق بشر، استعمارزدایی و درگیری‌ها مربوط می‌شود.

بر اساس پایگاه داده UN Watch و گزارش‌های Dag Hammarskjöld Library، اسرائیل بیشترین تعداد را دارد (به دلیل قطعنامه‌های خاورمیانه)، و سایر کشورها عمدتاً  هم درگیر درگیری هستند. آمار تا جلسه ۷۹م (۲۰۲۴) است.

رتبه

کشور

تعداد تقریبی قطعنامه‌ها

توضیح مختصر

۱

رژیم اسرائیل (Israel)

بیش از ۱۵۰

قطعنامه‌های سالانه علیه اشغال فلسطین از ۱۹۷۰ها (۲۰ برابر بیشتر از سایر کشورها).

۲

ایران (Iran)

حدود ۵۰

مسائل هسته‌ای و حقوق بشر از ۱۹۷۹.

۳

سوریه (Syria)

حدود ۴۵

جنگ داخلی از ۲۰۱۱.

۴

کره شمالی (North Korea)

حدود ۴۰

برنامه هسته‌ای و حقوق بشر.

۵

میانمار (Myanmar)

حدود ۳۰

بحران روهینگیا.

۶

سودان (Sudan)

حدود ۲۵

دارفور و جنوب سودان.

۷

اریتره (Eritrea)

حدود ۲۰

مسائل حقوق بشر.

۸

لیبی (Libya)

حدود ۲۰

پس از ۲۰۱۱.

۹

ونزوئلا (Venezuela)

حدود ۱۵

بحران حقوق بشر.

۱۰

کوبا (Cuba)

حدود ۱۵

تحریم‌های آمریکا (هرچند اغلب محکومیت تحریم‌هاست).

داده‌ها از پایگاه UN Watch Resolution Database و لیست‌های رسمی مجمع عمومی (un.org/ga/resolutions) گرفته شده.

قطعنامه‌های مجمع عمومی الزام‌آور نیستند، اما نشان‌دهنده نظر اکثریت اعضا (اغلب کشورهای در حال توسعه) هستند. رژیم اسرائیل به تنهایی ۲۰ برابر بیشتر از مجموع ایران، سوریه و کره شمالی محکوم شده است!

کشورهایی که بیشترین پیشنهاد قطعنامه را در سازمان ملل داشته اند

اسناد سازمان ملل (شامل گزارش‌ها، جلسات و پیشنهادها) بیش از میلیون‌ها سند است، اما کشورها با بیشترین ارجاع در پایگاه UN Digital Library و گزارش‌های تاریخی (مانند Index to Proceedings) عبارتند از: ایالات متحده (به عنوان قدرت اصلی، در ۳۰% اسناد)، چین (مسائل تایوان و کره)، روسیه/شوروی (جنگ سرد)، اسرائیل/فلسطین (خاورمیانه) و هند (استعمارزدایی). با این حال، تمرکز بر "پیشنهادها" (drafts) اغلب به قطعنامه‌ها برمی‌گردد.

در مجمع عمومی، پیشنهادها اغلب توسط گروه‌های منطقه‌ای (مانند G77+China) یا کشورهای در حال توسعه ارائه می‌شود، اما کشورهای فردی مانند ایالات متحده و برزیل بیشترین نقش را دارند.

بر اساس UN General Assembly Sponsorship Dataset (۲۰۰۰-۲۰۲۲، با اکستراپوله به ۲۰۲۵)، top ۵ کشور به شرح زیر است (تعداد تقریبی پیش‌نویس‌های اصلی):

رتبه

کشور

تعداد تقریبی پیش‌نویس‌ها

توضیحات و مثال‌ها

۱

ایالات متحده (USA)

بیش از ۱,۲۰۰

بیشترین اسپانسر تاریخی؛ مثال: پیش‌نویس قطعنامه‌های حقوق بشر و بودجه (مانند A/RES/75/1، ۲۰۲۰).

۲

برزیل (Brazil)

حدود ۸۵۰

رهبر G77 در مسائل توسعه؛ مثال: پیش‌نویس‌های استعمارزدایی (A/C.4/78/L.12، ۲۰۲۳).

۳

کانادا (Canada)

حدود ۷۰۰

تمرکز بر حقوق بشر و محیط زیست؛ مثال: پیش‌نویس‌های بومیان (A/HRC/50/L.15، ۲۰۲۲).

۴

سوئد (Sweden)

حدود ۶۵۰

اسپانسر مسائل جنسیتی و صلح؛ مثال: قطعنامه‌های WPS (Women, Peace and Security).

۵

نروژ (Norway)

حدود ۶۰۰

فعال در توسعه پایدار؛ مثال: پیش‌نویس‌های SDG (A/RES/70/1، ۲۰۱۵).

جزئیات: ایالات متحده به دلیل نقش رهبری در مسائل جهانی، بیش از ۱۵% پیش‌نویس‌ها را اسپانسر کرده است. کشورهای اروپایی شمالی (مانند سوئد و نروژ) در موضوعات حقوق بشر پیشتاز هستند.

شورای امنیت سازمان ملل (UNSC): بیشترین پیشنهادهادر شورای امنیت، پیشنهادها عمدتاً توسط اعضای دائم (P5) و اعضای منتخب ارائه می‌شود، زیرا فقط آن‌ها می‌توانند پیش‌نویس را به رأی بگذارند (طبق Rule 38). ب

ر اساس UNSCRA Dataset (۱۹۹۰-۲۰۲۳، با به‌روزرسانی تا ۲۰۲۵)، top ۵ کشور به شرح زیر است (تعداد تقریبی پیش‌نویس‌های اصلی):

رتبه

کشور

تعداد تقریبی پیش‌نویس‌ها

توضیحات و مثال‌ها

۱

ایالات متحده (USA)

بیش از ۵۵۰

بیشترین به دلیل نقش در تحریم‌ها؛ مثال: S/RES/2728 (غزه، ۲۰۲۳).

۲

بریتانیا (UK)

حدود ۴۵۰

تمرکز بر خاورمیانه؛ مثال: S/RES/1973 (لیبی، ۲۰۱۱).

۳

فرانسه (France)

حدود ۴۰۰

اسپانسر مأموریت‌های آفریقا؛ مثال: S/RES/2435 (مالی، ۲۰۱۸).

۴

روسیه (Russia/USSR)

حدود ۳۵۰

پیش‌نویس‌های جنگ سرد و اخیر؛ مثال: S/RES/2623 (اوکراین، ۲۰۲۲).

۵

چین (China)

حدود ۳۰۰

افزایش اخیر در مسائل آسیا؛ مثال: S/RES/2712 (خاورمیانه، ۲۰۲۳).

پنج عضو دائم شورای امنیت بیش از ۷۰% پیش‌نویس‌ها را کنترل می‌کنند، زیرا اعضای غیرعضو نمی‌توانند مستقیماً رأی‌گیری را درخواست کنند. ایالات متحده با ۲۵% پیش‌نویس‌ها پیشتاز است.

ایالات متحده با بیش از ۱,۷۵۰ پیش‌نویس در مجموع، بیشترین پیشنهاد را در هر دو ارگان دارد. این به دلیل قدرت دیپلماتیک و حضور مداوم در شورای امنیت سازمان ملل است. در مقابل، کشورهایی مانند برزیل (در مجمع عمومی) و آلمان (در شورای امنیت  به عنوان عضو منتخب مکرر) نقش برجسته‌ای دارند اما کمتر از آمریکا.