هاشمی:بسيج نبود؛سرنوشت جنگ اين نبود

شهادت مي‌دهم اگر بسيج نبود، سرنوشت جنگ نيز اين نبود /جريانات سياسي نبايد براي اهداف باندي و جناحي اين سرمايه عظيم ملي و ديني و انساني را آلوده نمايند و بگذارند اين يكپارچه در خدمت اسلام و انقلاب و نظام و ايران باقي بماند

کد خبر: ۱۳۲۸۶۱

تاریخ: ۰۶ آذر ۱۳۸۹ - ۱۱:۳۱

رئيس‌مجمع تشخيص مصلحت نظام تاكيد كرد : نبايد بگذاريم توانمندي بالقوه بسيج كه تفسير ميداني آيه شريفه «واعدوا لهم ماستطعتم من قوه و من رباط الخيل» است، در هياهوهاي سياست‌زدگي، دچار تندروي‌هاي افراطيون و تفريطيون شود كه به قول مولاي مظلومان در هر دو صورت دچار ضلالت و گمراهي خواهند شد.

به گزارش ايلنا ، آيت الله هاشمي رفسنجاني به مناسبت 5 آذر سالروز تشكيل بسيج 20 ميليوني به بيان ديدگاههاي خود اين اين ارتباط پرداخت.

متن اين ديدگاه در ادامه مي‌آيد ؛

يكي از ويژگي‌هاي بارز امام راحل در مقام رهبري جامعه اسلامي، در كنار عرفان عملي، فلسفه، تدين، تعبد، تعهد، اخلاق اسلامي، انعطاف و اقتدار، آينده‌نگري زايدالوصفي است كه اگر نگوييم در ميان رهبران جوامع مختلف، بي‌نظير است، مطمئناً كم‌نظير است.

تدبّر و دورانديشي در مسائل از همان روزهاي آغاز مبارزه، براي ما كه پا در ركاب ايشان نهاده بوديم، تحيّربرانگيز بود، به‌گونه‌اي كه در خرداد 1342 وقتي به بهانه مرخصي در دوران سربازي غيرقانوني خويش از پادگان باغشاه آن روز پادگان لاهوتي ديروز و حر امروز، براي ارائه گزارش از اوضاع سربازخانه‌ها خدمتشان رسيدم، با آينده‌نگري خاص، اتفاقات پس از 15 خرداد را آن‌گونه ترسيم كردند كه اتفاق افتاد.

يا در سال‌هاي آغازين تبعيد به نجف اشرف، با شروع تدريس درس ولايت فقيه، زيرساخت‌هاي يك حكومت مبتني بر مباني مكتب اهل بيت را آنچنان بنيان نهادند كه 15 سال بعد، وقتي رژيم پهلوي با همه صلابت‌هاي پوشالي و قساوت‌هاي غيرانساني سقوط كرد، همه شرايط مقدماتي براي چگونگي اداره جامعه فراهم بود.

در نخستين ماه‌هاي پس از پيروزي انقلاب نيز شاهد بوديم كه چگونه يك پيرمرد 82 ساله پازل‌هاي سياسي را براي مقابله با انواع توطئه‌هاي در كمون كنار هم مي‌چيد و يكي از مصاديق بارز اين آينده‌نگري، تشكيل بسيج 20 ميليوني در آذرماه 1358 است.

روزگاري كه ايشان آن دستور تاريخي و تاريخ‌ساز را صادر فرمودند، هنوز هيچ نشانه‌اي از جنگ تحميلي عراق عليه ايران نبود و حتي تحركات مرزي حزب بعث نيز پس از آن به تدريج شروع شد.

نقش نيروهاي مردمي كه در قالب بسيج براي اعزام به مناطق جنگي غرب و جنوب سازماندهي مي‌شدند، اگرچه در تاريخ دفاع مقدس اظهر من الشمس است، اما من به عنوان كسي كه در مسئوليت‌هاي متعدد از جمله فرماندهي جنگ و جانشيني فرماندهي كل قوا از نخستين روزهاي آغاز تا آخرين لحظات پايان جنگ تحميلي، در جريان كم و كيف دفاع و تهاجم بودم، شهادت مي‌دهم و در اين شهادت فرماندهان عالي سپاه و ارتش را گواه مي‌گيرم كه اگر بسيج نبود، سرنوشت جنگ نيز اين نبود كه پس از پيروزي‌هاي متعدد نظامي در عمليات‌هاي گوناگون، بزرگترين پيروزي سياسي را در تاريخ جنگ‌هاي ايران، آن هم با ثبت در غير انكارترين اسناد سازمان ملل به دست آورديم.

روحيه مردمي نيروهاي بسيج كه در طول 8 سال دفاع مقدس با ايثارگري‌ها و فداكاري‌هاي خالصانه تا عالي‌ترين حد انساني تقويت شده بود، پس از جنگ نيز، صادقانه‌ترين حامي دولتمردان در دوران سازندگي بود كه اعجاز بيت‌المقدس، فتح‌المبين، كربلاي پنج، والفجر هشت و ديگر فتح‌الفتوح‌ها را در آغاز حركت ايران اسلامي به سوي توسعه و پيشرفت كه آن روزها از آن تعبير به «حيات طيبه» مي‌شد، تكرار كرد.

بسيج، در قاموس فرهنگي ايران واژه‌اي است كه قداست ذاتي خويش را در دوري از تظاهر به دست آورد و هميشه زبان منطق مردم در بيان خواسته‌هاي بر حق بود.

اين عنوان، اگرچه به خاطر نقش اعضاي آن در جنگ، به‌تدريج در زمره اصطلاحات نظامي درآمد، اما فراموش نكنيم امام راحل در زماني فرمان تأسيس آن را صادر كردند كه هنوز بوي باروت جنگ به مشام نمي‌رسيد و اولين گروههاي عضو اين سازمان مردم نهاد، جوانان دانشجوي حزب جمهوري اسلامي بودند كه در قالب گروه‌هاي جهادي براي ساختن سرپناه مردم بي‌پناه بشاگرد و براي برداشت زراعت كشاورزان به خواف، تركمن صحرا، گرمي و ديگر مناطق دورافتاده مي‌رفتند.

بي دليل نبود كه همان پير فرزانه هر وقت مي‌خواستند، اهميت بسيج را بر كلام نافذ خويش جاري نمايند، از آن به عنوان «نيروي مردمي» ياد مي‌كردند و اين نشان از طبيعت ذاتي و اكتسابي بسيجيان است.

نبايد بگذاريم اين توانمندي بالقوه كه تفسير ميداني آيه شريفه «واعدوا لهم ماستطعتم من قوه و من رباط الخيل» است، در هياهوهاي سياست‌زدگي، دچار تندروي‌هاي افراطيون و تفريطيون شود كه به قول مولاي مظلومان در هر دو صورت دچار ضلالت و گمراهي خواهند شد.

بسيج بايد مانند مؤسس خويش، پرچمدار اعتدال در امور فرهنگي و اجتماعي باشد تا براي جوانان همه نسل‌ها، همچنان مدرسه عشق بماند. بسيج بايد مانند خيل اعضاي شهيدش، چنان مردمي باشد كه در چشم همه گروه‌ها، با هر سليقه سياسي، مكرم، محترم و معزز باشد. بسيج بايد آن‌گونه باشد كه به جاي تشكيل پايگاه‌هاي خويش در مساجد، خود مسجدي براي جذب جواناني باشد كه نشان داده‌اند، علي‌رغم برنامه‌هاي دين‌ستيزان در طول تاريخ ايران، روحيات اسلامي را در عمق جان خويش دارند و هر وقت لازم باشد، چون امواج خروشان از دل اقيانوس مردمي برمي خيزند و با غيرت ايراني و اسلامي به جنگ صخره‌هايي مي‌روند كه عليه ايران و اسلام صف‌آرايي كرده‌ا‌ند و جريانات سياسي نبايد براي اهداف باندي و جناحي اين سرمايه عظيم ملي و ديني و انساني را آلوده نمايند و بگذارند اين يكپارچه در خدمت اسلام و انقلاب و نظام و ايران باقي بماند.

اينجانب به عنوان كسي كه در طول سال‌هاي مبارزه با جوانان عضو بسيج غيرمتشكل در مساجد، تكايا، مدارس، دانشگاه‌ها، حوزه‌ها و جامعه و در طول 8 سال دفاع مقدس با جوانان عضو تشكيلات بسيج افتخار همسنگري داشته‌ام، اطمينان دارم هيچ دام و دانه‌اي نبايد بتواند افتخارات اين پرنده‌هاي بلندپرواز را در قلوب آسماني مردم مخدوش نمايد و مطمئنم آن آينده‌نگري امام در تشكيل بسيج 20 ميليوني با عضويت تك‌تك جوانان اين سرزمين عملي خواهد شد و تحقق اين آرزو موقعي شيرين‌تر مي‌شود كه ببينم جوانان ايران اسلامي در سايه گسترش مراكز علمي، آموزشي و پژوهشي كشور، مسلح به دانش‌هاي پيشرفته هستند و عزم خويش را براي فتح قله‌هاي ‌اي‌تي، هايتك، نانوتكنولوژي و جوش و شكافت هسته‌اي جزم كرده‌اند.