فناوری جدید که زباله‌ها را دگرگون می‌کند!

محققان دانشگاه نورث‌وسترن با معرفی کاتالیستی ارزان و نوین، بازیافت پلاستیک‌های یک‌بارمصرف را بدون نیاز به جداسازی ممکن کردند؛ این فناوری با تبدیل پلاستیک‌های پلی‌اولفینی به روغن و موم، فرآیند بازیافت را سریع‌تر، اقتصادی‌تر و پایدارتر خواهد کرد.

کد خبر: ۱۳۲۷۹۸۳

تاریخ: ۲۲ شهريور ۱۴۰۴ - ۰۲:۰۱

پژوهشگران دانشگاه نورث‌وسترن ایالت ایلینوی موفق به ارائه شیوه‌ای نوین و ارزان برای بازیافت پلاستیک‌های یک‌بارمصرف شده‌اند که فرآیند پرهزینه و زمان‌بر جداسازی انواع پلاستیک‌ها را حذف می‌کند.

به گزارش تابناک به نقل از ایمنا، این تیم با استفاده از کاتالیستی ویژه توانسته‌اند بدون نیاز به تفکیک پلاستیک‌ها، پلی‌اولفین‌های رایج در بسته‌بندی‌های یک‌بار مصرف را به روغن‌ها و موم‌هایی تبدیل کنند که قابلیت تبدیل به روانکارها و سوخت‌ها را دارند. کاتالیست جدید می‌تواند مرحله پرهزینه و وقت‌گیر جداسازی پلاستیک‌های پلی‌اولفینی را از میان بردارد و بازیافت پلاستیک را به روشی کارآمدتر، عملی‌تر و اقتصادی‌تر نسبت به روش‌های موجود تبدیل کند.

پلی‌اولفین‌ها موادی هستند که در تولید کیسه‌های زباله، سلفون، بطری‌های تاشو و دیگر بسته‌بندی‌های یک‌بارمصرف مورد استفاده قرار می‌گیرند. سالانه بیش از ۲۲۰ میلیون تن محصول پلی‌اولفینی در سطح جهان تولید، اما تنها یک تا ۱۰ درصد آن بازیافت می‌شود، زیرا این ماده به‌شدت مقاوم و شکستن آن دشوار است. کاتالیست توسعه‌یافته در دانشگاه نورث‌وسترن بر پایه نیکل است و به‌طور ویژه پیوندهای کربن-کربن پلی‌اولفین‌های منشعب‌شده را می‌شکند که این امر امکان بازیافت آسان‌تر و تبدیل آن به مواد با ارزش‌تر را فراهم می‌کند. پلی‌اولفین‌ها هیچ نقطه ضعیفی ندارند و تمام پیوندهای آن‌ها بسیار مقاوم، شیمیایی و غیرواکنش‌پذیر هستند.

از ویژگی‌های مهم کاتالیست یادشده، فعالیت آن در دمای پایین‌تر و نیاز کمتر به گاز هیدروژن است. این کاتالیست همچنین در حضور پلی‌وینیل کلراید (PVC) که به‌طور معمول به‌عنوان آلودگی در بازیافت پلاستیک مشکلات زیادی ایجاد می‌کند، پایدار باقی می‌ماند و حتی وجود پی‌وی‌سی‌ها فرایند کاتالیزوری آن را تسریع می‌کند. این مسئله موجب می‌شود که کل دسته پلاستیک‌ها به‌دلیل حضور پی‌وی‌سی دور ریخته نشوند و امکان بازیافت آن‌ها حفظ شود.

با توجه به اینکه پیش‌بینی می‌شود میزان تولید پلاستیک در جهان از ۴۶۴ میلیون تن در سال ۲۰۲۰ به ۸۸۴ میلیون تن در سال ۲۰۵۰ برسد، این کاتالیست می‌تواند نقش مهمی در بهبود کارایی فرآیند بازیافت و کاهش آلودگی‌های زیست‌محیطی ایفا کند. فناوری حاضر نویدبخش تحولی اساسی در صنعت بازیافت پلاستیک است که هزینه‌ها و پیچیدگی‌های فعلی را کاهش می‌دهد و در شرایط افزایش روزافزون تولید پلاستیک اهمیت ویژه‌ای خواهد داشت.