گوشت ۶۰۰ هزار تومانی به سفره مردم می‌رسد؟

آیا ورود گوشت ۶۰۰ هزار تومانی کنیایی به سفره‌های مردم، می‌تواند ضمن تأمین نیاز بازار، از سلامت و بهداشت کافی نیز برخوردار باشد و در عین حال، به تولید داخلی ضربه نزند؟

کد خبر: ۱۳۲۷۹۴۵

تاریخ: ۲۱ شهريور ۱۴۰۴ - ۱۰:۳۹

به گزارش تابناک به نقل از تجارت نیوز؛ با نزدیک شدن به فصل پاییز و افزایش مصرف گوشت قرمز در کشور، دولت اقدام به واردات گوشت قرمز کرده است. هرچند تولید داخلی همچنان در تأمین نیاز بازار نقش دارد، اما برای تثبیت قیمت‌ها و ایجاد فراوانی در عرضه، بخشی از نیاز بازار از طریق واردات تأمین می‌شود.

واردات تنها محدود به یک کشور نیست و گوشت قرمز از مبادی مختلفی از آسیای میانه و آمریکای لاتین گرفته تا هند و پاکستان به کشور وارد می‌شود.

در این میان، نام کنیا بیش از دیگر کشورها به چشم می‌خورد. کشوری در آفریقا که به دلیل ظرفیت بالای تولید و قیمت مناسب، به یکی از اصلی‌ترین صادرکنندگان گوشت و دام سبک تبدیل شده است.

حال پرسش اصلی این است که آیا در واردات گوشت‌ قرمز و دام سبک از این کشور اصول بهداشتی رعایت می‌شود؟

چندی پیش بود که مهدی بختیاری، مدیرعامل میادین میوه‌ و تره‌بار تهران، اعلام کرد که از مهر امسال روزانه ۶۰ تن گوشت گرم کنیایی با قیمت حدود ۶۰۰ هزار تومان در میادین توزیع می‌شود. با توجه به این خبر این پرسش ایجاد می‌شود که چرا قیمت گوشت کنیایی از گوشت ایرانی و‌ حتی برزیلی مناسب‌تر است؟

دولت امکان واردات ۷۰ هزار تن گوشت گرم را فراهم کرده است

منصور پوریان، رئیس شورای تأمین دام، درباره جزئیات واردات گوشت قرمز به صورت روزانه از کنیا توضیح داد: دولت این امکان را فراهم کرده تا واردات گوشت قرمز انجام شود، اما مبادی وارداتی متفاوت است.

او افزود: در حال حاضر، دولت امکان واردات حدود ۷۰ هزار تن گوشت گرم را فراهم کرده است که این گوشت‌ها از مبادی مختلفی نظیر آسیای میانه، مغولستان، استرالیا، آفریفا، آمریکای لاتین، هند و پاکستان وارد ایران می‌شوند‌.‌

کنیا از نظر تولید و تأمین دام در وضعیت مطلوبی قرار دارد

پوریان درباره‌ وضعیت تولید دام‌ در کشور کنیا عنوان کرد: این کشور از نظر تولید و تأمین دام در وضعیت مطلوبی قرار دارد و حتی در سال‌های ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ هم گوشت قرمز و دام سبک از این کشور به ایران وارد شده است. گوشتی که از کنیا به ایران وارد می‌شود، عمدتاً گوشت گوسفندی است.

رئیس شورای تأمین دام درباره بهداشت این گوشت‌های وارداتی از این کشور تصریح کرد: این گوشت‌ها از نظر بهداشت هم در وضعیت مساعدی قرار دارند و کنترل‌های بهداشتی و قرنطینه‌ای هم پیش از ورود به بازار مصرف انجام می‌شود. این مختص گوشت کنیایی نیست، زیرا تمام گوشت‌های وارداتی پیش از ورود به بازار به صورت کامل کنترل می‌شوند.

پوریان درباره علت ارزان‌تر بودن قیمت گوشت کنیایی نسبت به گوشت برزیلی و ایرانی تشریح کرد: کنیا یکی از پرورش‌دهندگان مهم دام سبک به شمار می‌رود و از ظرفیت بالایی در بخش تولید برخوردار است. به همین دلیل، هم دام زنده و هم گوشت قرمز تولیدشده در این کشور با قیمت مناسب‌تری عرضه می‌شود.

او اضافه کرد: کنیا در چند سال اخیر به دلیل تولید بالا به یکی از صادرکنندگان دام زنده و گوشت قرمز تبدیل شده و بسیاری از کشورهای حاشیه خلیج فارس از محصولات این کشور استفاده می‌کنند.

این فعال صنفی درباره احتمال کاهش عرضه گوشت قرمز و دام سبک در بازار توضیح داد: کمبودی در تأمین گوشت وجود ندارد، اما برای تثبیت قیمت‌ها و افزایش توزیع در بازار، دولت تصمیم گرفت علاوه بر تولید داخل، بخشی از نیاز کشور را نیز از طریق واردات تأمین کند. این سیاست به‌عنوان اقدامی مناسب ارزیابی می‌شود. چراکه مصرف گوشت در کشور بالاست و در کنار مصرف‌کنندگان عمده، خانوارها نیز سهم زیادی در تقاضا دارند.

او گفت: واردات می‌تواند در کنار تولید داخلی به متنوع‌تر شدن سبد پروتئین مردم و پایداری بازار کمک کند. سیاست‌های حمایتی باید از تولید داخلی هم حمایت کنند، زیرا ایران یکی از چهار قدرت اصلی در پرورش دام سبک به شمار می‌رود و در صورت نبود حمایت کافی، دامداران با مشکلات زیادی مواجه می‌شوند.

براساس این گزارش، واردات گوشت قرمز از کنیا در حالی به‌عنوان سیاستی مثبت معرفی می‌شود که پرسش‌های مهمی درباره آثار بلندمدت آن مطرح است. هرچند، این اقدام می‌تواند به تثبیت قیمت‌ها و افزایش تنوع در بازار کمک کند، اما روشن نیست که هم‌زمان چه میزان حمایت واقعی از تولید داخلی صورت می‌گیرد.

ایران یکی از چهار قدرت اصلی در پرورش دام سبک است و اگر واردات به شکل گسترده ادامه یابد، احتمال دارد دامداران داخلی در رقابت با گوشت ارزان خارجی دچار زیان شوند. از این رو، به نظر می‌رسد سیاست فعلی بیش از آنکه یک راهبرد پایدار باشد، نوعی مسکن کوتاه‌مدت برای بازار گوشت است. مسکنی که در صورت نبود حمایت ساختاری از تولیدکنندگان، می‌تواند هزینه‌های سنگینی برای آینده صنعت دامپروری کشور به همراه داشته باشد.