بازهم نقطه سرخط...هت تریک ناکامی های فوتبال

امیدی که نا امید شد !؟

تیم امید ایران حتی ، از دست یابی به مدال برنز هم جا ماند تا باز هم به نقطه سر خطی فکر کنیم که سالهاست با آن دست به گریبانیم . حال سوال اینجاست ، علل ناکامی تیم امید را در کجا باید جستجو کنیم ؟! متاسفانه هت تریک ناکامی های فوتبال ایران تکمیل شد! بعد از ناکامی نوجوانان و جوانان؛ تیم ملی امید ایران که با امیدواری های فراوان و مقتدرانه بازیهای آسیایی را آغاز کرد، علیرغم بازی خوب مقابل ژاپن در نهایت با بدشانسی باخت و از راهیابی به فینال بازماند. در بازی رده بندی هم در حالی که تا دقایق پایانی با 2 گل از حریف پیش بود، در نهایت بازی را 4-3 باخت تا دستش از مدال کوتاه بماند !

کد خبر: ۱۳۲۶۴۶

تاریخ: ۰۴ آذر ۱۳۸۹ - ۱۹:۵۴

روزی که غلام پیروانی به عنوان سر مربی تیم امید انتخاب شد ، بودند افرادی که روی این نکته تاکید داشتند که مرد باتجربه فوتبال و کسی که موهایش را برای سازندگی فوتبال این مرز و بوم سپید کرده است می تواند امیدها را زنده کند و با کسب مدال طلای آسیا پس از سالها نوید بخش حضور درالمپیک باشد.

به گزارش خبرنگار ورزشی «تابناك»، شاغلام هم قدم های ابتدایی را چنان پیمود که می نمود ، اما در تهایت ، امروز در شروعی که باید با فراغ خاطر و آسودگی خیال استارت شیرینی برای المپیک لندن می بود ناکام ، مجبور به ترک گوانگ ژو شد. تیم امید ایران حتی ، از دست یابی به مدال برنز هم جا ماند تا باز هم به نقطه سر خطی فکر کنیم که سالهاست با آن دست به گریبانیم . حال سوال اینجاست ، علل ناکامی تیم امید را در کجا باید جستجو کنیم ؟!

فرضیه های مختلفی برای پاسخ به این مهم موجود است ، دلایل مختلفی که باید هر چه سریعتر در کمیته تیمهای ملی مورد ارزیابی قرار بگیرد و با بررسی فنی و کارشناسی شده مرتفع گردد ، چرا که هدف اصلی ، المپیک لندن است و خواست ملت ایران امروز ، برنامه ریزی صحیح واصولی برای دست یابی به این مهم می باشد...

فرضیه اول علت این ناکامی بر می گردد به شخص پیروانی، در اینکه جامعه فوتبال با توجه به خدمات انکار ناپذیری که شاغلام به فوتبال این مرزو بوم ارائه کرده و با پرورش استعدادهای بیشمار، فوتبالیستهای ارزشمندی را تحویل فوتبال ایران داده است ، احترام ویژه ای برای پیروانی قائلند شکی نیست ، ما شاغلام را دوست داریم اما نمی توانیم منکر این قضیه باشیم که تیم امیددر گوانگ ژواصولاً تیم نبود!

تنها نقطه مثبت این تیم رفاقت بود.رفاقتی که غلام پیروانی با توجه به شخصیت منحصربفردش در میان اعضای تیمش برقرار کرده بود اما به جرات می توان گفت ، تیم امید در کارهای تاکتیکی و گروهی بسیار ضعیف ظاهر شد و آنجنان عمل کرد که به راحتی در مقابل کره جنوبی در ده دقیقه سه گل دریافت کرد و حتی مدال برنز را هم از دست داد . عدم کار تاکتیکی مناسب را مطمئناً باید به حساب ضعف سرمربی گذاشت و نه هیچ چیز دیگر...

تیم امید در واقع چند بازیکن خوب داشت ، البته منکر این قضیه نیستیم که این خوب بودن بازیکنان می تواند نتیجه تاثیر حضور پیروانی بوده باشد اما یک تیم برای تیم شدن نمی تواند متکی به مهارتهای فردی چند بازیکن باشد که اگر چنین باشد نتیجه ای جز ناکامی به همراه نخواهد اشت.

نکته بعدی ضعف ساختاری است ، آنجا که ابزار لازم برای رسیدن به موفقیت فراهم نمی شود ، کمیته فنی تشکیل شده مطمئناً باید ضعف ساختارها را با دقت و ریزبینی خاصی مورد تحلیل و بررسی قرار دهد و راهکارهای مناسب را برای بهبود آن ارائه دهد ، آنجا که باشگاهها حاضر نیستند بازیکنان خود را در اختیار تیم امید قرار دهند یکی از این مشکلات ساختاری به شمار می آید.در ماههای گذشته بارها شاهد آن بودیم که مسئولان تیم امید برای در اختیار داشتن بازیکنان مورد نیازشان با باشگاهها در کش و قوس بودند ، در صورتیکه اگر برنامه ریزیها به گونه ای باشد که باشگاهها از این برنامه ریزی ها ضربه نخورند ، وقتی پای تیم ملی به میان می آید نباید معضل و مشکلی همچون عدم تعامل میان باشگاهها و تیم ملی در میان باشد...

نکته دیگری که در بحث ضعف ساختارها می توان به آن اشاره کرد عدم تفاهم و تعامل میان مسئولان در فدراسیون فوتبال وکمیته ملی المپیک بود. آنجا که بارها شاهد رفت و آمد سرمربی منتخب تیم امید ، عدم برگزاری اردوها در ابتدای دعوت از بازیکنان و به طور کلی عدم تفاهم لازم بود.این مساله نکته ایست که باید در راه رسیدن به المپیک هرچه سریعتر مرتفع گردد . آقایان در کمیته تیمهای ملی فدراسیون و کمیته فنی باید اول باهم بر سر یک موضوع به تفاهم برسند و بعد در صدد اجرایی کردن آن برآیند ، مسئولان امروز ، که تیم امید ناکام از گوانگ ژو باز می گردد باید برای المپیک با تکیه بر تجربیات خود برنامه ریزی کنند و طبق آن برنامه پیش بروند تا نتایجی مشابه در راه رسیدن به المپیک لندن اتفاق نیافتد، نه اینکه عدم تفاهم برسر ساده ترین مسائل ، لج و لجبازیهایی را با خود همراه کند که چشم اهالی فوتبال را خیره نماید ،

اتفاقی که به هنگام انتخاب پیروانی در ابتدای راه رخ داد و مسائلی را به وجود آورد.و در پایان باید بار دیگر بر این نکته تاکید کرد که به هردلیل و علت موجه و غیر موجهی این امید ، ناامیدمان کرد.امروز فوتبال ما شرایط ویژه ای دارد.راه برای رسیدن به المپیک لندن اگر چه هموار نیست اما قابل عبور است و نقائص کار برما و یقیناً بهتر از ما بر اداره کنندگان امور واضح و مبرهن است .پس باید هر په سریعتر در صدد برنامه ریزی و رفع و رجوع مشکلات برآمد که وقت بسیار تنگ است.....