سارقان خشن، لباس مالباخته‌ها را پاره می‌کردند

کد خبر: ۱۳۲۲۰۰

تاریخ: ۰۱ آذر ۱۳۸۹ - ۲۳:۱۳

4 دزد خشن بعد از اجرای نقشه سرقت، لباس مالباخته‌ها را پاره می‌کردند تا آنها دست از تعقیبشان بردارند.

اعضای این باند وقتی در سفره‌خانه قدیمی به محاصره پلیس درآمدند، با شلیک پلیس زمینگیر شدند. بعداز‌‌ظهر 27 مهر‌ماه امسال، مرد جوانی با لباس‌هایی پاره و سر و صورتی خون‌آلود، نزد ماموران پلیس رفت و از سرقت پول‌هایش توسط 4 سارق خشن خبر داد.

این مرد به ماموران گفت: بعد از خرید 6 هزار دلار ارز از یک صرافی در خیابان جمهوری، به طرف خانه به راه افتادم اما هنگام عبور از کوچه‌ای خلوت، ناگهان مردی از پشت سر به من حمله کرد و دستش را روی گلویم گذاشت. درحالی‌که نفسم بند آمده بود، 2 نفر دیگر هم وارد ماجرا شدند و آنقدر کتکم زدند که همه لباس‌هایم پاره شد. آنها سپس تمامی‌ دلارها و 100هزار تومان پول نقدم را برداشتند و با استفاده از 2موتورسیکلت هوندا پا به فرار گذاشتند.

شکار در دوربین

بعد از اظهارات شاکی، تحقیقات پلیسی برای شناسایی و دستگیری سارقان شروع شد. در محلی که پول‌های شاکی به سرقت رفته بود، یک مؤسسه دولتی وجود داشت که مجهز به دوربین مداربسته بود. ماموران در بررسی فیلم‌های ضبط شده توسط دوربین‌ها، به تصاویر واضحی از سارقان دست یافتند و یکی از آنها به نام حمید را شناسایی کردند.

حمید، مجرم سابقه‌داری بود که پیش از این هم به اتهام زورگیری‌‌ و کیف‌قاپی‌های متعدد دستگیر و راهی زندان شده بود. در این مرحله ماموران با شناسایی حمید، او را زیرنظر گرفتند و پاتوق او و همدستانش را که سفره‌خانه‌‌ای در شرق تهران بود شناسایی کردند.

صبح 25 آبان‌ماه، درحالی‌که هر چهار متهم پرونده در این محل دور هم جمع شده بودند تا نقشه سرقت‌هایشان را مرور کنند، عملیات ضربتی پلیس برای دستگیری آنها شروع شد اما متهمان به محض مشاهده ماموران با چاقو و قمه به آنها حمله کردند و درگیری سختی بین آنها درگرفت. در جریان این درگیری، ماموران شروع به تیراندازی کردند که بر اثر آن هر چهار عضو باند مجروح شده و توسط پلیس به بیمارستان منتقل شدند.

پس از دستگیری سارقان خشن، ماموران مخفیگاه‌های آنها را در جنوب شرق تهران شناسایی کردند و در بازرسی این محل‌ها، مقدار زیادی ارز از قبیل دلار و یورو و همچنین تراول چک‌‌های 100 و 50‌هزارتومانی، سکه و سرویس‌ طلا کشف و ضبط کردند.
سرهنگ محمدیان، رئیس پلیس آگاهی تهران، با بیان این خبر گفت: هر چهار متهم این پرونده از مجرمان سابقه‌داری هستند که با استفاده از القاب و عناوین مختلف اقدام به ایجاد رعب و وحشت در میان اهالی محل سکونتشان می‌کردند.

وی ادامه داد: با توجه به بستری بودن متهمان در مراکز درمانی، تحقیقات در مراحل مقدماتی است اما با این حال تعداد زیادی از مالباختگان با حضور در اداره پلیس از آنها به اتهام سرقت شکایت‌ کرده‌اند. سرهنگ محمدیان افزود: افرادی که توسط سرنشینان 2موتور سیکلت هوندا 125 آبی و مشکی و به شیوه‌های مختلف هدف سرقت قرار گرفته‌اند می‌توانند برای شناسایی متهمان به اداره هجدهم پلیس آگاهی تهران مراجعه کنند.

گفت‌وگو با سردسته باند

* با اعضای باند چگونه آشنا شدی؟

همه ما بچه‌‌محل بودیم و از قبل همدیگر را می‌شناختیم. چون سابقه‌دار بودیم خیلی راحت با هم کنار آمدیم و این باند را تشکیل دادیم.

* خانواده‌ات از اینکه دست به سرقت می‌زدی خبر داشتند؟

پدرم سال‌ها پیش فوت کرد اما مادرم و خواهر و برادرانم همگی می‌دانستند که خلاف می‌کنم چون تا حالا چندین بار دستگیر شده‌ام.

* تا حالا به چه اتهام‌هایی دستگیر شده‌ای؟

بیشترشان سرقت است. پیش از این چندین بار دیگر هم به خاطر کیف قاپی دستگیر و زندانی شده‌ام.

* اولین سرقتت را یادت هست؟

23 ساله بودم که دست به کیف‌قاپی زدم. حدودا سال 81 بود و وقتی دستگیر شدم با پرداخت جریمه و گرفتن رضایت شکات آزاد شدم. آخرین بار هم در سال 85 به خاطر کیف‌قاپی دستگیر شدم. آن روز در حال کیف قاپی از یک خانم بودیم که ناگهان ماموران لباس‌شخصی پلیس متوجه موضوع شدند و پا به فرار گذاشتیم اما من گلوله خوردم و دستگیر شدم.

بعد به 10 سال زندان محکوم شدم که پس از گذشت مدتی مادرم سند گذاشت و آزاد شدم. بعد از آزادی هم با دیدن بچه‌محل‌هایم دوباره به فکر سرقت افتادم و باند تازه را راه‌انداختیم اما باز هم دستگیر شدیم.

* نقشت در سرقت‌ها چه بود؟

خفه‌کن بودم. یعنی از پشت سر طعمه‌مان را غافلگیر می‌کردم و گلویش را آنقدر فشار می‌دادم که بی‌حال روی زمین می‌افتاد و بعد پول‌هایش را سرقت می‌کردیم.

* پس چرا لباس‌های آنها را پاره می‌کردید؟

به خاطر اینکه بی‌خیال تعقیبمان شوند.

* بیشترین پولی که در سرقت‌ها به دست آوردید چقدر بود؟

6 میلیون تومان که آن را تقسیم کردیم.

* با پول‌های دزدی چه کار می‌کردید؟

این پول‌ها که برکت ندارد. بیشترشان صرف خرید لباس و خوشگذرانی می‌شد و بقیه هم صرف خرید مواد. ما فکر می‌کردیم شیشه، اعتیاد ندارد اما چند بارکه مصرف کردیم دیگر نتوانستیم بی‌خیالش شویم.