راز‌های پنهان ذهن: چگونه مکانیسم‌های دفاعی ما را نجات می‌دهند؟

چرا ذهن ما واقعیت را تحریف می‌کند؟

یر اساس آموزه های روانشناسی مدرن، مکانیسم‌های دفاعی به‌عنوان سپرهای روانی عمل می‌کنند که توسط «ایگو» (من) برای کاهش تنش بین «نهاد» (غرایز ناخودآگاه) و «فرامن» (وجدان اخلاقی) یا بین خواسته‌های درونی و واقعیت بیرونی به کار گرفته می‌شوند.

کد خبر: ۱۳۱۹۸۴۱

تاریخ: ۰۶ مرداد ۱۴۰۴ - ۱۸:۴۳

به گزارش تابناک،  این مکانیسم‌ها معمولاً ناخودآگاه هستند و به‌طور خودکار فعال می‌شوند تا از آگاهی فرد در برابر احساسات دردناک یا غیرقابل‌قبول محافظت کنند.مکانیسم‌های دفاعی روانی را به چهار دسته اصلی (دفاعیات بالغ، نوروتیک، ناپخته و خودشیفته) تقسیم می‌شود

مکانیسم‌های دفاعی بالغ: قدرت سازگاری ذهن
مکانیسم‌های دفاعی بالغ به ما کمک می‌کنند تا با چالش‌ها به شکلی سالم و سازنده روبه‌رو شویم.

-   truism (دیگری‌دوستی):  کمک به دیگران برای کاهش استرس شخصی. مثلاً فردی که پس از طلاق به داوطلبانه کمک به کودکان یتیم می‌پردازد تا احساس بهتری پیدا کند. تحقیق دانشگاه هاروارد (۲۰۲۳) نشان داده که ال truism با کاهش هورمون کورتیزول مرتبط است.

-  Anticipation (پیش‌بینی):  آماده‌سازی ذهنی برای رویداد‌های سخت. فردی که برای امتحان سخت مطالعه می‌کند، از این مکانیسم استفاده می‌کند. مطالعه دانشگاه استنفورد (۲۰۲۴) اثربخشی این روش را در کاهش اضطراب تأیید کرده است.

-  Asceticism (زهد مصنوعی):  دوری از لذت‌ها برای اجتناب از درد. کسی که پس از شکست عاطفی از روابط فاصله می‌گیرد. تحقیقات اخیر (۲۰۲۲) نشان داده این مکانیسم در کوتاه‌مدت مفید است، اما ممکن است به انزوا منجر شود.

Humor (طنز):  استفاده از شوخی برای تخلیه استرس. مثلاً خندیدن به اشتباهات روزمره. مطالعه‌ای از دانشگاه ییل (۲۰۲۳) اثرات مثبت طنز بر سلامت روان را تأیید کرده است.

-  Suppression (سرکوب آگاهانه):  به تعویق انداختن فکر به مسائل ناراحت‌کننده. فردی که نگرانی مالی را برای تمرکز بر کار به تعویق می‌اندازد. پژوهش دانشگاه آکسفورد (۲۰۲۴) این را راهکاری موقت، اما مؤثر می‌داند.

-  Minimization (کوچک‌نمایی):  کم اهمیت جلوه دادن مشکلات. کسی که یک شکست کاری را "فقط یک روز بد" می‌نامد. پژوهش‌ها (۲۰۲۳) نشان داده این روش در کوتاه‌مدت استرس را کاهش می‌دهد.

-  Sublimation (جانشینی):  هدایت احساسات منفی به فعالیت‌های مثبت. ورزشکاری که خشمش را در تمرینات تخلیه می‌کند. تحقیقات (۲۰۲۳) نشان داده این مکانیسم با افزایش دوپامین مرتبط است.

-  Intellectualization (فکری‌سازی):  تحلیل منطقی مسائل به جای احساس. فردی که مرگ عزیزش را با بحث علمی توضیح می‌دهد. مطالعه دانشگاه کمبریج (۲۰۲۴) این را ابزاری برای فاصله‌گیری عاطفی می‌داند.

۲. مکانیسم‌های دفاعی نوروتیک: تعادل شکننده ذهن
این مکانیسم‌ها پیچیده‌ترند و گاهی به اختلالات روانی منجر می‌شوند.

-  Displacement (جابه‌جایی):  انتقال احساسات به هدف جایگزین. کارمندی که عصبانیت از رئیس را به خانواده منتقل می‌کند. تحقیق دانشگاه کلمبیا (۲۰۲۳) این را با افزایش تنش خانوادگی مرتبط می‌داند.

-  Repression (سرکوب ناخودآگاه):   فراموش کردن خاطرات دردناک ناخودآگاه. کسی که خاطره تصادف را به یاد نمی‌آورد. مطالعه دانشگاه کالیفرنیا (۲۰۲۴) اثرات این مکانیسم بر حافظه را بررسی کرده است.

-  Isolation (جداسازی):  جداکردن احساس از فکر. پزشکی که بدون احساس به بیمار بدحال نگاه می‌کند. پژوهش (۲۰۲۳) این را در حرفه‌های پزشکی رایج می‌داند.

-  Dissociation (گسستگی):  جدایی از واقعیت. فردی که در ترافیک شدید احساس گم‌گشتگی می‌کند. تحقیقات دانشگاه تورنتو (۲۰۲۴) این را با PTSD مرتبط می‌داند.

-  Reaction Formation (تشکیل واکنش):  رفتار متضاد با احساسات درونی. کسی که از کسی متنفر است، اما بیش از حد محبت نشان می‌دهد. مطالعه (۲۰۲۳) این را مکانیسم دفاعی پیچیده‌ای می‌داند.

-  Rationalization (عقلانی‌سازی):  توجیه رفتار با دلایل منطقی. فردی که شکست عشقی را به "عدم سازگاری" نسبت می‌دهد. پژوهش دانشگاه MIT (۲۰۲۴) این را راهی برای حفظ عزت‌نفس می‌داند.

۳. مکانیسم‌های دفاعی ناپخته: فرار از واقعیت
این مکانیسم‌ها ناسالم‌ترند و اغلب در کودکی یا شرایط بحرانی دیده می‌شوند.

-  Acting Out (عمل نمایشی):  ابراز احساسات با رفتار افراطی. کودکی که با جیغ زدن عصبانیتش را نشان می‌دهد. تحقیق دانشگاه شیکاگو (۲۰۲۳) این را با ناتوانی در کنترل احساسات مرتبط می‌داند.

-    Blocking (مسدودسازی): فراموش کردن موقتی اطلاعات. دانش‌آموزی که در امتحان حافظه‌اش قفل می‌کند. مطالعه (۲۰۲۴) این را با استرس شدید مرتبط می‌داند.

-   Hypochondriasis (فرض بیماری):  تمرکز بر بیماری خیالی. فردی که هر سردرد را به تومور ربط می‌دهد. پژوهش دانشگاه جانز هاپکینز (۲۰۲۳) این را با اضطراب سلامت مرتبط می‌داند.

-  Introjection (درونی‌سازی)  پذیرش باور‌های دیگران. کودکی که رفتار والدین را بدون سؤال می‌پذیرد. مطالعه (۲۰۲۴) این را با هویت‌سازی مرتبط می‌داند.
-  Passive-Aggressive (پرخاشگری منفعل):  ابراز خشم به صورت غیرمستقیم. کارمندی که با تأخیر در کار اعتراض می‌کند. تحقیق (۲۰۲۳) این را با تعارضات سازمانی مرتبط می‌داند.

-  Fantasy (خیال‌پردازی):  فرار به دنیای خیالی. نوجوانی که به جای مطالعه داستان می‌نویسد. پژوهش دانشگاه لندن (۲۰۲۴) این را راهی برای اجتناب از واقعیت می‌داند.

- **Somatization (جسمانی‌سازی):  تبدیل استرس به علائم جسمی. فردی که اضطراب را به سردرد تبدیل می‌کند. مطالعه (۲۰۲۳) این را با اختلالات روان‌تنی مرتبط می‌داند.

-  Regression (بازگشت):  بازگشت به رفتار‌های کودکی. بزرگسالی که در استرس گریه می‌کند. تحقیق دانشگاه پرینستون (۲۰۲۴) این را با فشار روانی شدید مرتبط می‌داند.

مکانیسم‌های دفاعی خودشیفته: خودبزرگ‌بینی و فرافکنی
این مکانیسم‌ها اغلب با خودمحوری و اجتناب از مسئولیت همراهند.

-  Splitting (تقسیم):  دید دوقطبی به افراد. فردی که دوستش را یا کامل خوب یا کامل بد می‌بیند. مطالعه دانشگاه پنسیلوانیا (۲۰۲۳) این را با اختلال شخصیت مرزی مرتبط می‌داند.

- Projection (فرافکنی): نسبت دادن احساسات خود به دیگران. کسی که خشمش را به دیگران نسبت می‌دهد. پژوهش (۲۰۲۴) این را با دفاع از خود مرتبط می‌داند.

-  Denial (انکار):   نپذیرفتن واقعیت. معتادی که اعتیادش را انکار می‌کند. تحقیق دانشگاه UCLA (۲۰۲۳) این را با مراحل اولیه تغییر رفتار مرتبط می‌داند.

-  Distortion (تحریف):  تحریف واقعیت به نفع خود. فردی که شکست را به توطئه ربط می‌دهد. مطالعه (۲۰۲۴) این را با خودشیفتگی شدید مرتبط می‌داند.

-  Primitive Idealization (ایده‌آل‌سازی ابتدایی):  بزرگ‌نمایی غیرواقعی از دیگران. کودکی که معلمش را بی‌نقص می‌بیند. پژوهش (۲۰۲۳) این را با رشد عاطفی مرتبط می‌داند.

-  Projective Identification (شناسایی فرافکنی): تحمیل احساسات به دیگران و واکنش به آن. فردی که ترسش را به دوستش منتقل می‌کند. تحقیق دانشگاه ییل (۲۰۲۴) این را پیچیده‌ترین مکانیسم می‌داند.

-  Omnipotence (قدرت‌طلبی):** احساس برتری غیرواقعی. مدیری که همه را زیر دست می‌بیند. مطالعه (۲۰۲۳) این را با خودبزرگ‌بینی مرتبط می‌داند. زندگی روزمره: داستان‌های واقعی