يك فعال حقوق كودك:

نظام آموزشي كشور،تنبه را نهادينه كرده

دانش‌آموزان در استان‌ها و شهرهاي مختلف تنبيه را پذيرفته‌اند و فكر مي‌كنند كه در برابر سرپيچي كردن از دستورات معلم يا پدر و مادر و انجام ندادن تكاليف مدرسه بايد تنبيه شوند و اين مساله به عرف تبديل شده است.

کد خبر: ۱۳۱۵۹۸

تاریخ: ۲۹ آبان ۱۳۸۹ - ۱۱:۴۲

عضو هيات مديره انجمن حمايت از حقوق كودكان گفت: با وجود آنكه در مدارس تنبيه عليه كودكان در حد مرگ اعمال مي‌شود اما هنوز اراده‌اي براي جلوگيري از خشونت‌هاي اين چنيني در مدارس وجود ندارد.

ثريا عزيز پناه در گفت‌وگو با خبرنگار ايلنا با اشاره به كودك آزاري و اعمال خشونت بر روي دانش‌آموزان تاكيد كرد: متاسفانه دانش‌آموزان در استان‌ها و شهرهاي مختلف تنبيه را پذيرفته‌اند و فكر مي‌كنند كه در برابر سرپيچي كردن از دستورات معلم يا پدر و مادر و انجام ندادن تكاليف مدرسه بايد تنبيه شوند و اين مساله در ميان كودكان و نوجوانان به عرف تبديل شده است.

او افزود: وقتي نظام آموزش كشور تنبيه را تبليغ مي‌كند و در اغلب موارد با وجود داشتن بخش‌نامه و دستورالعمل‌هاي متعدد به تنبيه كودكان دامن مي‌زنند و به بخش‌نامه‌ها عمل نمي‌كند، دانش‌آموزان در معرض خشونت قرار گرفته و به مرور زمان تنبيه را مي‌پذيرند.

عضو هيات مديره انجمن حمايت از حقوق كودكان ادامه داد: ظاهرا بنا بر اظهارات مسوولان آموزش و پرورش و تصميم‌گيران، قرار بر اين بوده كه نظام تعليم و تربيت كشور از هر گونه تنبيه به دور باشد اما با گزارشات متعددي كه به انجمن حمايت از كودكان و صداي‌ يارا مي‌رسد، مشخص است كه ساز و كار اجرايي مشخص براي پيشگيري از تنبيه كودكان در مدارس وجود ندارد.

عزيز پناه با اشاره به اظهارات اخير وزير آموزش و پرورش كه در مورد تنبيه بدني يك دانش‌آموز توسط معلم و فوت آن كودك، اعلام كرده بود كه «در مورد تنبيه كودكان در مدارس نمي‌توان برنامه‌ريزي كرد؛ فقط مي‌توان ابراز تاثر كرد» يادآور شد: اظهارات اين چنيني وزير آموزش و پرورش به رفع موانع كمكي نمي‌كند بلكه دست‌ها را براي تنبيه كودكان و دانش‌آموزان باز مي‌گذارد.

او ادامه داد: اگر چه شايد بنا به هزار دليل فرهنگي نتوان جلوي حوادث اين چنيني را گرفت اما اظهار نظرهاي بعدي متوليان اين امر چوب لاي زخم گذاشتن است و نگرش اين چنيني با رعايت حقوق كودك و عمل به كنوانسيون حمايت از حقوق كودكان فاصله زيادي دارد.

اين معاون حقوق كودك با طرح اين سوال كه جاي خالي سيستم آموزشي كجاست كه يك دانش‌آموز به دليل تنبيه بدني معلم به استقبال مرگ مي‌رود يادآور شد: تنبيه عليه كودكان در حد مرگ اعمال مي‌شود در حاليكه هيچ اراده‌اي براي جلوگيري از آن وجود ندارد.