كشف اسرار صداهای مرموز در معابد باستانی

کد خبر: ۱۳۱۴۹۴

تاریخ: ۲۸ آبان ۱۳۸۹ - ۲۱:۲۳

امواج صوتی یك نوع صدف دریایی كه در سال 2001 در میان این راهروها ردیابی شده است، فركانسی از خود ایجاد می كرده كه می توانسته افرادی كه از گیاهان توهم زا استفاده كرده بودند را به شدت تحت تاثیر خود قرار دهد. از این رو دانشمندان به این نتیجه رسیدند كه امواج صوتی در زندگی چاوینی ها نقشی بسیار حیاتی را به عهده داشته است.

محققان در حال كشف اسرار تمدنهای باستانی هستند كه خانه هایی معبدمانند می ساخته اند، خانه هایی كه می توانسته با ایجاد صداهای ترسناك و عجیب و غریب و نمایشهای نوری وهم انگیز بزرگترین جنگجویان را وحشت زده كند.

به گزارش مهر؛ ظهور زمینه علمی باستان شناسی صوتی، پیوندی میان تحلیلهای پیشرفته صوتی و شیوه های قدیمی باستان شناسی است و نتیجه این همكاری علمی، ایجاد درك جدیدی از فرهنگهایی خواهد بود كه از فنون صداسازی برای سرگرمی، اجرای مراسم مذهبی و كنترل سیاسی استفاده می كرده اند.

"میریام كولار" از دانشگاه استنفورد روی فرهنگ سه هزار ساله چاوین در دشتهای مرتفع پرو مطلعه كرده است. وی به همراه همكارانش از مسیرهای پرپیچ و خم تونلهای زیر زمینی، فاضلاب و تالارهای ورودی این تمدن نقشه برداری كرده اند كه در آنها پژواك صداها هیچ شباهتی به پژواك های واقعی ندارند، بلكه آواهایی وهم انگیز و گاه به شدت ترسناك هستند.

به گفته كولار در این معماری باستانی ساختارها با یكدیگر همخوانی نداشته و محیط صوتی در آنها نسبت به جهان طبیعت كاملا متفاوت است. نگاره های به جا مانده از این فرهنگ نشان می دهند مردم در این تمدن به شدت شیفته تجربیات حسی بوده اند و از این رو از آوا و نور برای ایجاد این چنین تجربیاتی استفاده می كرده اند.

پیكرنگاری ها نشان میدهند افراد در حالات روحی مختلفی خود را با ویژگی های حیوانی تركیب می كرده اند و نشانه هایی وجود دارند كه بیانگر رواج مصرف مواد گیاهی توهم زا در میان این فرهنگ است. در صورتی كه استفاده از این گیاهان آنها را اغنا نمیكرده، این افراد از نور آفتاب برای اختلال در سایه های افرادی كه در مراسم حضور داشته اند یا صداسازی برای وارد شدن به حالات روحی مختلف استفاده می كرده اند.

منطقه "چاوین دو هانتار" در پرو تنها جایی نیست كه صداها نقشی مهم را ایفا می كنند. مایانها نیز در استفاده از امواج صوتی در كنترل جمعیتی بزرگ تبحر داشته اند. "دیوید لوبمن" مهندس صدایی كه به مدت 12 سال بر روی قلمرو مایانها مطالعه كرده است می گوید پژواك صدای پرنده در معبد "كوكولكان" كه پدیده ای بسیار شگفت انگیز است كاملا هدفمند به وجود آمده است. به گفته وی این پژواك بسیار وهم انگیز بوده و به هیچ وجه عادی نیست.

در تحلیلهای لوبمن ساختار صوتی آواز پرنده "كوئتزال" كه مایانها آن را كشف كرده اند، با پژواك صدای كف زدن در معبد "چیچن ایتزا" مورد مقایسه قرار گرفت و نتایج ساختاری مشابه را میان این دو نوع امواج صوتی نمایان كردند. به گفته لوبمن راز این پژواكهای غیر عادی در ویژگی های آواشناختی راه پله پر شیب جلوی معبد نهفته است.

بر اساس گزارش دیسكاوری، از دیگر شگفتی های تمدن مایانها ساخت سیستم صوتی ویژه اجتماعات بزرگ بوده است، به شكلی كه فروانروایان مایانی می توانسته اند در میدانی بزرگ صدها نفر از فرماندهان نظامی خود را بدون فریاد كشیدن فرا بخوانند.