انتخاب روانخواه و بازی با روانِ فوتبال؛ انتظار صعود به المپیک پس از سقوط به لیگ‌‌ یک!

در فوتبال ایران موارد پرشماری، خلاف روال معمول و طبیعی در دیگر کشورهاست. از جمله اینکه پاداش ناکامی بهتر و بیشتر از موفقیت است. سقوط‌‌کرده‌ها تاوان عدم موفقیت را نمی‌پردازند و حتی ارتقا هم پیدا می‌کنند.

کد خبر: ۱۳۱۰۸۴۶

تاریخ: ۲۰ خرداد ۱۴۰۴ - ۱۶:۰۸

تیم فوتبال امید ایران سال‌هاست که در محاصره تصمیمات و انتخابات نادرست قرار دارد. این‌بار هم انتخاب امید روانخواه با واکنش‌های منفی مواجه شده است.

به گزارش سرویس ورزشی تابناک، بالاخره بلاتکلیفی و سردرگمی به پایان رسید و تیم فوتبال امید ایران صاحب سرمربی شد! بالاخره مسئولان فدراسیون فوتبال تصمیم گرفتند پس از ماه‌ها وعده‌های تکراری و وقت خریدن‌های چند روزه و چند هفته‌ای، نام نفر اول نیمکت تیم فوتبال زیر ۲۳ سال را اعلام کنند.

البته کوه، موش زایید. پروسه‌ای که از ابتدا تا انتهای آن دارای ایراد و اشکال است. فدراسیون فوتبال حتی برای اعلام نام سرمربی جدید تیم فوتبال امید هم مسیر عجیبی را برگزید و به جای آنکه از طریق سایت رسمی خود این موضوع را اعلام کند، ترجیح داد در روزنامه اینترنتی(!) از انتخاب امید روانخواه رونمایی کند.

در حالی که دو روز از معرفی امید روانخواه به عنوان سرمربی تیم فوتبال امید می‌گذرد، انتقادات همچنان ادامه دارد. تیمی که دهه‌هاست ارمغانی جز ناکامی و حذف در مسابقات مختلف نداشته و حالا باید با حضور یک مربی جوان که مطمئناً انگیزه و عطش زیادی برای موفقیت دارد، خود را برای مهم‌ترین و اصلی‌ترین چالش که صعود به المپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس است، مهیا کند.

بدیهی است که هر انتخابی، موافقان و مخالفانی داشته باشد، اما گاهی شرایط به‌گونه‌ای است که ماجرا از قرار گرفتن نظرات منتقدان و حامیان در دو کفه ترازو، فراتر می‌رود. درباره انتخاب سرمربی جدید تیم زیر ۲۳ سال هم شاهد چنین اتفاقی هستیم، چرا که شائبه‌های زیادی درباره دخالت‌های پشت پرده و تأثیرگذاری روابط وجود دارد. بلافاصله پس از اعلام رسمی نام امید روانخواه، شایعاتی منتشر شد مبنی بر اینکه رئیس فراکسیون ورزش در مجلس در این ماجرا دخالت داشته است. گرچه محمدمهدی فروردین نسبت به این شایعات واکنش نشان داد و در مصاحبه‌ای گفت: «این موضوع شایعه است؛ شایعه پیرامون همه افراد وجود دارد. اینکه یک شایعه به واقعیت تبدیل شود باید ریشه‌یابی شود. مطمئن باشید تنها جایی که صدای شایسته‌ها در حوزه ورزش شنیده می‌شود، مجلس است. سابقه ورزشی من مشخص است. مدارک تحصیلی من هم مرتبط با ورزش بوده و تخصص من در حوزه فوتبال بوده است. قبل از اینکه به مجلس بیایم در لیگ یک مربی بودم و در بالاترین سطح مدرک مربیگری دارم و همین الان حاضرم پا به پای این مربیان بروم و در کلاس‌های مربیگری شرکت کنم.»

نکته حائز اهمیت اینکه فروردین بیشتر از آنکه در رد و کذب بودن این شایعه اظهارنظر کند و دلیل قانع‌کننده داشته باشد، از خودش تعریف و تمجید کرده است. البته او در بخش دیگری از صحبت‌هایش برای امید روانخواه، سنگ تمام گذاشت: «نباید درباره مربی‌ای که سابقه بازیگری‌اش روشن است بی‌انصافی کنیم، کسی که در یکی از تیم‌های رنگی کشور بازی کرده است. فوتبالش هم رنگی نبوده و اگر آسیب نمی‌دید، شاید در اروپا بازی می‌کرد. الان هم بدون حمایت هیچ دلال و پدر خوانده فوتبالی به اینجا رسیده است. روانخواه قبل از اینکه من نماینده مجلس شوم، مربی بوده و بهترین بازیکن بوده و در استقلال بازی می‌کرده است. گناه کرده همشهری‌اش که تحصیلات ورزشی و تخصص فوتبال دارد، به مجلس آمده است؟ اینطور نیست که روانخواه منتسب به من باشد و به خاطر حمایت‌های سیاسی جایگاهش ارتقا پیدا کند. او توانمندی دارد و در کمیته فنی برنامه ارائه داده و کمیته فنی تصمیم گرفته است. هیچ اجبار و فشاری در کار نبوده و اگر کسی این ادعا را دارد، می‌تواند در یک جلسه مناظره بشینیم و اثبات کنیم که امثال روانخواه نیاز به حمایت رسانه و کارشناسانی دارند که بدون حب و بغض نظر می‌دهند. این دلال‌ها هستند که باعث شده‌اند چهره‌های با دانش فوتبال از چرخه مربیگری خارج شوند.»

در هر حال ماجرای دخالت و تأثیرگذاری افراد در پروسه انتخاب سرمربی تیم فوتبال امید، سابقه دارد. در واقع پیش از این، انتخاب رضا عنایتی در حالی انجام شد که احسان اصولی سخنگوی وقت فدراسیون فوتبال با صراحت گفت: «عنایتی با پیشنهاد قلعه‌نویی انتخاب شد.» حدود دو سال پیش که عنایتی سکاندار هدایت امیدها شد، منتقدان و مخالفان زیادی داشت که گذر زمان نشان داد، انتقادها درست بوده است. عنایتی بعد از ۶ ماه فعالیت در این سمت و ۲ ناکامی بزرگ در مسیر رسیدن به انتخابی المپیک ۲۰۲۴ پاریس و کسب مدال در بازی‌های آسیایی هانگژو، از سرمربیگری امیدها کنار رفت.

حالا هم انتخاب امید روانخواه با واکنش‌های منفی زیادی همراه شده چون رزومه او، چنین انتخابی را توجیه نمی‌کند. روانخواه در شرایطی هدایت امیدهای ایران را برعهده گرفته که در سابقه‌اش تنها یک نیم‌فصل سرمربیگری در لیگ‌برتر وجود دارد. بخش عمده فعالیت او در عرصه مربیگری، در لیگ دسته یک سپری شده و او در تیم‌هایی چون نیروی زمینی، بادران، سایپا، پارس‌جنوبی جم و پیکان فعالیت کرده و به‌جز عملکرد مناسب با پیکان که  این تیم را هم در نیمه راه رها کرد، در دیگر تیم‌ها توفیق چندانی نداشته است. او فصل گذشته هم با تیم هوادار در مواردی نتایج خوبی کسب کرد ولی در نهایت نتوانست موفق به حفظ این تیم در لیگ برتر شود و حالا در رزومه او سقوط به لیگ دسته یک هم وجود دارد. در چنین شرایطی تنها نقطه اشتراک تیم زیر ۲۳ سال و روانخواه، نام آنهاست؛ امید.