بدترین زمان در تاریخ بشر چه زمانی بود؟

تعیین «بدترین زمان» در تاریخ بشر به عوامل متعددی بستگی دارد: مرگ‌ومیر، رنج انسانی، تخریب فرهنگی، یا فروپاشی تمدن‌ها.

کد خبر: ۱۳۱۰۲۷۹

تاریخ: ۱۸ خرداد ۱۴۰۴ - ۰۷:۲۲

به گزارش تابناک، با توجه به تاریخ مکتوب و تحلیل عمیق، در ادامه ۱۰ دوره‌ی تاریک و چالش‌برانگیز تاریخ بشر را که شامل فجایع طبیعی، بیماری‌ها، جنگ‌ها، و فروپاشی‌های اجتماعی هستند، با تکمیل محتوای ارائه‌شده، بررسی می‌شود.

سال ۵۳۶ میلادی - بحران اقلیمی و طاعون ژوستینین
همان‌طور که اشاره کردید، سال ۵۳۶ میلادی به دلیل یک فاجعه اقلیمی عظیم، احتمالاً ناشی از فوران‌های آتشفشانی عظیم (مانند فوران آتشفشان ایلپنگو در السالوادور یا کراکاتوآ)، یکی از بدترین سال‌های تاریخ بود. غبار آتشفشانی آسمان را برای ۱۸ ماه تاریک کرد، دمای جهانی به شدت کاهش یافت (تا ۲.۵ درجه سانتی‌گراد)، و برف تابستانی در چین گزارش شد. این سرمای بی‌سابقه باعث قحطی گسترده شد. سپس، در سال ۵۴۱، طاعون ژوستینین (نخستین پاندمی بزرگ طاعون خیارکی) امپراتوری روم شرقی و مناطق اطراف را درنوردید و بین ۳۰ تا ۵۰ درصد جمعیت را نابود کرد. این فاجعه نه‌تنها به فروپاشی اقتصادی و اجتماعی منجر شد، بلکه زمینه‌ساز تضعیف امپراتوری بیزانس و تغییرات بلندمدت در ساختار قدرت در اروپا و خاورمیانه شد.

سقوط امپراتوری روم غربی (۴۷۶ میلادی)
فروپاشی امپراتوری روم غربی نقطه عطفی در تاریخ بود که به قرون وسطی منجر شد. تهاجم اقوام ژرمنی، فساد داخلی، و ضعف اقتصادی باعث شد که اروپا وارد دوره‌ای از بی‌ثباتی، کاهش سواد، و افول زیرساخت‌ها شود. این دوره به عنوان «عصر تاریک» اروپا شناخته می‌شود که تا رنسانس ادامه یافت.

قرن چهاردهم - مرگ سیاه (۱۳۴۶-۱۳۵۳)
مرگ سیاه، پاندمی طاعون خیارکی، یکی از مرگبارترین رویداد‌های تاریخ بشر بود. این بیماری از آسیای مرکزی از طریق مسیر‌های تجاری به اروپا، خاورمیانه و شمال آفریقا گسترش یافت و تخمین زده می‌شود که ۳۰ تا ۶۰ درصد جمعیت اروپا (حدود ۵۰ تا ۲۰۰ میلیون نفر) را کشت. شهر‌ها ویران شدند، اقتصاد‌ها فروپاشید، و جوامع دچار هرج‌ومرج شدند. این فاجعه باعث تغییرات اجتماعی عمیق، از جمله کاهش نیروی کار، افزایش دستمزدها، و تضعیف نظام فئودالی شد. همچنین، آزار و اذیت اقلیت‌ها (مانند یهودیان) به دلیل اتهامات بی‌اساس در مورد گسترش بیماری شدت گرفت.

جنگ‌های صلیبی (۱۰۹۵-۱۲۹۱)
جنگ‌های صلیبی، مجموعه‌ای از درگیری‌های مذهبی و نظامی بین مسیحیان و مسلمانان، صد‌ها هزار کشته و رنج بی‌پایان به همراه داشت. این جنگ‌ها نه‌تنها باعث کشتار گسترده در خاورمیانه و اروپا شد، بلکه به تخریب شهرها، غارت منابع، و ایجاد نفرت‌های مذهبی طولانی‌مدت منجر شد. به‌ویژه، صلیب چهارم (۱۲۰۴) که به غارت قسطنطنیه توسط صلیبیان منجر شد، ضربه‌ای مهلک به امپراتوری بیزانس وارد کرد و شکاف عمیقی بین مسیحیت شرقی و غربی ایجاد نمود.

فروپاشی عصر برنز (حدود ۱۲۰۰-۱۱۵۰ پیش از میلاد)
در اواخر عصر برنز، تمدن‌های بزرگ مدیترانه‌ای مانند هیتی‌ها، میکانی‌ها، و بخشی از مصر باستان به طور ناگهانی فروپاشیدند. دلایل این فروپاشی شامل تهاجم «مردمان دریا»، قحطی، زلزله‌ها، و اختلال در تجارت بود. شهر‌های بزرگ ویران شدند، سواد و فرهنگ نوشتاری در بسیاری از مناطق از بین رفت، و جهان وارد دوره‌ای تاریک شد که صد‌ها سال طول کشید تا تمدن‌ها بازسازی شوند. این دوره نمونه‌ای از شکنندگی تمدن‌های پیشرفته است.

جنگ جهانی اول (۱۹۱۴-۱۹۱۸)
جنگ جهانی اول با بیش از ۱۶ میلیون کشته و ۲۰ میلیون زخمی، یکی از خونین‌ترین درگیری‌های تاریخ بود. جنگ خندق‌ها، بیماری‌ها (مانند آنفلوآنزای ۱۹۱۸ که در ادامه آمد)، و ویرانی اقتصادی، اروپا را به زانو درآورد. این جنگ نه‌تنها به فروپاشی امپراتوری‌های عثمانی، اتریش-مجارستان، و آلمان منجر شد، بلکه زمینه‌ساز ناآرامی‌های سیاسی و ظهور رژیم‌های توتالیتر در قرن بیستم شد.

آنفلوآنزای ۱۹۱۸ (۱۹۱۸-۱۹۲۰)
پاندمی آنفلوآنزای ۱۹۱۸، معروف به «آنفلوآنزای اسپانیایی»، بین ۵۰ تا ۱۰۰ میلیون نفر را در سراسر جهان کشت، یعنی حدود ۳-۵ درصد جمعیت کره زمین. این بیماری در پایان جنگ جهانی اول گسترش یافت و به دلیل جابجایی سربازان و شرایط ضعیف بهداشتی، به سرعت جهانی شد. جوامع در هر قاره تحت تأثیر قرار گرفتند، و اثرات آن تا دهه‌ها در سلامت عمومی و اقتصاد احساس شد.

جنگ جهانی دوم  (۱۹۳۹-۱۹۴۵)
جنگ جهانی دوم با بیش از ۷۰ میلیون کشته، بزرگ‌ترین فاجعه انسانی ساخته دست بشر بود. این جنگ شامل تخریب گسترده شهرها، بمباران اتمی هیروشیما و ناگازاکی، و هولوکاست بود که طی آن میلیون‌ها نفر دیگر توسط رژیم نازی قتل‌عام شدند. این دوره نه‌تنها به دلیل مرگ‌ومیر، بلکه به دلیل نقض گسترده حقوق بشر و رنج غیرقابل‌تصور، یکی از تاریک‌ترین مقاطع تاریخ است.

قحطی بزرگ چین (۱۹۵۹-۱۹۶۱)
قحطی بزرگ چین، ناشی از سیاست‌های «جهش بزرگ به پیش» مائو تسه‌تونگ، منجر به مرگ ۱۵ تا ۴۵ میلیون نفر شد. سوءمدیریت اقتصادی، کشاورزی اجباری، و سرکوب حقیقت، باعث گرسنگی گسترده، بیماری، و حتی گزارش‌هایی از آدم‌خواری شد. این فاجعه یکی از بدترین نمونه‌های رنج انسانی ناشی از سیاست‌های نادرست است.

همه‌گیری کووید-۱۹ (۲۰۱۹-۲۰۲۳)
همه‌گیری کووید-۱۹، با بیش از ۷ میلیون مرگ رسمی (و احتمالاً میلیون‌ها مرگ گزارش‌نشده)، جهان را در قرن بیست‌ویکم به چالش کشید. قرنطینه‌های گسترده، فروپاشی اقتصادی موقت، و اختلال در زنجیره‌های تأمین جهانی، زندگی میلیارد‌ها نفر را مختل کرد. این دوره همچنین نابرابری‌های اجتماعی و تنش‌های سیاسی را تشدید کرد.

هر یک از این دوره‌ها از منظری خاص (مرگ‌ومیر، رنج اجتماعی، یا فروپاشی فرهنگی) می‌تواند «بدترین» تلقی شود. با این حال، سال ۵۳۶ میلادی به دلیل ترکیب فاجعه اقلیمی، قحطی، و طاعون، و قرن چهاردهم به دلیل مرگ سیاه، از نظر تأثیر گسترده و فوری بر جمعیت انسانی برجسته هستند. جنگ‌های جهانی و هولوکاست نیز به دلیل مقیاس تخریب و نقض اخلاق انسانی، جایگاه ویژه‌ای در این فهرست دارند. انتخاب «بدترین» به معیار‌های ارزشی (مثلاً مرگ‌ومیر در مقابل رنج فرهنگی) بستگی دارد، اما این ۱۰ مورد از بارزترین نمونه‌های رنج بشر در تاریخ مکتوب هستند.