تحلیل واشنگتن پست از وضعیت منطقه خاورمیانه؛

جنگ قدرت میان ایران و آمریکا در هفته های آتی نمایان تر می شود

برای آن که ثابت کنیم تهران و دمشق برای کشتن زمان، بازی تازه ای را آغاز کرده اند، بهتر است دو رویداد تازه اما مهم را از نظر بگذرانیم؛ نخست این که وزیر امور خارجه ایران، در واکنش به بیانیه های منتشره در واشنگتن، مبنی بر این آمریکا می تواند برای توقف برنامه هسته ای ایران از گزینه نظامی بهره ببرد، گفت: «این یک سخن طنز است، آمریکا هم اکنون درگیر مسایل انتخابات میان دوره ای خود است.»...

کد خبر: ۱۲۹۹۵۱

تاریخ: ۱۹ آبان ۱۳۸۹ - ۱۰:۳۶

سرویس بین الملل ـ «آیا ایران مصمم است تا درباره برنامه هسته ایش با آمریکا مذاکره کند یا صرفا می خواهد زمان را بکشد؟
پاسخ به طور قطع، نگه داشتن زمان از سوی ایران است و فرقی نمی کند موضوع مورد بحث برنامه هسته ای، عراق یا لبنان باشد؛ اما در این راستا، نباید از تأثیرگذاری نقش سوریه گذشت. ممکن است برخی تعجب کنند که این مسأله چه ارتباطی می تواند با سوریه داشته باشد!»

به گزارش «تابناک»، روزنامه آمریکایی «واشنگتن پست» در مقاله ای به قلم «دیوید ایگناتیوس»، با طرح پرسش بالا و اشاره به جنگ قدرت میان آمریکا و ایران در منطقه می نویسد: تهران با هدف تقویت موقعیت خود در مذاکرات، تلاش می کند به دستاوردهایی سیاسی دست یابد و در مقابل، یک مقاومت کمرنگ به تنها عامل رضایت بخش آمریکا و متحدانش مبدل شده است. به باور نویسنده این نوشتار، شعله این کشمکش ها در هفته های آتی نمایان تر هم خواهد شد.

این مقاله می افزاید: این نتیجه رویکردهایی است که ایران و سوریه در پیش گرفته اند. آن ها از یک سو بر ایجاد صلح و امنیت در لبنان و عراق تأکید می ورزند و از سوی دیگر، برای رسیدن به اهداف خود، به اعمال فشارها ادامه می دهند که عراق در این زمینه می تواند یک نمونه آشکار باشد.

با این همه، آنچه مشخص است، آن که برای شکل گیری دولت آینده عراق همه کشورهای هم مرز این کشور به علاوه آمریکا و به طور خاص ایران و سوریه، همگی حمایت خود را از یک دولت وحدت ملی، متشکل از تمامی گروه ها و احزاب سیاسی و مذهبی حمایت می کنند. اما این به چه معناست؟ ایران و سوریه، خواهان یک دولت وحدت ملی هستند، زیرا انتظار یک دولت ضعیف را می کشند. آن ها منتظر عقب نشینی آمریکا از خاک عراق هستند تا بتوانند منافع مورد نظر خود را به دست آورند و از درون این کشور را هدایت کنند؛ همان کاری که امروز در لبنان می کنند؛ اما عراق با لبنان فرق دارد. عراق نفت داشته و از نقطه نظر سیاسی در منطقه نفوذ است؛ بنابراین، برای ایران همچون برگ برنده ای است تا بتواند با بهره گیری از آن به مانورهای سیاسی خود ادامه دهد، با آمریکا مذاکره کند و به پشتیبانی از همپیمانان خود در بغداد، لبنان و غزه بپردازد.

در مقابل هم در همه رویکردهای نظامی کشورهای همسایه عراق به همراه آمریکا، ایران هدف اصلی است. آن ها امیدوارند دولت آینده عراق بتواند از نفوذ ایران در این کشور هرچند به طور موقت بکاهد.

«واشنگتن پست» برای آن که ثابت شود تهران و دمشق برای کشتن زمان، بازی تازه ای را آغاز کرده اند، بهتر است دو رویداد تازه، ولی مهم را از نظر بگذراند؛ نخست این که وزیر امور خارجه ایران در واکنش به بیانیه های منتشره در واشنگتن، مبنی بر این آمریکا می تواند برای توقف برنامه هسته ای ایران از گزینه نظامی بهره ببرد: «این یک سخن طنز است، آمریکا هم اکنون درگیر مسایل انتخابات میان دوره ای خود است.»

اما در دمشق نیز، رییس جمهوری این کشور، در نشستی با «جان کری»، یکی از اعضای برجسته دمکرات کنگره آمریکا، تلاش های «اوباما» برای ایجاد صلح در منطقه را ستود. این اظهارات پس از آن گفته می شود که «کری» ساعاتی پیش از آن گفته بود که هیچ کس قادر به متوقف ساختن دادگاه «حریری» نخواهد بود. از این روی، می توان به طور قطع اعلام کرد با توجه به نبود یک راهکار واقعی روی میز، این بازی تنها برای کشتن زمان طرح ریزی شده است.

البته نکته مهم تحلیل «واشنگتن پست» و دیگر رسانه های آمریکایی این است که، همه آنها بر این موضوع تمرکز کرده اند که ایران با مهارت در حال گرفتن زمان است؛ اما هیچ یک اشاره نمی کنند که چرا کاخ سفید با علم به این موضوع، باز هم بر مذاکره پافشاری دارد؟ در واقع، همه اینها نشان از آن دارد که واشنگتن توان و امکان تمرکز بر راهکار دیگری جز مذاکره را ندارد و تهدیدهای گاه و بیگاه مبنی بر حمله به ایران نیز صرفا جنبه ایجاد جو روانی و تلاش برای فشار به ایران در مسیر مذاکرات با 5+1 را دارد.