موضع‏ یک تشکل درباره دانشجوی پولی

... شما اگر در تمام جبهه‏ ها نگاه كنيد، يك نفر از مردم بالانشين و سرمايه‏دار را نخواهيد ديد و تمامى افراد جبهه‏ها از همين مردم محروم و زاغه نشين هستند، و اين انقلاب مال آنهاست و بقيه فقط تماشاچى هستند. امام خمینی (ره)

کد خبر: ۱۲۹۸۶۶

تاریخ: ۱۸ آبان ۱۳۸۹ - ۱۵:۰۰

کانون اندیشه‏ی دانشجوی مسلمان پیرامون تصویب بندهای «ح» و «ی» ماده‏ 24 لایحه برنامه پنجم در مجلس شورای اسلامی بیانیه ای صادر کرد.

به گزارش «تابناک» متن این بیانیه به شرح زیر است:

بسمه تعالی

بديهي است كه اصلاح دانشگاه‏ها، امري اجتناب‏ناپذير است که مي‏بايست متناسب با شرايط حاکم انجام پذيرد. اين اصلاح، بايد در راستاي اصول انقلاب صورت گيرد تا با توجه به بُعد انسان‏سازي دانشگاه، به اصلاح جامعه منجر شود. اما آنچه در سالهاي اخير شاهد آن بوديم، حکايت از مشی ديگری دارد. دولت محترم، برنامه‏هايي در پيش گرفته است که نه تنها به اصلاح دانشگاه در راستاي اصول منجر نمي‏شود، بلکه در تقابل با اصول انقلاب نيز هست.

در جریان تصویب قانون اخیر، آنچه  بيش از همه از جانب دولتي که با شعار عدالت‏طلبي روي کار آمده است مشاهده مي‏شود، زير پا گذاشته شدن عدالت آموزشي است؛ البته نمونه‏هايي از اين نوع بي‏عدالتي‏ها را در اين دوره و دوره‏هاي قبلي شاهد بوده‏ايم كه مواردي چون پذيرش دانشجوي شبانه، پذيرش دانشجويان رشته‏هاي مجازي و پذيرش بورسيه‏هاي دانشگاه‏هاي خارج از كشور، بومي‏سازي بيش از حد دانشگاه‏ها در سال 87، بدون توجه به تناسب کيفي آن‏ها و سرانجام افزايش بي‏رويه‏ي ظرفيت پذيرش دانشگاه‏ها در سال‏هاي اخير بدون افزايش امكانات آموزشي و رفاهي، نمونه‏هاي بارز آن است که به شدت به کاهش کیفیت در عرصه‏ی آموزش انجامیده است. اما اين دفعه، ظاهراً تصميم دولتيان و متصديان تصويب قانون در ايران اسلامي، به آن سمت رفته كه تيشه به ريشه‏ ي اين نظام آموزشي زند و حاكميت پول را در

عرصه‏ي آموزش نيز چون عرصه‏ي سياست و اقتصاد و رسانه و... براي ملت به ارمغان آورد. مسئله‏ي قابل توجه آن است كه دولت  در بند «ی»، ماده 24 تبصره 1 در برنامه‏ي پنجم توسعه  آورده  است: «... پذيرش دانشجو در شعب دانشگاه‏هاي مذكور در داخل كشور، خارج از آزمون سراسري انجام خواهد شد.» جالب تر اينجاست كه مجلس شوراي اسلامي که بايستي نمايندگان ملت ايران باشند و صداي آن‏ها را فرياد زنند، اين بند برنامه را كه موسوم است به «عدالت و پیشرفت»، تصويب مي‏نمايد.

این مصوبه، نه تنها به دور از خواست ملت و به تعبیر امام (ره) ولی نعمتان واقعی مسئولان است، که با هیچ منطق عدالتخواهانه‏ای نیز منطبق نیست؛ نتيجه‏ی اجراي اين قانون، چیست جز این‏که دانشجوياني که بدون توجه به استحقاق آنها و صرفاً با پرداخت پول به دانشگاه‏هاي مادر گام نهاده‏اند، در کنار دانشجوياني که با تلاش و استحقاق علمي‏شان از طريق کنکور سراسري به دانشگاه‏ها راه يافته‏اند، قرار گيرند و از يك سنخ امكانات و كيفيت آموزش و پ‍ژوهش بهره‏مند شوند و اين، آیا مصداق بارز بي‏عدالتي در ساحت آموزش نیست؟ از طرفي، اين طرح و حضور دانشجوياني بدون استحقاق علمي در دانشگاه‏ها، آیا تبديل به چالشي بزرگ در عرصه‏ي توليد علم و فعاليت‏هاي پژوهشي نخواهد شد؟ اما در این میان، شايد مهم‏ترين پيامد تصویب چنین قانونی، تبعات تلخ فرهنگي باشد كه در انتظار اجراي اين طرح است و آن، نتيجه‏ي بلافصل تغيير ملاك صلاحيت حضور در دانشگاه، از معيارهاي علمي و شبه‏علمي، به معيارهايي چون پول و قدرت اقتصادي است. شاید برخی مسئولان محترم اکنون و پس از چند دهه، آرمان‏های حقیقی انقلاب را و فرمایشات آن عزیز سفر کرده را فراموش کرده‏اند که همین «کوخ نشین‏ها» را «مؤونه و سرمایه‏ی این مملکت» می‏دانست و کاخ‏نشینان را به سبب توجه به «شهوت و شکم»، از تفکر دور می‏دانست... لکن افسوس که تنها نام او را یدک می‏کشیم و راه حقیقی او را فراموش کرده‏ایم.

امید است اولا شورای نگهبان، که آخرین امید ملت در جلوگیری از این بی‏عدالتی آشکار است، از تصویب و اجرای این قانون خطرناک جلوگیری نماید. ثانیا با توجه به اختیاراتی که در متن مصوب به دانشگاه‏ها داده شده است، انتظار می‏رود مدیریت محترم دانشگاه صنعتی امیرکبیر، از پذیرش چنین ضربه‏ای به کیفیت سطح آموزشی در دانشگاه خودداری نماید و آموزش و پژوهش را فدای امکانات و وضع اقتصادی دانشگاه، نکند.