عدالت، ضربت خورده است؛ شهیدش نکنید/ سال نو با یک تلاقی معنادار

چرا قرار است سال جدید به این نام گشوده شود و چه رازی در آن نهفته است؟

کد خبر: ۱۲۹۵۲۰۳

تاریخ: ۳۰ اسفند ۱۴۰۳ - ۰۸:۴۹

سال کهنه، بر لبِ پرتگاهِ تحویل است و سالی نو از فرازها به فرود آمده است.

زمین، این بار نه با شکوفه‌های بهار، که با زخم‌هایش به استقبال نور می‌رود.

زمینی که هنوز بوی خونِ عدالت را در رگ‌هایش حس می‌کند.

خونِ مردی که خود، قامتِ عدالت بود.

علی، آن اسوهٔ بی‌همتا،

که شمشیرش نه برای قدرت، که برای حق کشیده شد،

امروز در آستانهٔ سال نو، نه تنها یادش، که دردش نیز زنده است.

دردِ عدالتی که بر زمین ماند و شهید شد.

***

در این تلاقیِ عجیب،

روزهای شهادتِ مولا با لحظهٔ تحویلِ سال حامل پیامی است.

گویی زمان می‌خواهد به ما تلنگر بزند؛

تلنگری از جنسِ هشدار.

رِ سال نو، و خونِ عدالتی که هنوز بر زمین خشک نشده است.

علی رفت، اما عدالتش ماند. اما زخمی است.  نگذارید این یادگار بزرگ که با از دست ها ی بسیاری ضربه خورده است، شهید شود.

عدالتی که این روزها، در جامعهٔ ما نیز زخمی است،

زخمی از تیغِ فساد و بی‌مسئولیتی،

زخمی از غفلت و خودخواهی.

***

عدالت، آن گوهرِ گرانبهایی که علی برایش جان داد،

امروز در کوچه‌پس‌کوچه‌های این سرزمین، نفس‌هایش به شماره افتاده است.

مردم، آنانی که باید در سایه‌سارِ عدالت آرام بگیرند،

هر روز بیشتر از دیروز، زیر بارِ بی‌عدالتی خم می‌شوند.

فقر، تبعیض، نابرابری، و هزاران زخمِ دیگر،

عدالت را به کامِ مرگ می‌کشانند.

اما این بار، مرگِ عدالت، نه با یک ضربتِ شمشیر،

که با هزاران ضربتِ خاموش و نامرئی و مرئی است.

***

و اینجاست که باید فریاد زد:

ای مسئولان! ای نگهبانانِ جامعه!

عدالت در حالِ شهید شدن است.

علی سه روز پس از ضربت خوردن، به شهادت رسید،

اما شما اجازه ندهید این بار، عدالت شهید شود.

نگذارید عدالت در این سرزمین به خاک سپرده شود.

سال نو می‌آید، سالی که می‌تواند سالِ عدالت باشد،

سالی که می‌تواند سالِ امید باشد.

مردم، در سکوتِ خود، فریاد می‌زنند.

آنان که زیر بارِ بی‌عدالتی خم شده‌اند،

هنوز امید دارند که شاید روزی، عدالتِ  بازگردد... و احیا شود.

شاید روزی، فریادِ مظلوم شنیده شود.

شاید روزی، فساد ریشه‌کن شود.

اما این "شاید"ها، به دستِ شماست.

شما که امروز در جایگاهِ مسئولیت ایستاده‌اید،

می‌توانید عدالت را نجات دهید، یا آن را به کامِ مرگ بفرستید.

***

سال نو می‌آید،

و مردم شما را زمانی حلال می‌کنند که نگذارید عدالت شهید شود.

اگر نه، همهٔ ما، به زئشنی در این قتل‌عامِ خاموش، شریک خواهیم بود.

و اگر نه، چه نور؟ چه سال نو؟ چه بهار؟

وقتی عدالت شهید شود، همه چیز در تاریکی فرو می‌رود.

سال نو مبارک باشد...امیدوارم.