تعطیلی پشت تعطیلی؛ نابرابری به سبک دولتی‌ها و خصوصی‌ها!

تعطیلی‌های مداوم سبب شده خصوصا در روزهای آخر سال مشکلات کشور افزون‌تر شود؛‌ با این دست فرمان آیا کشور به سمت پیشرفت می‌رود؟

کد خبر: ۱۲۹۰۸۶۰

تاریخ: ۰۷ اسفند ۱۴۰۳ - ۱۵:۵۱

به گزارش «تابناک» به نقل از جهان نیوز: این روزها به وقت غروب بسیاری پای سایت‌ها و خبرگزاری‌ها می‌نشینند تا از تعطیلی فردا خبر دار شوند. تعطیلی پشت تعطیلی اتفاقی است که در دولت رخ می‌دهد. در روزهای آخر سال که همه جا ولوله افتاده و بسیاری در تکاپوی سامان دهی به کار خود و یکدست کردن حساب‌ها و بهره‌برداری از بازار عید هستند دولت دغدغه‌اش تعطیلی مدارس و ادارات است.

بانک‌ها به عنوان بازوی اصلی اقتصادی با شعبه‌های کشیک خود به طور معدود کار می‌کنند و اغلب شعب نیز تعطیل است.

سهل انگاری در تعطیلی کشور
ترسیم این فضا موضوع سختی نیست و به روزمره‌ای در زندگی مردم تبدیل شده است. تعطیلات امروز از نوع آلودگی هوا نیست و وقتی به آسمان نگاه می‌کنیم صاف ترین هوا را می بینیم؛ چراکه باد سردی وزیدن گرفته و آلودگی هوا را با خود برده است.

دولت خیلی ساده مطرح می‌کند که کارگروه مدیریت مصرف انرژی استان مصوبه داده و تعطیل اعلام کرده است.

زمانی تعطیلی‌ها در کشور با سختی انجام می شد. روزهای پنجشنبه تا نیمه روز کار صورت می‌گرفت. اعلام تعطیلات با حساسیت انجام می‌شد و باید برف سنگین و یا آلودگی بد هوا شهرها را فرا می گرفت تا دولت اعلام می کرد تعطیل شده است.

حالا دولت به این نتیجه رسیده که کار نکردن به صرفه‌تر است تا مصرف انرژی و این موضوع بسیار قابل توجهی است. فرهنگ کار نکردن در حال ترویج است درحالی که کارمندان دولت بهترین مزایا و حقوق را دریافت می‌کنند کمتر از گذشته کار می کنند. غیر حضوری کردن مدارس که از زمان شیوه ویروس کرونا باب شد، حالا بیشتر از گذشته برای آموزش کشور و سطح سواد دانش آموزان آسیب‌زا شده است.

تعطیلات غیر رسمی و اعلامی دولت نه تنها روز به روز بلکه منطقه به منطقه گسترده شده و اعلام تعطیلی برای مناطق با وضعیت حساس نیست و یکباره همه مناطق تعطیل می‌شوند.

کار به جایی رسیده که استانداری‌ها در میان تعطیلی‌ها برای اطلاع عموم اعلام می کند که فردا ادارات و مدارس باز است! روشی که در هیچ جای دنیا با این شیوه آسان گیری در کار نکردن انجام نمی پذیرد. تعطیلات باید یک اقدام کاملا استثنایی و سختگیرانه باشد نه اینکه به رویه همیشگی تبدیل شود.

شیوه فرهنگ کاهلی و بیکاری در کشور

با این نوع شیوه اداره کشور ناخودآگاه یک کاهلی و سستی جمعی بوجود آمده که با یک باد و باران برخی از متوقع شده‌اند که چرا کشور تعطیل نمی‌شود؟! یعنی فرهنگ جامعه به سمت تعطیل شدن و عدم کار و فعالیت سوق یافته است. کشوری که برای پیشرفت اقدام می‌کند آیا باید اینگونه تعداد تعطیلی‌هایش بالا برود. حتی دولت هم که دست به چنین اقدامی می‌زند نیز اعلام نارضایتی می‌کند و از ضررهای هنگفت روزانه سخن می‌گوید اما روز بعد از نو به تعطیل کردن کشور مبادرت می‌ورزد‌.

این درحالی است که بسیاری از ملت‌هایی که به پیشرفت پایدار رسیدند سختی و مشقت در فعالیت را سرلوحه کار خود قرار داده‌اند.

این ماجرا به روزهای کاری نیز ضربه می‌زند و کارمندان برای آمدن به سر کار بعد دو الی سه روز تعطیلی انگیزه‌ای برای کار ندارند و این شیوه به طور کلی برنامه مدیریتی را بهم زده و سبب ایجاد کارهای مقطعی می‌شود. این نوع اعمال تعطیلات باعث کار نکردن و پشت گوش انداختن کار در روزهای اصلی نیز می شود و کارمندان امروز را به امید تعطیلی فردا با عدم کار جدی می‌گذرانند.

روزهای کاری از جمله پنجشنبه‌ها نیز به شدت به سمت عدم کار سوق یافته است. فارغ از عمده اداراتی که پنجشنبه‌ها تعطیل هستند، در موارد باقیمانده هم به گونه‌ای در ادارات جا افتاده که روز پنجشنبه نیمه تعطیل و مردم توقع پیشرفت در کار خود در این روز را نداشته باشند و کارمندان به ارباب رجوع این موضوع را یادآور می‌شوند که باید به امید شنبه باشد.

گسست میان جامعه اقتصادی با بی‌کاری و پرکاری

جالب اینجاست که در حوزه عدم کار شاهد یک ناعدالتی‌ اجتماعی هستیم. در بخش خصوصی افراد سعی می‌کنند که برای کسب درآمد بیشتر و مواجهه با ناملایمتی‌های اقتصادی فعالیت خود را گسترش دهند اما از سوی دیگر با یک محیط کاملا برعکس روبرو هستیم که دولت رقم زده است. کارمندان دولت در یک محیط امن و ایمن با دستمزد ماهانه و پاداش‌ها روبرو هستند اما در طرف دیگر بخش خصوصی قرار دارد که با تلاش زیاد در حال فعالیت است و خصوصا در این تعطیلی ها به شدت متضرر می‌شود.

جالب اینجاست که بعضا در همین دولت و خصوصا جریان اصلاح طلب عنوان می‌شد که باید روزهای شنبه برای متصل شدن به بازار جهانی تعطیل شود اما حالا می بینیم که تعطیلات بی رویه نه تنها بازار جهانی بلکه بازار داخلی را نیز با مشکل موجه ساخته است. با این دست فرمان قطعا متضرر اصلی بخش خصوصی خواهد بود مگر اینکه دولت فکری به حال مجاری مهم اقتصادی همچون بانک‌ها کند که کار بخش خصوصی مختل نشود.